The Hangover Part III

Υπόθεση :  Η παράξενη και αλλόκοτη συμπεριφορά του Alan (Zach Galifianakis), οδηγεί τον πατέρα του στο τάφο, κυριολεκτικά.  Το παράλογο είναι πως ο Alan δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί την σοβαρότητα της κατάστασης, έτσι η μητέρα του και η αδελφή του αποφασίζουν να τον στείλουν σε μια ψυχιατρική κλινική. Ζητάνε, όμως την βοήθεια των φίλων του Phil (BradleyCooper), Doug και Stu (Ed Helms), για να τον πείσουν να πάει και να τον μεταφέρουν εκεί με ασφάλεια. Στην διαδρομή τρακάρουν με ένα όχημα και πέφτουν θύματα απαγωγής. Ο άνθρωποςπου τους απήγαγε τους ενημερώνει ότι ο Κύριος Chow (Ken Jeong), ένας παλιός τους γνώριμος, έχει αποδράσει από την φυλακή και βρίσκεται ινκόγκνιτο στην χώρα. Ο άνθρωπος αυτός με την απειλή ότι θα σκοτώσει τον Doug, απαιτεί από τους τρεις φίλους να βρουν τον Chow και τον φέρουν σε εκείνον.

                     

Με μια κουβέντα :  Ουφ, πάει και αυτό.

Γενικά : Μετά από 5 και κάτι χρόνια η ιστορία της τριμελούς παρέας έφτασε στο τέλος της. Μερικοί από εσάς στεναχωρηθήκατε, μπορεί να σφίξατε τα χείλια, να κουνήσατε μαντήλια και κάποιοι άλλοι μπορεί να χύσατε και κανένα δάκρυ. Εγώ από την άλλη είχα λοβοτομηθεί, δεν ένοιωσα κανένα συναίσθημα, και ίσως έτσι να είναι με όλους τους υπόλοιπους, σαν και εμένα δηλαδή, που δεν είχαμε δεθεί με την ταινία, όπως οι σκληροπυρηνικοί φανς. Στην ιστορία των Sagas ελάχιστες ήταν εκείνες οι σειρές ταινιών, όπου η καινούργια ξεπερνούσε σε πολλούς τομείς την προηγούμενη. Το συγκεκριμένο Saga ήταν γραφτό να ναυαγήσει από την δεύτερη μόλις ταινία. Είχε βγει πολύ σύντομα σε σχέση με την πρώτη (που ήταν εξαιρετική) και είχε το ίδιο ακριβώς θέμα με εκείνη, την ίδια πλοκή και την ίδια υπόθεση, το μόνο που άλλαξε ήταν η τοποθεσία. Και ενώ οι παραγωγοί, ο σκηνοθέτης και βασικά όλοι οι συντελεστές του έργου, άκουσαν τα χίλια μύρια για το sequel αποφάσιζαν να κάνουν και μια τρίτη, έτσι για να τριτώσει, αν και είναι ολοφάνερος ο χρηματικός σκοπός. Μια ταινία που γίνεται μόνο για τα λεφτά δεν μπορεί πάρα να είναι πρόχειρη, στεγνή συναισθηματικά, άνευρη ερμηνευτικά και προβλέψιμη σκηνοθετικά. Το μόνο που αλλάζει στην λογική του έργου είναι η έννοια του Hangover, εδώ οι τρεις φίλοι δεν μεθάνε, δεν παίρνουν χαπάκια, απλά προσπαθούν να πιάσουν ένα παλιό τους εχθρό. Ο Ken Jeong είναι ίσως ο μόνος ευχάριστος χαρακτήρας του έργου παρόλη την υπερβολική συμπεριφορά του. Ο  Bradley Cooper ως ο σοβαρός και γόης του έργου, ο Ed Helms ως ο γκαφατζής και ο Zach Galifianakis ως ο χαζούλης/ιδιόρρυθμος τύπος που ενώνει την παρέα και που κάνει τον κόσμο να πηγαίνει σινεμά για μια τέτοια ταινία. Αυτό που με έκανε να σκεφτώ το πόσο αδιάφορα έπαιζαν όλοι ήταν η εμφάνιση έκπληξη της Melissa McCarthy, που έδωσε, για πολύ λίγο, έναν αέρα ανανέωσης στο έργο. Μην με παρεξηγείτε η ταινία δεν είναι χάλια, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι καλή. Για μερικούς μπορεί να είναι καλύτερη από την δεύτερη, μιας και δεν έχουμε το Hangover φαινόμενο και έτσι βλέπουμε την ταινία με μια διαφορετική ματιά. Δυστυχώς όμως πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, το έργο δεν είναι αστείο, προσπαθούσε σε μερικές σκηνές να γίνει αλλά και πάλι δεν τα κατάφερνε, γιατί ουσιαστικά ότι ήταν να γίνει και να ειπωθεί, είχε ήδη συμβεί δύο ταινίες πριν.

Η Ατάκα : Phil: «Μην στενοχωριέσαι, όλα τελειώνουν απόψε...»

Ποιον θα έπαιζα :  Κανέναν.

Αγαπημένη σκηνή :  Η σκηνή στο καζίνο, εκεί που άρχισαν όλα.

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή όπου ο Alan λέει στο παιδάκι που ήταν βρέφος στην πρώτη ταινία, ότι είναι ο μπαμπάς του. Για πιο λόγο? Γιατί να πει ψέματα στο παιδάκι και να του καταστρέψει την ζωή, αφού λίγο αργότερα θα φύγει?

Δες την :  Γιατί έχεις δει τις προηγούμενες δυο και θες να μπει ένα τέλος.

Μην την δεις :  Γιατί την έχεις μυριστεί την πατάτα από μακριά… λαγωνικό μου εσύ!

Με ποιον να την δεις :  Με τους κολλητούς σου.

Μην την δεις με :  Τους παππούδες σου.

CEDAR RAPIDS

ΤΙΤΛΟΣ: Cedar Rapids
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Ed Helms, John C. Reilly, Anne Heche,Sigourney Weaver
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Miguel Arteta
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: "Ποιος θα εμπιστευόταν σε αυτόν τον κακομοίρη την ασφάλειά του;;;"

Υπόθεση: Ο Tim Lippe (Ed Helms) είναι ενας 35άρης ασφαλιστής που ποτέ στην ζωή του δεν έχει βγει εκτός των ορίων της μικρής και ήσυχης πόλης του, το Brown Valley. Ζει λοιπόν μια φιλήσυχη ζωή χωρίς να έχει ιδέα πως λειτουργεί ο μοντέρνος κόσμος! Αντιμετωπίζει με αφέλεια και αθωότητα τα πράγματα, είναι ερωτευμένος με την δασκάλα του στο δημοτικό (Sigourney Weaver) αλλά όλα αυτά θα αλλάξουν όταν το αφεντικό του θα του ζητήσει να πάει στο ετήσιο συνέδριο ασφαλιστών στο Cedar Rapids και να διεκδικήσει το βραβείο που εδώ και δυο συνεχόμενα χρόνια κερδίζει η εταιρεία του! Αμέσως τα πράγματα αρχίζουν να ξεφεύγουν όταν εκεί γνωρίζει την γοητευτική και τσαχπίνα συνάδελφό του (Anne Heche) αλλά και τους 2 συγκάτοικούς του. Ο Tim κάνει πράγματα που ούτε φανταζόταν, ξεπερνώντας τα όριά του! Σ'αυτό το Συνέδριο θα μάθει και θα ζήσει πολλά: θα μάθει να διασκεδάζει, να εμπιστεύεται τους ανθρώπους, να κάνει φίλους αλλά και να πιστεύει στον εαυτό του και τις δυνατότητες του....

Για πες, για πες: Μάλισταααα!!! Τώρα εγώ πρέπει να πω αν μου άρεσε αυτή η ταινία ή όχι! Έλα μου όμως που ακόμη δεν έχω καταλήξει απόλυτα! Δηλ. τείνω προς κάπου αλλά σίγουρα κάτι με προβληματίζει! Σίγουρα είναι μια φιλότιμη προσπάθεια να βγει κάτι καλό αλλά κάπου το χάνει! Λίγο ο σπασίκλας χαρακτήρας του Tim που, ώρες-ώρες, γίνεται εξαιρετικά αφελής και παιδιαρώδης στις αντιδράσεις του, λίγο οι βεβιασμένες προσπάθειες του John C. Reilly να υποδυθεί έναν άξεστο, γλοιώδη και πλακατζή, μέσα από μία σκηνοθεσία καθόλου πρωτότυπη και με σκηνές που δεν τον βοηθούν να αποδώσει καλύτερα σ'αυτό, λίγο οι "ασφαλείς" επιλογές του σεναρίου (π.χ όταν έχεις ένας λαπά-πρωταγωνιστή πως να τον κάνεις να ξεσαλώσει; Τον βάζεις να γίνει ντιρλα, να πάει σε ένα καμένο πάρτυ, να πιει ναρκωτικά και μετά απ'ολα αυτά να καταλήξει να το κάνει με την συμπρωταγωνίστρια του κτλ. κτλ. Σώπααα! Αυτό ήξερα να το κάνω κι εγώ που δεν είμαι σεναριογράφος!)...Γενικά, διέκρινα μια αργή και χωρίς ζωντάνια ταινία, η οποία όμως διαπραγματεύεται αυτό ακριβώς: το ξεσάλωμα του πρωταγωνιστή και μια σειρά από αστείες και τρελές καταστάσεις! Οπότε: καταλήγω πως: όχι! Δεν μου άρεσε και τόσο η ταινία! Αν και δεν είναι και για τα μπάζα αλλά σίγουρα θα μπορούσε και πολύ καλύτερα!

Με αρέσει: Που στο καμένο πάρτυ που πήγε ο Tim, αφού μαστούρωσε για τα καλά και πήγε να τα βάλει με κάτι τύπους του υποκόσμου, στο τέλος κατέληξε να τις τρώει!!! Ααααχχχ! Πολύ το ευχαριστήθηκα γιατί είχε αρχίσει να με εκνευρίζει αυτός ο λαπάς και το πόσο χαζοχαρούμενος ήταν από την μαστούρα του!

Δεν με αρέσει: Που πριν να προλάβει να φάει το ξύλο της χρονιάς του, ήρθαν οι άλλοι και τον έσωσαν! Γιατί βρε παιδιά; Αφήστε τον λίγο ακόμη! Εντάξει...καλούλης ήταν, αγαθούλης αλλά ώρες-ώρες πολύ σπασίκλας ρε παιδί μου!

Η άγνωστη πληροφορία της ημέρας: Για έναν ηθοποιό όπως τον Ed Helms, που δεν έχει και πολλές κινηματογραφικές επιτυχίες στο ενεργητικό του ή και την ανάλογη φήμη, βρήκα εξοφρενικό το γεγονός οτι ο μισθός του για την συμμετοχή του στην ταινία Hangover II ήταν 5 εκατ. δολλάρια!!! Σιγά ρε παιδιά!! Χαλαρώστε λίγο!!

The Hangover II

Υπόθεση : Ο Stu (Ed Helms) παντρεύεται και μαζί με τον Doug, τον Phil (Bradley Cooper), τον Alan (Zach Galifianakis) και τον αδελφό της μέλλουσας γυναίκας του Teddy, ταξιδεύουν μέχρι την Ταϊλάνδη για τον γάμο. Μετά από μια ήσυχη βραδιά στην παραλία, ο Stu, ο Allan και ο Phil ξυπνάνε στην Bangkok. Ο Doug έχει επιστρέψει στο ξενοδοχείο και προσπαθεί να κρατήσει την νύφη σε άγνοια, ενώ ο Teddy δεν βρίσκεται μαζί του, αλλά ούτε και με τους άλλους στην Bangkok. Οι τρεις φίλοι, ξαναζώντας τη τρέλα του Las Vegas στην άπο ανατολή, προσπαθούν να θυμηθούν τι έκαναν το προηγούμενο βράδυ, ενώ την ίδια ώρα αναζητούν τον Teddy, ώστε να φτάσουν στο γάμο πριν τον ακυρώσει ο αυστηρός πατέρας της νύφης.

Με μια κουβέντα : Όχι τόσο καλή όσο η πρώτη, αλλά βλέπεται.

Γενικά : Καταρχήν πριν πούμε το οτιδήποτε, μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει πως γίνεται το sequel της πιο επιτυχημένης κωμωδίας του ’09, να έχει τόσο καταθλιπτικό Soundtrack; Εν συνεχεία, μπορεί κάποιος να μου πει, γιατί εμένα δεν μου άρεσε τόσο πολύ, ενώ όλοι οι άλλοι τρελάθηκαν; Μην με παρεξηγήσεις δεν στο παίζω κουλτουριάρης, η πρώτη ταινία μου είχε αρέσει παρά πολύ, είχα τρελαθεί στο γέλιο, αλλά αυτή την φορά δεν ξέρω, δεν μου το έβγαλε. Μάλλον θα φταίει το γεγονός ότι η ταινία βγήκε πολύ γρήγορα, ίσως πάλι να φταίει το ότι η υπόθεση είναι ίδια με την προηγούμενη σε βαθμό απάτης ή ίσως να φταίει το θλιβερό Soundtrack. Ένα είναι το σίγουρο, ότι σαν την πρώτη δεν είναι και αυτό όλοι μπορούν να το παραδεχτούν, ακόμα και εκείνοι που γέλασαν και πέρασαν καλά. Η υπόθεση όπως είπαμε και πιο πάνω κινείτε στα ίδια πλαίσια με το πρώτο μέρος, ο Stu αποφασίζει να παντρευτεί, θυμούμενος όμως τι είχε τραβήξει στο προηγούμενο μπάτσελορ αποφασίζει να μην διοργανώσει κανένα πάρτι, παρά ένα ήσυχο ποτό στην παραλία. Αυτό ήταν, ξυπνάνε στην άλλη άκρη της χώρας σε μια άκρως επικίνδυνη πόλη για τους ¨χαμένους¨ τουρίστες και προσπαθούν να βρουν τον αδελφό της νύφης, που δεν θυμούνται που τον άφησαν. Όπως λοιπόν κατάλαβες, η ταινία είναι οικτρά όμοια με την προηγούμενη, δεν σου προσφέρει καμία έκπληξη, ενώ τα καινούργια στοιχεία που εντάσσονται δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν το μεγαλείο της πρώτης, γιατί κακά τα ψέματα, τα είχαμε δει όλα. Έτσι, εδώ όλα φαίνονται τρομερά ακραία, τραβηγμένα και ίσως θλιβερά. Το σενάριο δεν λέει πολλά και οι μόνες ατάκες της προκοπής βγαίνουν από το στόμα του Galifianakis, ο οποίος για άλλη μια φορά ενσαρκώνει τον ρόλο του Alan, ενός εκκεντρικού τύπου, που εκτός από την γνωστή παρέα, δεν έχει άλλους φίλους και είναι προσκολλημένος σε αυτούς. Ο Galifianakis λοιπόν είναι ο μόνος που θα προκαλέσει γέλιο, με το χαμένο βλέμμα και τις κουλές ατάκες, ο Bradley Cooper και ο Ed Helms ήταν σε αρκετές σκηνές κουραστικοί και έμοιαζαν σαν να προσπαθούσαν αρκετά, πιο συγκεκριμένα ο Cooper, που δεν τον έχω για πιο σοβαρά έργα, ήταν πολύ απογοητευτικός. Ο Ken Jeong στο ρόλο του Κυρίου Chow μπορεί να προκαλέσει γέλιο γιατί είναι σαν ομοφυλοφιλική καρικατούρα μαφιόζου, που όπως και να το κάνουμε έχει πλάκα. Κλείνοντας, η ταινία δεν είναι για πέταμα, θα γελάσεις, αλλά όχι όσο είχες γελάσει στην πρώτη, όλα τα στοιχεία που την απαρτίζουν είναι μέτρια και φαίνονται πως όλοι οι συντελεστές (σεναριογράφοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί) έχουν εφησυχαστή στις δάφνες με αποτέλεσμα να μην μας προσφέρουν κάτι εξαιρετικό, αλλά κάτι πολύ μέτριο.

Η Ατάκα : Alan: «Όταν μια μαϊμού δαγκώνει ένα πέος, είναι αστείο σε όλες τις γλώσσες».

Ποιον θα έπαιζα : Τον Alan για την βλακεία του και τον Doug γιατί την γλίτωσε από όλη αυτή την ταλαιπωρία.

Αγαπημένη σκηνή : Όλες οι σκηνές με τον Chow!

Χειρότερη σκηνή : Δεν μου άρεσε που σε μια ανάμνηση που είχε ο Alan, είδαμε αυτόν και τους υπόλοιπους χαρακτήρες στην παιδική τους ηλικία να ζουν την χθεσινή βραδιά, με όλα τα ποτά, τις πόρνες και τα διάφορα. Πες με πουριτανό, εμένα δεν μου άρεσε να βλέπω 10χρονα να πίνουν!

Δες την : Γιατί θέλεις να δεις την τρελοπαρέα σε νέες περιπέτειες, με νέα απώλεια μνήμης, σε ξένη χώρα.

Μην την δεις : Γιατί είναι μια από τα ίδια.

Με ποιον να την δεις : Τους κολλητούς σου.

Μην την δεις με : Με την μέλλουσα νύφη σου.