fwto

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Danny Boyle. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Danny Boyle. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

SLUMDOG MILLIONAIRE


ΤΙΤΛΟΣ: Slumdog Millionaire (2008)
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Dev Patel, Freida Pinto, Saurabh Shukla
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Danny Boyle
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: "...Μπόλιγουντ-Χόλιγουντ:1-0..."

Υπόθεση: Ένας νεαρός Ινδός που μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές του Μουμπάι, διαγωνίζεται στην ινδική έκδοση του διάσημου τηλεπαιχνιδιού "Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος" και καταφέρνει να στρέψει πάνω του όλα τα βλέμματα, καθώς καταφέρνει να φτάσει έως και την τελευταία ερώτηση και να διεκδικεί 20 εκατ. ρουπίες. το παιχνίδι διακόπτεται σ' αυτό το κρίσιμο σημείο ενώ ο νεαρός Τζαμάλ συλλαμβάνεται ως ύποπτος απάτης καθώς η αστυνομία δεν μπορεί να καταλάβει πως ένα παιδί από τις φτωχογειτονιές, ξέρει τόσα πολλά. τότε είναι που ο Τζαμάλ αρχίζει να διηγείται την ιστορία της ζωής του στην οποία διάφορα γεγονότα που του έχουν συμβεί εξηγούν γιατί γνωρίζει, έστω και τυχαία, αυτές τις απαντήσεις. Μέσα από αυτή την διήγηση βλέπουμε μια σκληρή και φτωχική ζωή στις φτωχογειτονιές της Ινδίας, την εκμετάλλευση, την κακοποίηση και κακομεταχείριση που επικρατεί σε τέτοιες περιοχές αλλά και μια δυνατή φιλία και αγάπη που οδηγεί τον πρωταγωνιστή να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Μένει μόνο να δούμε αν η τελευταία ερώτηση του παιχνιδιού απαντηθεί από τον ίδιο ώστε να αλλάξει την ζωή του για πάντα...

Για πες, για πες: Μη τρομάζεις επειδή ακούς Μπόλιγουντ!!! Δεν είναι τόσο τραγική και κιτς η ταινία, όπως συνηθίζεται σε τέτοιου είδους παραγωγές. Απλά, έχει γυριστεί εξ' ολοκλήρου στην Ινδία και ο σκηνοθέτης Danny Boyle έχει καταφέρει να εμβαθύνει και να παρουσιάσει με μοναδικό τρόπο την κουλτούρα και τον πολιτισμό αυτών των ανθρώπων, ισορροπώντας εξαιρετικά ανάμεσα σε λεπτές ισορροπίες δείχνοντας ακραία, σκληρά γεγονότα της καθημερινότητας αυτών των ανθρώπων, (που μπορεί ίσως να σοκάρουν έναν θεατή των αναπτυγμένων-δυτικών χωρών), αλλά με τρόπο γλυκό και ελαφρώς ανάλαφρο ώστε να μη σοκάρει πολύ αλλά σίγουρα να προβληματίσει. Ποτέ άλλοτε κανείς άλλος δεν θα τολμούσε να κάνει μια ταινία με στοιχεία Μπόλιγουντ, που να μην είναι παρωδία του είδους, αλλά ένα σύγχρονο ερωτικό δράμα! Μόνο ο ανατρεπτικός Boyle θα μπορούσε να το κάνει και μάλιστα τόσο καλά ώστε να πάρει και 8 βραβεία Oscar! Συγκινητική, με γρήγορους ρυθμούς, εναλλαγές σκηνικών, πλάνων και σεναριακό παιχνίδι "μπρος-πίσω" στον χρόνο, ώστε να είσαι σε μια συνεχή εγρήγορση, πανέμορφες εικόνες από την Ινδία και τον πλούσιο πολιτισμό της, χρώματα, ζωντάνια και φυσικά μουσική που συναντά την ινδική παράδοση και την "παντρεύει" με την σύγχρονη ποπ κουλτούρα.

Με αρέσει: Το soundrack της ταινίας. Απρόσμενο και με πολύ ενδιαφέρον ακούσματα, με ήχους παραδοσιακούς, ποπ, χιπ-χοπ κ.α να μιξάρονται και να δένουν εξαιρετικά μεταξύ τους. Γενικά, αυτό που μου άρεσε περισσότερο σ'αυτή την ταινία είναι το ότι κατάφερε σε γενικές γραμμές, να "επιβάλλει" την ινδική κουλτούρα στην δική μας και όχι να περιοριστεί σε χολιγουντιανά καλούπια. Κάτω η παγκοσμιοποίηση ρε καπιτάλες! Ωχχχ! Ξύπνησε πάλι η Παπαρήγα μέσα μου!!!

Δεν με αρέσει: Που έπρεπε να δω αυτή την ταινία και να καταλάβω πόσο άθλια και άσχημα ζούνε σε εκείνα τα μέρη αλλά και πως μπορεί να συμπεριφερθεί και να εκμεταλλευτεί κάποιος τον συνάνθρωπό του όταν αυτός πεινάει και υποφέρει....

Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: Η ταινία αυτή που κατάφερε να κερδίσει 8 ολόκληρα Oscar, αρχικά ήταν ξεγραμμένη από την εταιρεία παραγωγής που έβγαλε την ταινία κατευθείαν σε dvd και όχι στις κινηματογραφικές αίθουσες αλλά μετά από επίμονες πιέσεις του σκηνοθέτη βγήκε στους κινηματογράφους και ακολούθησε αυτή η τεράστια επιτυχία! Έτσι είναι...ο επιμένων νικά!!!

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011

127 HOURS(2010)


ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ!
Παίζουν:James Franco,Kate Mara,
Amber Tamblyn
Σκηνοθεσία:Danny Boyle

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ:ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ,ΔΡΑΜΑ, ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο Aron Arlston είναι αναρριχητής και αποφασίζει να πάει σε ένα φαράγγι της Γιούτα.Για κακή του τύχη όμως πέφτει σε ένα από τα απομωνωμένα αυτά φαράγγια και το ένα του χέρι πλακώνεται από ένα βράχο!Ο ίδιος κάνει τα αδύνατα δυνατά για να απελευθερωθεί αλλά αυτό δεν είναι τόσο εύκολο!Μέσα σε 127 ώρες λοιπόν προσπαθεί να βρει τρόπο διαφυγής και επανεξετάζει τη ζωή του!

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Τι ψυχικές ,πνευματικές και σωματικές αντοχές είχε αυτός ο άνθρωπος??
Από τη μια παρακολουθώντας την ταινία από την αρχή λες είσαι βλάκας , πανηλίθιος και άλλα πολλά που δεν λέγονται, φιλαράκι, τα ήθελες και τα έπαθες, αλλά από την άλλη φτάνοντας στο τέλος της, το ξανασκέφτεσαι και με το στόμα ανοιχτό, το στομάχι σου σφιγμένο και την ανάσα σου να έχει κοπεί εύχεσαι να τον είχες μπροστά σου και να υποκλινόσουν μπροστά του!!
Η ταινία ως γνωστό είναι βασισμένη σε αληθινό γεγονός και νομίζω ακόμη θυμάμαι αμυδρά μέσα στο μυαλό μου την ανακοίνωση στις ειδήσεις της σωτηρίας αυτου του αξιοθαύμαστου πανίβλακα!
Η σκηνοθεσία της ταινίας απλά καταπληκτική από τον δημιουργό του slumdog millionaire σε συνεπαίρνει από τα πρώτα κιόλας λεπτά, με τον γρήγορο εως και ιλλιγιώδη ρυθμό της το γρήγορο μοντάζ , τα παιχνιδίσματα με το φως και άλλες ευρεσιτεχνίες!
Οι ηθοποιοί κατά ανάγκη περιορισμένοι με κύριο πρωταγωνιστή τον james franco σε μια από τις καλύτερες ερμηνείες του, που ίσως του χαρίσουν και το πολυπόθητο αγαλματάκι φέτος(α΄ ανδρικός).
Ο aron , είναι ο ήρωας μας που νομίζει πως δεν χρειαζεται τη βοήθεια κανενός!Δεν υπολογίζει κανένα και τίποτα, ούτε ακόμη και τη δύναμη της φύσης!Αυτή όμως, έρχεται να τον τιμωρήσει και τον κάνει να περάσει 127 ώρες αγωνίας και πάλης για επιβίωση!Καθώς εξελλίσεται η ταινία ο aron κάνει μια ανασκόπηση της ζωής του , κάτι που οκ φαντάζει κλισέ θα έλεγα ,διότι το έχουμε δει σε αρκετές ταινίες ,αλλά ευτυχώς χάρη στην άψογη σκηνοθεσία ξεχνιέσαι και δεν νομίζω ότι θα εππηρεαστείς αρνητικά!
Καθώς λοιπόν κυλά η ταινία και εσύ έχεις φάει τα νύχια σου από την αγωνία , γίνεται το συνταρακτικό!
Νομίζω πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα σε ταινία, το στομάχι μου να γίνεται κόμπος και να ανακατεύεται!! Και όχι τόσο από την αηδία όσο γιατί εκείνη τη στιγμή έχοντας περάσει όλα όσα γίνονται μαζί με τον πρωταγωνιστή ένιωσα, για εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή πάντα, πως είμαι εκείνος, βλέποντας τον με περίσσιο θάρρος και τέτοια ψυχική δύναμη να προσπαθεί και να αποφασίζει πως θα ζήσει!
Είναι μία από τις συγκλονιστικότερες ταινίες που έχω δει ποτέ και σίγουρα δεν πρέπει να τη χάσει κανείς!
Με την ευχή μου για πολλά αγαλματάκια στα όσκαρ!Αμήηηηηηην!!!!!

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ

ΘΑ ΓΕΛΑΣΩ?-0\5
μπα....

ΘΑ ΚΛΑΨΩ?-0\5
ευτυχώς όχι!

ΘΑ ΘΕΛΩ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΣ?
(ΑΙΣΘΗΜΑ-SEX)-1\5
μπα....

ΘΑ ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ?(ΦΟΒΟΣ-ΒΙΑ)-2\5 μάλλον δέος θα νιώσεις!

ΘΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΩ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ?(ΣΚΕΨΗ)-5\5
να τον βρίσω τον τύπο ή να τον συγχαρώ??Η ασέβεια στη φύση πληρώνεται!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ?(ΔΡΑΣΗ-ΑΓΩΝΙΑ)-5\5

ἀκρως ενδιαφέρουσα η αγωνία στα ύψη!

ΘΑ ΔΩ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ?(ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ)-2\5
καλή φωτογραφία!

ΘΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΩ?(SOUNDTRACK)-3\5
ταιριαστή μουσική με το κλίμα!

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ-8,5\10

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

The Beach


Υπόθεση : Ο Richard (Leonardo DiCaprio) είναι ένας πιτσιρικάς που ταξιδεύει μόνος του, για να γνωρίσει την περιπέτεια, όχι σαν τους άλλους τουρίστες, που το μόνο που θέλουν είναι μπαράκια και ποτά. Μετά από μια απρόσμενη συνάντηση με έναν ¨καμένο¨ τύπο στο ξενοδοχείο που έμενε, αποκτά έναν χάρτη που μπορεί να τον οδηγήσει σε έναν επίγειο παράδεισο, αμόλυντο από την τουριστική μανία του κόσμου, ένα τόπο καθαρό και απρόσιτο. Μαζί με έναν ζευγάρι από την Γάλλια αποφασίζει να κάνει το ταξίδι και να επισπευτεί το νησί. Φτάνοντας θα διαπιστώσει πως βρίσκετε σε έναν επίγειο παράδεισο, αλλά όπως κάθε παράδεισος έχει και αυτός τα μήλα του…


Κατηγορία ταινίας : Λίγο χασίς, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου!


Γενικά : Η κατάσταση αυτή την στιγμή είναι κατανυκτική, έχω ανάψει το θυμιατό και έχω βάλει το cd του Γαϊτάνου στο τέρμα. Προσεύχομαι σεμνά και ταπεινά, δεν ξέρω που ακριβώς, αλλά πάντως προσεύχομαι για να μην καώ. Έχω βλέπεις, γυρίσει από την παραλία και ως συνήθως περιμένω να κοκκινίσω και μέχρι το απόγευμα να έχω καεί σαν χωριάτικο λουκάνικο. Μέσα σε όλους αυτούς τους καπνούς και τα λιβάνια αποφάσισα να γράψω για την ταινία που είδα χτες: ¨Την Παραλία¨. Έχοντας δει αρκετές ταινίες από τον Danny Boyle δεν δυσκολεύτηκα να μπω στην λογική του έργου , η οποία όπως σε όλες τις ταινίες του Boyle είναι: ¨όλα για την πάρτι μου¨. Η παραλία είναι κυριολεκτικά ένας μικρός παράδεισος που έχει δημιουργηθεί από μια ομάδα – κοινωνία ανθρώπων, που είχαν όλοι την ίδια ιδέα, να φτιάξουν έναν τόπο αμόλυντο από την καφρίλα του γνωστού τουρίστα – καταστροφέα. Όπως όμως σε κάθε γνωστό παράδεισο πάντα κάτι συμβαίνει και ο παράδεισος γκρεμίζετε. Στην παραλία λοιπόν όταν πάει κάτι στραβά, οι κάτοικοι το εξολοθρεύουν, είτε είναι καρχαρίας είτε είναι άνθρωπος η λύση είναι μια, αφανισμός. Ο Dicaprio παίζει έναν νεαρό νέο – μποέμ τύπο που κάνει διακοπές μόνος του σαν τον κούκο στην άλλη άκρη του κόσμου. Δεν ξέρω αν φταίει ο ρόλος ή ο ίδιος ο Dicaprio πάντως εγώ τον αντιπάθησα από αυτό το στιλάκι που είχε, το ολίγων μαμάω και δέρνω.. Στο ρόλο της τελείως ¨δημοκρατικής¨ αρχηγού της παραλίας είναι η Tilda Swinton, η οποία είναι ίδια και απαράλλακτη με την σημερινή της εικόνα, αγέραστη ρε παιδί, δέκα χρόνια μετά από και δεν έχει αλλάξει καθόλου. Με ξάφνιασε ευχάριστα η εμφάνιση του Guillaume Cane, που έκανε φυσικά έναν Γάλλο τουρίστα, που αποδείχτηκε ότι ήταν ο πιο ανθρώπινος από όλους τους κάφρους τις παραλίας. Μια φιλική συμβουλή προς τις αναγνώστριες του Blog, ο Guillaume Cane είναι η Γαλλική και κάπως καστανόξανθη έκδοση του Patrick Dempsey. Η Σκηνοθεσία είναι καλή, έχει λίγο τις τρομπιές του Boyle, αλλά είναι αξιοπρεπής. Το σενάριο βασίζετε στο βιβλίο του Alex garland, οπότε έχει ένα γερό πάτημα και σώζετε. Στο soundtrack ακούγονται μεταξύ άλλων το Woozy των Faithless, το BrutalNew Order και το καταπληκτικό Porcelain του Moby. Κλείνοντας μια ταινία, που δεν σε κάνει να χάσεις το ενδιαφέρων σου, αλλά και που αν δεν την δεις, δεν χάνεις και τίποτα.


Ποιον θα έπαιζα : Θα έπαιζα τον Etienne τον ρόλο του Guillaume Cane. Ήταν αυτός που αντέδρασε στην βαναυσότητα και την απανθρωπιά των κατοίκων της παραλίας όταν άφησαν έναν άλλον να πεθάνει αβοήθητο.


Αγαπημένη σκηνή : Όταν πρωτοαντικρίζουν την παραλία και από πίσω ακούγετε το Porcelain του Moby και ο Boyle να κάνει ένα από τα καλύτερα πλάνα, δείχνοντας μας την παραλία από το πρωί μέχρι το βράδυ που έπεφτε ο ήλιος και έβγαινε το φεγγάρι σε γρήγορη ταχύτητα.

Χειρότερη σκηνή : Όταν ο Dicaprio περιέγραφε το πώς σκότωσε τον καρχαρία, ήταν κυριολεκτικά για μπάτσες.


Δες την : Γιατί είναι κυριολεκτικά η απόλυτη ταινία για το καλοκαίρι και αν είσαι γύρω στα 22, τότε είσαι και μέσα στην ηλικία. Ακόμη δες την αν σου αρέσει η σκηνοθετική ματιά του Boyle, αν σου αρέσει ο Dicaprio και αν θες να ανοίξει το μάτι σου με εκείνη τη γαλαζοπράσινη παραλία.


Μην την δεις : Γιατί βαριέσαι και γιατί δεν χωνεύεις τον Dicaprio.


Με ποιον να την δεις : Μόνος ή με την κοπέλα σου, για να ονειρευτείτε τις εξωτικές παραλίες.


Μην την δεις με : Την κοπέλα σου, γιατί μαζί με τις παραλίες εκείνη θα ονειρεύεται παράλληλα τον Dicaprio και τον Cane.




Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Shallow Grave


Υπόθεση : Τρεις φίλοι συγκατοικούν σε ένα διαμέρισμα και ψάχνουν για έναν τέταρτο. Οι συνεντεύξεις που κάνουν στους υποψηφίους συγκατοίκους είναι πολύ ανορθόδοξες και αστείες. Τελικά οι τρεις συμφωνούν σε έναν, ο οποίος μετακομίζει στο σπίτι και κλειδώνετε στο δωμάτιο του και δεν τον ξανά βλέπουν από εκείνη την στιγμή. Μετά από μερικές μέρες οι τρεις γίνονται περίεργοι και παραβιάζουν την πόρτα και μπαίνουν στο δωμάτιο. Αυτό που αντικρίζουν όμως, θα αλλάξει δραματικά την ζωή τους.


Κατηγορία ταινίας : Φίλοι – Καριοφίλι


Γενικά : Πα.. πα.. πα.. τι ταινία ήταν αυτή, δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω, να γελάσω με τις κωμικές σκηνές ή να αγωνιώ για την εξέλιξη; Έκανα και τα δυο φυσικά, γιατί είμαι παντός τύπου και καιρού, όπως και η ταινία, συνδυάζει κωμικές σκηνές (όχι για τρελά γέλια, απλά αστείες, έχει διαφορά) με δολοφονίες, λεφτά και παράνοια!!! Τρεις φίλοι ζητάνε συγκάτοικο, βγάζουν το λάδι στους υποψηφίους, αλλά τελικά καταλήγουν σε έναν, ο οποίος βρίσκετε νεκρός μετά από λίγες μέρες στο δωμάτιο, αγκαζέ με μια βαλίτσα τίγκα στα λεφτά. Εκεί αρχίζει η μαλακία των τριών, σε σημείο να αφήσουν το πτώμα στο δωμάτιο για μέρες, σαν εικαστικό δρώμενο στο σπίτι, κάποια στιγμή αποφασίζουν να τον ξεφορτωθούν και για το ποιος θα κάνει την βρομοδουλειά του τεμαχισμού και του θαψίματος, ρίχνουν κλήρο και φυσικά χάνει ο πιο αγαθιάρης από τους τρεις. Ο αγαθιάρης λοιπόν, κάνει όλη την δουλειά, αλλά εκεί ακριβός του γυρνά το μάτι ανάποδα και αλλάζει ριζικά η ψυχολογία του και γίνετε κάτι σαν τον σχιζοφρενή δολοφόνο, με το ηλεκτρικό κατσαβίδι. Η ταινία ήταν ωραία, μου άρεσε αρκετά, η σκηνοθεσία ήταν αρκετά καλή και μου άρεσε το ότι σε αυτή την ταινία, όπως και στο train spotting, στην αρχή και στο τέλος του έργου, ο πρωταγωνιστής μιλάει για το θέμα που παρουσιάζετε. Εδώ λοιπόν, σε αυτή την ταινία , μιλάμε για την φιλία και για το πόσο μπορείς να εμπιστευτείς έναν φίλο και πως η φιλία αυτή χάνετε αν δεν υπάρχει η εμπιστοσύνη. Ο Ewan McGregor, απλά καταπληκτικός στο ρόλο του, σε έκανε να τον αντιπαθήσεις πολύ εύκολα γιατί από την μια έκανε τον καμπόσο και από την άλλη γινόταν νούλα, όταν έβλεπε τα δύσκολα.


Αγαπημένη σκηνή : Η σκηνή που θα πω δεν λέει τίποτα, αλλά την αναφέρω για την ατάκα που ακούστηκε... Είναι η σκηνή όπου η αστυνομία ανακαλύπτει και ξεθάβει τα πτώματα στην μέση του δάσους… είχα λοιπόν, την εύλογη (πιστεύω) ερώτηση: ποιός βρήκε τα θαμμένα πτώματα και κάλεσε την αστυνομία… και η συνάδελφος – Blogαγωνίστρια, Κατερίνα είπε, την ανυπέρβλητη ατάκα : κανένας βοσκός θα ήταν ή κανένα παράνομο ζευγαράκι… Κατερίνα σε προσκυνώ!!!


Χειρότερη σκηνή : Η τελευταία σκηνή όπου οι τρεις συγκάτοικοι παλεύουν μέχρι τελικής πτώσεως, η κοπέλα της παρέας, πραγματικά βάραγε όπου έβρισκε, μέχρι και στον γάμο του καραγκιόζη έριξε η αθεόφοβη.


Δες την : Γιατί η σκηνοθεσία του Danny Boyle (Slumdog Millionaire, Train spotting), είναι αρκετά καλή και έχει αφηγηματικά στοιχεία που κάνουν την ταινία πιο άμεση, ακόμη δες την γιατί η υπόθεση είναι απλά απίθανη για να γίνει, αλλά από την άλλη, καθώς περνά η ώρα σου φαίνετε όλο και πιο πιθανή για να συμβεί στην πραγματικότητα. Ακόμη δες την για τον Ewan McGregor.


Μην την δεις : Γιατί βαρέθηκες τις σκοτεινές και ¨πειραγμένες¨ ταινίες, που όλο δείχνουν δολοφονίες, δολοπλοκίες και τύπους που τους έχει στρίψει η βίδα!!!


Με ποιον να την δεις : Δες την με τους φίλους σου, κατά προτίμηση με 2 φίλους, έτσι θα είστε 3, όπως και οι ηθοποιοί στην ταινία, θα νοιώσεις πιο κοντά στο έργο , άσε δε που θα κάνετε και πλακά μεταξύ σας, για το ποιος θα φάει ποιον.


Μην την δεις με : Με δυο φίλους σου…. Ξέρω ότι αντιφάσκω, αλλά σκέψου να δεις ταινία με δολοφονίες 3ων φίλων και να ξυπνήσουν επιθετικά ένστικτα μεταξύ σας… δεν θέλω να σας πάρω στο λαιμό μου και ύστερα να πεις ότι φταίω εγώ, για το μακελειό…





Σάββατο 8 Μαΐου 2010

Trainspotting

Υπόθεση : Μια ομάδα νέων από την Σκοτία, έχουν στραφεί στην χρήση ηρωίνης για να ξεφύγουν από τον πεζό και μοντέρνο τρόπο ζωής. Αργότερα θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες και θα ανακαλύψουν ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις στην έμφυτη μοναξιά και στον πόνο της ζωής.


Κατηγορία ταινίας : Μαστούρα


Γενικά : Το θετικό της ταινίας και κυρίως από τα καλύτερα ατού της, ήταν το γεγονός ότι δεν παρουσιάζει την χρίση ως κάτι κακό, όπως κάνουν οι περισσότερες ταινίες, όχι ότι ήμαστε υπέρ των ναρκωτικών, απλά ήμαστε υπέρ της έξυπνης και διαφορετικής παρουσίασης του θέματος. Αδιαμφισβήτητα η ταινία ήταν πολύ καλή, με μια πολύ περιγραφική απεικόνιση της κατάστασης την οποία βιώνουν οι εξαρτημένοι από την ηρωίνη. Παρουσιάζεται λοιπόν η απόλυτη ευχαρίστηση και έκσταση που χαρίζουν τα ναρκωτικά, αλλά παράλληλα τονίζονται με πολύ σκληρό και μερικές φορές με πολύ αηδιαστικό τρόπο τα αρνητικά της χρήσης. Η ταινία είναι ενδιαφέρουσα, παρακολουθείτε άνετα καθώς δεν έχει καθόλου αργές σκηνές, κάθε λεπτό που περνά είναι και μια άλλη εικόνα που σκάει σαν βόμβα στην μούρη σου. Άποψη μου βέβαια, πως από το σημείο της απεξάρτησης και μετά ένοιωθα πως τραβούσε λίγο η υπόθεση, χωρίς βέβαια να χάνει το ενδιαφέρον της, απλά έβλεπες πως τα ¨πιστεύω¨ του πρωταγωνιστή άλλαζαν και δεν με τραβούσαν, όπως στην αρχή της ταινίας. Η υποκριτική του Ewan McGregor ήταν απλά συγκλονιστική, μου έδειξε ότι ήθελα να δω, ότι περίμενα και έλπιζα, ίσως ακόμα και κάτι παραπάνω. Η μουσική της ταινίας ήταν επίσης πολύ καλή, ενώνοντας ακόμα και κλασσική μουσική με αρκετά τραγούδια των Iggy Pop, Lou Reed, New Order, Primal Scream. Η σκηνοθεσία από τον Danny BoyleSlumdog Millionaire¨ The Beach¨) ήταν εξαιρετική με μια πολύ ρεαλιστική και σκληρή παρουσίαση της ζωής των ναρκομανών, ενώ το σενάριο ήταν άμεσο και αληθινό . Κλείνοντας το Trainspotting είναι μια καταπληκτική ταινία, που αξίζει κάποιος να την δει και να την απολαύσει.


Αγαπημένη σκηνή : Η σκηνή που μετά από μέρες καψίματος βρίσκουν το μωρό νεκρό στην κούνια. Μια πολύ δυνατή και τραγική σκηνή δείχνοντας μας με ωμό τρόπο, τι μπορεί να συμβεί όταν δεν είσαι παρών σε όσα συμβαίνουν γύρω σου.


Χειρότερη σκηνή : Ο ποιο ζαβαλής της παρέας ο Spud (Ewen Bremner) ξυπνάει στο σπίτι της κοπέλας του, έχοντας χεστεί (δεν ήμαστε σον - σον εδώ, τα λέμε όλα όπως είναι) πάνω του. Έχοντας λερώσει λοιπόν το σεντόνι, το πάει για πλύσιμο, αλλά τον σταματάνε στην τραπεζαρία και καθώς μαλώνει με την μάνα της κοπέλας του, για το ποιος θα καθαρίσει το σεντόνι και πάνω στο τράβηγμα του σεντονιού, το σεντόνι τινάχτηκε και τα σκατά πετάχτηκαν παντού στο δωμάτιο, κάνοντας τους όλους χάλια. Μια εικόνα χίλιες λέξεις: ΙΙΙΙΙΙΟΥΥΥΥΥ!!!!


Δες την : Γιατί είναι μια ταινία που χαρακτηρίζει μια ολόκληρη γενιά. Ακόμη δες την, για την σκηνοθεσία, για την το σενάριο, για την υποκριτική του Ewan McGregor και φυσικά για το θέμα της παρουσιάζετε χωρίς να ωραιοποιείτε ή να κατακρίνετε.


Μην την δεις : Ίσως να σε αηδιάσουν μερικές αποκρουστικές εικόνες, μετά από αυτό δεν έχεις λόγο να μην την δεις.


Με ποιον να την δεις : Με την παρέα σου είτε αγόρια είτε κορίτσια, δεν έχει σημασία, το θέμα είναι να την δείτε και να την απολαύετε.


Μην την δεις με : Έλα ντε, ποιος δεν θα θέλει να την δει;;;




ShareThis