For a Good Time, Call...

Υπόθεση :  Η Lauren (Lauren Miller) είναι μια νέα κοπέλα με στρωμένη δουλειά και έναν ωραίο σύντροφο, αλλά μια μέρα και εντελώς αναπάντεχα ο σύντροφος της της ζητά να περάσουν λίγο χρόνο μακριά, όσο εκείνος θα λείπει για δουλειές στην Ιταλία. Αυτό φυσικά ήταν πρόφαση γιατί το παλικάρι δεν την πάλευε άλλο με την Lauren ή οποία ήταν τόσο μα τόσο βαρετή όχι μόνο στο κρεβάτι αλλά και γενικότερα. Επειδή όμως ενός κακού μύρια έπονται, η Lauren χάνει και την δουλειά της και έτσι αναγκάζεται να φύγει και από το σπίτι της καθώς χωρίς τον γκόμενο δεν μπορεί να πληρώσει μόνη της το νοίκι. Ένας καλός της φίλος της προτείνει να μείνει μαζί με την Katie (Ari Graynor), μια παλιά γνωστή της από το πανεπιστήμιο, μιας και εκείνη αναζητά συγκάτοικο. Η Katie όμως είναι το άκρως αντίθετο από την Lauren, είναι ένα πάρτυ άνιμαλ που από τα φοιτητικά τους χρόνια είχε δείξει πόσο έξαλλο νιάτο ήταν, περιττό βέβαια να πούμε ότι τα δύο κορίτσια αντιπαθιούνται θανάσιμα. Δίνουν όμως τα χέρια και ξεκινά η αταίριαστη συγκατοίκηση, με την Lauren πολύ σύντομα να ανακαλύπτει το μικρό μυστικό της Katie, που δεν είναι άλλο από το ότι εργάζεται σε ροζ γραμμή.

                     

Με μια κουβέντα :  Operator operator I’m so glad that you ring my phone (wing wing ;) )

Γενικά :  Μα ροζ τηλέφωνα το 2013; Μην σου φαίνεται περίεργο πουριτανέ μου φίλε, μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν θέλει το internet με τις κάμερες και  όλα τα συναφή. Υπάρχουν μερικοί που τους αρέσει η ανωνυμία και γι’αυτό, ακόμα και σήμερα, υπάρχουν αυτές οι δουλειές.  Και με αυτό το σχόλιο θα συνεχίσω στα του έργου. Η αλήθεια είναι πως το IMDb έχει πολύ χαμηλή βαθμολογία για το έργο, κάπου στο 5,8 αν δεν κάνω λάθος, που σίγουρα είναι ένας υπολογίσιμος ανασταλτικός παράγοντας, για να μην δεις ένα έργο. Παρόλα αυτά, το ρίσκαρα, έχω δει άλλα και άλλα, δεν θα κολλήσουμε τώρα σε αυτό. Έτσι λοιπόν είδα την ταινία και προς μεγάλη μου έκπληξη, μου άρεσε. Σίγουρα δεν είναι η κωμωδία που θα σε ρίξει από το κάθισμα από τα γέλια, αλλά είναι μια φρέσκια ταινία, δροσερή, νεανική, απλοϊκή και χιουμοριστική, ότι πρέπει δηλαδή για ένα βαρετό βράδυ, ειδικά τώρα που πιασαν και τα κρύα. Η ιστορία απλή και γνωστή: Άσπονδοι εχθροί συγκατοικούν, με τα διάφορα που περνάνε γίνονται φίλοι και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Το ενδιάμεσο αυτής της αλλαγής είναι και το ζουμί της ταινίας. Βλέπεις, η μια κοπέλα είναι με το ροζ ακουστικό στο χέρι και περιποιείται με την γλυκιά της την φωνούλα κάθε ¨στρεσαρισμένο¨ παλικάρι. Πολύ σύντομα η σεμνότυφη κοπέλα μαθαίνει το τι συμβαίνει στο σπίτι και μετά το αρχικό σοκ, αποφασίζει να βοηθήσει γιατί είχε έρθει η ώρα από ταπεινό χαμομηλάκι να μεταμορφωθεί σε τηλεφωνική γλωσσοκοπάνα. Φυσικά έπρεπε να γίνουν μαθήματα φωνητικής. Με την χρήση βοηθημάτων, όπως είναι οι δονητές, η πρώην βαρετή κοπέλα, έμαθε να μιλά με μπουκωμένο στόμα και να βγάζει ήχους και βογκητά που θα κόλαζαν ακόμα και τα πόμολα. Αναμενόμενα ήταν και τα μαθήματα της αγγλικής γλώσσας με την χρήση επιθέτων, ρημάτων και ορολογίας, του τύπου: « Τι μου κάνεις μάνα μου;», «Άκουσα πως ήσουν κακό αγόρι και ήρθα να σε σώσω, έχω κάνει καλόγρια», «Αχ κύριε λογιστή έχεις μεγάλο κομπιουτεράκι; Έλεγξε μου την φορολογική» και άλλα τέτοια. Να μην σας τα πολυλογώ η ταινία καταπιάνεται με ένα πολύ ιντριγκαδόρικο θέμα που προκαλεί το ενδιαφέρον του θεατή και παρόλο που, όπως είναι φυσικό, η γλώσσα που χρησιμοποιείτε είναι ¨πιπεράτη¨ δεν προκαλεί απέχθεια αλλά ρεαλισμό και ίσως και γέλιο, γιατί όχι;  

Η Ατάκα : «Ναι, είμαι σκλάβα σου. Μ’αρέσει να είμαι σκλάβα σου. Ναι, βαλε με στο κλουβί σου! Θέλω να μπω στο κλουβί σου…. Στάσου, είναι σκοτεινά εδώ μέσα, δεν θέλω πια να είμαι εδώ μέσα. Ναι, το πουλί σου φαίνεται τόσο μεγάλο κι είναι στραμμένο προς το μέρος μου! Άσε με να βγω! Φοβάμαι! Σε παρακαλώ, άσε με να φύγω…»

Ποιον θα έπαιζα : Ας μην μιλήσω καλύτερα.

Αγαπημένη σκηνή :  Η σκηνή όπου περιγράφω την παραπάνω ατάκα.

Χειρότερη σκηνή : Όταν έσκαγαν μύτη οι γονείς τις σεμνότυφης κοπέλας και φυσικά πάντα ακάλεστοι.

Δες την :  Για να ανακαλύψεις εναλλακτικούς τρόπος εργασίας.

Μην την δεις :  Γιατί την Κυριακή έχεις να κοινωνήσεις.

Με ποιον να την δεις :  Με τις κολλητές σου φυσικά.

Μην την δεις με :  Την πρεσβυτέρα της ενορίας.

Knocked Up (2007)

Πρωταγωνιστούν: Seth Rogen, Katherine Heigl, Paul Rudd

Σκηνοθεσία: Judd Apatow

Εναλλακτικός τίτλος: "Άμα θες τώρα, ξανακάνε σεξ χωρίς προφυλακτικό!"

Υπόθεση: Η Alison και ο Ben είναι δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι! Η Alison είναι μια όμορφη, οργανωτική κι πετυχημένη δημοσιογράφος που μόλις πήρε προαγωγή στον γνωστό τηλεοπτικό σταθμό που δουλεύει (το E! entertainment σας λέει κάτι;). Ο Ben, από την άλλη, είναι ένας καμένος 23χρονος, στρουμπουλός κι άχαρος νέος, που το μόνο που του αρέσει να κάνει είναι να μαστουρώνει όλη μέρα με τους, επίσης, κατεστραμμένους φίλους του κι να συζητάνε για το "μεγαλεπήβολο" επιχειρηματικό τους σχέδιο, να φτιάξουν δηλ. ένα site στο οποίο να καταγράφουν όλες τις γυμνές σκηνές διάσημων ηθοποιών σε διάφορες ταινίες! (Βρε λες; Μήπως να το κάναμε κι εμείς εδώ πλάκα-πλάκα;). Τι κοινό μπορεί να έχουν αυτοί οι δυο λοιπόν; Λογικά κανένα! Έλα μου όμως που το βράδυ που η Alison βγαίνει με την αδερφή της για να γιορτάσει την προαγωγή της, γνωρίζει τον Ben κι μετά από ένα ξέφρενο βράδυ κι μεθύσι, μένει έγκυος κι αποφασίζει να το κρατήσει! Τώρα τι γίνεται; Πως, δυο φαινομενικά αντίθετοι χαρακτήρες, θα αντιμετωπίσουν αυτή την απρόοπτη εξέλιξη που θα αλλάξει για πάντα την ζωή τους;

Για πες, για πες: Αγαπημένα κι ερωτοχτυπημένα Ευλόγησον-πιτσουνάκια μου...γεια σας!!! Έρχομαι αυτή την ιδιαίτερη κι τρυφερή μέρα με μια ταινία, η οποία, μόνο τυχαία για την περίσταση, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί! Το αντίθετο μάλιστα! Ταιριάζει ταμάμ με το κλίμα της ημέρας γι'αυτό κι δώστε προσοχή πριν μου αρχίσετε τα ζουζουνίσματα με τον/την καλό/ή σας κι μετά έχετε κι εσείς τρεχάματα, όπως κι οι πρωταγωνιστές της ταινίας! Διότι, μιας κι είναι σίγουρο ότι θα...ανάψουν τα αίματα απόψε, καλό είναι να σας ενημερώσω από τώρα, πριν έρθει εκείνη η ώρα κι την πατήσετε μετά κι εσείς, όπως τα καημένα παιδιά εδώ! Το προφυλακτικό, λοιπόν, όχι μόνο σώζει ζωές αλλά...εμποδίζει και την απρόοπτη δημιουργία νέων! Κοινώς, να το χρησιμοποιείτε για να μην έχετε μετά καμιά ανεπιθύμητη κι απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη, όπως συνέβη στην ταινία κι μετά τρέχετε κι εσείς κι δεν φτάνετε! Κατά τ'άλλα...καλά να περάσετε απόψε σας εύχομαι βρε! Τεσπά, όσον αφορά την ταινία καθαυτή τώρα.. ένα ανεπιθύμητο συναίσθημα σου βγάζει κι σε σένα, είναι η αλήθεια! Κάτι  δηλ. σαν να σε "αναγκάζει" να αποδεχτείς κι εσύ, θες δεν θες, (όπως συμβαίνει κι στο στόρυ της ταινίας κάτι ανάλογο) ότι αυτό που βλέπεις είναι μια νεανική, ρομαντική κωμωδία! Αλλά, όσο την παρακολουθείς, τόσο καταλαβαίνεις ότι μόνο ρομαντικά δεν αντιμετωπίζουν την κατάσταση οι δύο ήρωες διότι: αρχικά, φρικάρουν, δεν συμπαθιούνται κι ιδιαίτερα, είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες που, τυχαία, συναντήθηκαν κι υπό λογικές συνθήκες, δεν θα κατέληγαν ποτέ μαζί, πόσο μάλλον, να περιμένουν κι ένα παιδί! Έτσι, αναγκαστικά αρχικά, (εεε...εντάξει μετά τους βγαίνει κι λίγο έρωτας!), αποφασίζουν να δοκιμάσουν να γνωριστούν καλύτερα, μήπως κι καταφέρουν να τα βρουν, για το καλό του παιδιού. Αλλά, αυτός ο "εξαναγκασμός" κι η -με το ζόρι- συμβίωση τους βγαίνει (κι, δυστυχώς, συχνά με άκομψο κ αμήχανο τρόπο!), στην χημεία κι σχέση των ηθοποιών Συν τοις άλλοις, δεν θα έλεγα ότι θα λυθείς κι στα γέλια! Ειδικά, στα πρώτα λεπτά που συνειδητοποιούν τι τους συνέβη κι ξεκινούν την προσπάθεια να γνωριστούν καλύτερα, βρήκα κάπως "άβολα" τα αστεία συμβάντα που, υποτίθεται, ότι γίνονται μεταξύ τους! Άβολη κι αμήχανη, εξάλλου, ήταν κι η χημεία μεταξύ τους αφού, πέρα απ'το ότι, και το σενάριο μεν τους παρουσίαζε ως διαφορετικές προσωπικότητες, ωστόσο, δεν μου κολλούσαν κι εμφανισιακά! Κάτι με χαλούσε, anyway, με την φάση αυτού του αταίριαστου ζευγαριού! Δεν κατάφερε, δηλ. η σκηνοθεσία να καλύψει δημιουργικά κι πρωτότυπα, αυτά  τα κενά μεταξύ τους. Αντίθετα, η αμηχανία αυτή έβγαινε συχνά κι αυτό μόνο χαριτωμένο δεν έμοιαζε! Άσε δε, που όλα εκείνα τα καμένα αστεία κι οι σκηνές που είχαν να κάνουν με τους συνεχώς μαστουρωμένους φίλους του Ben, εγώ τα βρήκα πολύ επιτηδευμένα έως κι σαχλά! Λες κι έβλεπα καμιά ταινία για 15χρονα κι έπρεπε να γελάω με την απλυσιά τους κι τα χυδαία σεξουαλικά τους αστειάκια! Δεν ξέρω ρε παιδί μου! Ενώ είχε τα τυπικά χαρακτηριστικά μιας χολιγουντιανής εμπορικής ταινίας, που απευθύνετε σε νεανικό κοινό, την βρήκα λίγο...άτονη να την πω; Πάντως, είχε πολύ συντηρητική κι προβλέψιμη προσέγγιση από τον σκηνοθέτη Judd Apatow, ο οποίος μας είχε δώσει το-σαφώς-καλύτερο "Παρθένος ετών 40"! Δεν είναι ότι δεν βλέπετε δηλ. αλλά ίσως με λίγο πιο βελτιωμένη χημεία κι προσέγγιση της σχέσης των πρωταγωνιστών που, συχνά, έμοιαζε απόκοσμη κι ψεύτικη, ίσως το αποτέλεσμα να ήταν καλύτερο! 

Με αρέσει: Που, μπορεί η χημεία τους να μην έβγαινε κι πολύ αληθινή, αλλά κάποιες αντιδράσεις τους, ειδικά εκεί που φρίκαραν κι τα έχαναν, ήταν αληθοφανέστατες κι αρκετά πειστικές!

Δεν με αρέσει: Τα άθλια σεξουαλικά αστεία κι η, όχι κι τόσο καλή χημεία, των πρωταγωνιστών!

Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: Το "Knocked Up" είναι η αρχή, κατά κάποιο τρόπο, πάνω στην οποία βασίζεται και η ταινία "This is 40", που αποτελεί την συνέχεια της και κριτική της οποίας, θα δείτε εντός των ημερών κι στο blog μας! Ας ελπίζουμε πως η συνέχεια θα είναι λίγο καλύτερη!      

Take This Waltz

Υπόθεση :  Η Margot (Michelle Williams) είναι μια νέα γυναίκα παντρεμένη με τον Lou (Seth Rogen), τον μάγειρα άντρα της, ενώ είναι ευτυχισμένοικαι όλα πάνε καλά, σιγά σιγά η σχέση τους γίνεται μονότονη και βαρετή από την πλευρά της Margot. Σε ένα της ταξίδι γνωρίζει τον Daniel (Luke Kirby)έναν μυστηριώδη και πολύ γοητευτικό τύπο, ο οποίος καταλήγει να ενε ο καινούργιος της γείτονας. Με τον καιρό η χημεία τους αρχίζει να γίνεται πιο ισχυρή καθώς δεν έχουν καμία σωματική επαφή ποσό μάλλον κάποια ερωτική. Η Margot διχασμένη πλέον ανάμεσα σε έναν σύζυγο που αγαπά αλλά βαρέθηκε και σε έναν νέο άντρα που της έχει πάρει το μυαλό, θα πρέπει να διαλέξει τι πραγματικά θέλει από την ζωή της.

                     

Με μια κουβέντα :  Ο νέος είναι ωραίος, μα πάντα ευτυχώς ο παλιός είναι αλλιώς.

Γενικά : Όσο το σκέφτομαι τόσο πιστεύω ότι η ταινία είναι τόσο μα  τόσο ρεαλιστική, δηλαδή πραγματικά σε ποιον δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο; Οκ ακόμα και αν δεν είσαι παντρεμένος/η  και απλά είσαι σε μια μακροχρόνια σχέση, θα δεις ότι κάποια στιγμή τα πράγματα αρχίζουν να βαλτώνουν και έτσι κάποιος από τους δυο θα παρεκκλίνει από την πορεία του. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει όταν το ζευγάρι είναι μαζί στην τουαλέτα ενώ ο ένας κάνει την ανάγκη του και ο άλλος πλένει τα δόντια του, τότε πιστεύω είναι η ώρα όπου το ζευγάρι έχει παραγνωριστεί, γιατί είπαμε ζευγάρι ζευγάρι, αλλά όχι και τόση οικειότητα, γιατί χάνεται η μαγεία βρε αδελφέ! Έτσι το βρίσκει το πιπινάκι ο ένας από τους δυο και γίνεται το κακό. Και δεν χρίζεται καν να γίνει η ¨κουτσουκέλα¨, απλά κάτι επίμονα βλέμματα, κάτι τα ανομολόγητα λόγια, κάτι οι βόλτες χωρίς ούτε ένα άγγιγμα και τσούπ η σεξουαλική έλξη είναι τόσο ισχυρή που σε κατατρώει μέσα σου, όπως το σκουλήκι στο μήλο της Χιονάτης. Τι να σου κάνει λοιπόν μετά η Michelle Williams; Ποσό να κρατήσει χαρακτήρα, καλά οκ δεν κράτησε και πολύ γιατί τα ήθελε και ο κώλος της, αλλά τι να κάνει αφού βάλτωσε ο γάμος της και ο γείτονας ήταν μπουκιά και συχώριο! Το θέμα που την κράταγε τόσο καιρό από το καινούργιο πιπινάκι ήταν ο άντρας της, ο Seth Rogen που και πλάκα είχε και μαγείρευε όλη την ώρα, οπότε η Michelle είχε έναν κάποιο ενδοιασμό. Αλλά όταν ο Rogen τα έμαθε όλα και μετά το πρώτο σοκ και τα κλάματα την άφησε να φύγει (!), εκείνη δεν έχασε λεπτό και τρέχοντας πήγε στον καινούργιο της έρωτα. Η σκηνοθέτηςτης ταινίας Sarah Polley σαν ύπουλη καρακάξα που είναι έβαλε αυτό το άγιο το παιδί να αφήσει την γυναίκα του να φύγει, αλλά επειδή όλα εδώ πληρώνονται, έκανε τη καινούργια σχέση της Michelle, μετά τις ατελείωτες ώρες στο κρεβάτι, να  καταλήξει στον βάλτο, όπως δηλαδή είχε τελειώσει και ο γάμος της. Τέλος πάντων η ταινία θέλησε να θίξει πόσο εύκολα μπορεί να μπει ο πειρασμός σε μια ξεγραμμένη σχέση και αρκετά σύντομα ο χρόνος και η οικειότητα να κάνει και την καινούργια σχέση βαρετή και ανιαρή όπως την προηγούμενη. Για όλα φυσικά φταίει το ξερό κεφάλι της Michelle Williams που δίνει μια πολύ καλή ερμηνεία σε μια ταινία που δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο απλά είναι πολύ αληθινή. Ο σύζυγος της στο έργο ήταν ο Seth Rogen, που με εξέπληξε ευχαρίστα καθώς έφυγε από τις κωμωδίες και μπήκε σε μια ¨εναλλακτική¨ ταινία που τον έκανε να μας δείξει και άλλα πράγματα από το υποκριτικό του ταλέντο. Το αντίπαλο δέος ήταν ο Luke Kirby, νέος και ωραίος ήταν η πέτρα του σκανδάλου στην ιστορία με μια αρκετά μέτρια ερμηνεία που για μένα δεν είναι άξια σχολιασμού. Κλείνοντας η ταινία έχει ωραία υπόθεση με τον γείτονα πειρασμό να μένει απέναντι, την κοπέλα να μην ξέρει τι να κάνει και τον άντρα της να μαγειρεύει όλη την ώρα κοτόπουλα. Η φωτογραφία ήταν παρά πολύ όμορφη καθώς όλη η ταινία ήταν λουσμένη στα χρώματα, τι τα δετά, τι τα βιτρό τζαμιά, τι τα ρούχα, τι τα σπίτια γενικότερα όλα ήταν ένα χρωματικό υπερθέαμα που γέμιζε το μάτι. Τέλος πάντων εγώ είμαι της άποψης να δεις την ταινία αν και ίσως να σε κουράσει σε μερικά σημεία.

Η Ατάκα : Lou: «Πήγαινε..άντε… πήγαινε…»

Ποιον θα έπαιζα :  Δεν με παίρνει…

Αγαπημένη σκηνή :  Οι σκηνές όπου το παράνομο ζευγάρι είναι μαζί, άλλα κάνουν σαν δυο ξένοι, όπως η σκηνή στο αμάξι, στο διάδρομο του αεροδρόμιου και σε πολλές άλλες.

Χειρότερη σκηνή : Υπήρχαν πολλές σκηνές που βλέπε γυμνέςγυναίκες και όταν λέω γυμνές εννοώ όλα στην φόρα, πραγματικά δεν κατάλαβα γιατί έπρεπε η ταινία να γίνει τόσο προσωπική…

Δες την :  Γιατί σου έχει τύχη.

Μην την δεις :  Για να μην σου τύχη.

Με ποιον να την δεις : Βασικά πρόκειται για γυναικεία ταινία οπότε καλή μου αναγνώστρια δες την μόνη σου.

Μην την δεις με :  Με τον σύντροφο σου και με τον μοιραίο νέο γείτονα.

50/50

Υπόθεση : Ο Adam (Joseph Gordon-Levitt) είναι ένας τυπικός 27χρονος τύπος που εργάζεται σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό. Αισθανόμενος, για αρκετές μέρες, κάποιες ενοχλήσεις στην μέση του αποφασίζει να επισκεφτεί έναν γιατρό, ο οποίος με τεράστια ψυχραιμία του λέει ότι πάσχει από μια σπάνια μορφή καρκίνου στην σπονδυλική του στήλη και πως οι πιθανότητες να επιβιώσει είναι 50/50. Έτσι λοιπόν ο Adam θα πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της υγείας του και σε αυτή του την μάχη θα έχει κοντά του μια υπερπροστατευτική μητέρα, έναν αισιόδοξο φίλο, μια ψυχολόγο με απειρία και την κοπέλα του η οποία έχει μια ψυχρή στάση στο όλο θέμα. 

Με μια κουβέντα : Προσοχή, το τρέιλερ του έργου το παρουσιάζει ως μια ψιλοκωμωδιούλα… δεν είναι καθόλου, ούτε καν ψιλό, είναι ένα κλασσικό δράμα.

Γενικά : Δεν ξέρω αν είσαι φαν του Blog μας και δεν ξέρω αν έχεις ισχυρή μνήμη, πάντως πριν μερικούς μήνες είχα γράψει για την ταινία ¨A Little Bit of Heaven¨. Σε εκείνη την ταινία η πρωταγωνίστρια μας έπασχε από καρκίνο και βλέπαμε πως μάχεται ενάντια στην νόσο με την βοήθεια συγγενών και φίλων, αλλά δυστυχώς στο τέλος η πρωταγωνίστρια δεν τα καταφέρνει. Τον παραπάνω συσχετισμό στον έκανα γιατί η εν λόγω ταινία είναι μια πιο αρσενική version του ¨A Little Bit of Heaven¨, με ότι συνεπάγει αυτό. Έχουμε που λες, τον πρωταγωνιστή, έναν τύπο ήπιων τόνων που μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο. Στην αρχή έχουμε το σοκ και μετά την αρχή του ¨πολέμου¨ ενάντια στην νόσο, περνάμε από ακτίνες, απο φάρμακα, απο χημικοθεραπείες και πάει λέγοντας. Το τέλος του έργου δεν θα στο αποκαλύψω για να έχεις και λιγάκι σασπένς, γιατί μην ξεχνάς πως ο τίτλος το δηλώνει ξεκάθαρα: 50/50 οι πιθανότητες, οπότε όλα μπορούν να συμβούν. Στην ταιναι λοιπόν πέρα από τα ιατρικά βλέπουμε λιγάκι ρομάντζο, όσο δηλαδή επιτρέπεται σε μια δραματική ταινία, οπότε μην περιμένεις αρκουδάκια και καρδούλες, απλά ένα φλερτ ανάμεσα σε ασθενή και γιατρό. Το κωμικό στοιχείο του έργου, πάλι μέσα στα πλαίσια του δράματος, το έχουμε από τον Seth Rogen, ο οποίος πετάει διαφορές ατάκες που ξορκίζουν την μιζέρια του απερχόμενου θανάτου. Στον ρολό της υπερπροστατευτικής μητέρας έχουμε το βαρύ πυροβολικό με την ονομασία Anjelica Huston, για την οποία δεν μπορώ να πω τίποτα κακό. Τέλος πάντων το σημαντικό του έργου δεν είναι πως καταπιάνεται μονό με την αντιμετώπιση της νόσου, αλλά μας δείχνει πώς μερικοί ασθενείς μπορούν να γίνουν απόμακροι και να ¨πληγόσουν¨ ή να παρεξηγήσουν τις συμπονετικές προσεγγίσεις των γύρων τους, μια πλευρά που σπάνια βλέπαμε σε ιατρικά δράματα. Κλείνοντας το 50/50 δεν είναι ευχάριστη ταινία, αλλά παραδόξως κάνει την ώρα σου να περάσει ευχαρίστα, έχει μια στρωτή σκηνοθεσία και ένα σενάριο που βασίζεται στα αληθινά γεγονότα του συγγραφέα του. 

 

Η Ατάκα : Adam: «Καμία δεν θέλει να κάνει σεξ μαζί μου, μοιάζω σαν τον Voldemort».

Ποιον θα έπαιζα : Σίγουρα τον κολλητό του Adam.

Αγαπημένη σκηνή : Η σκηνή οπού ο Adam αποχαιρετά την μητέρα του λίγο πριν από το χειρουργείο. Πολύ συγκινήθηκα.

Χειρότερη σκηνή : Δεν έχω.

Δες την : Γιατί σε ενδιαφέρει το θέμα της και γιατί θεωρείς τον Joseph Gordon-Levitt έναν από τους πιο υποσχόμενους ηθοποιούς της γενιάς του.

Μην την δεις : Αν δεν γουστάρεις τα καταθλιπτικά έργα.

Με ποιον να την δεις : Με κάποιον φίλο σου που έχει νικήσει τον καρκίνο.

Μην την δεις με : Με άτομα που έχουν καρκίνο (το ξέρω πως φάσκω και αντιφάσκω, αλλά η ταινία είναι δίκοπο μαχαίρι).

THE GREEN HORNET (2011)

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:

ΣΟΥΠΕΡ ΗΡΩΑΣ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ!

Παίζουν:Seth Rogen,Jay Chou, Christoph Waltz

Σκηνοθεσία:Michel Gondry

Μετά το θάνατο του πατέρα του , ο Britt Reid(Seth Rogen), κληρονομεί πολλά λεφτά και μαζί με ένα Κινέζο, τον Kato, που εργαζόταν για τον πατέρα του, αποφασίζουν να πολεμήσουν το έγκλημα!

 Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Μια ακόμη άσκοπη ταινία-παρωδία κόμικ, που βασίζεται σε ραδιοφωνικό σήριαλ του 30΄και για κανένα λόγο δεν πρέπει να δείτε κατά την ταπεινή μου άποψη , αφού δεν πρόκειται να βγάλετε και άκρη με το τι ακριβως θέλει να πει ο ποιήτης.Φλυαρία, αμερικανιά όσο δεν πάει , χοντροκομμένα αστεία,αταίριαστοι πρωταγωνιστές και το χάος προσωποποιημένο!!

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ

ΘΑ ΓΕΛΑΣΩ?-0\5 

όχι!

ΘΑ ΚΛΑΨΩ?-0\5 

όχι!

ΘΑ ΘΕΛΩ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΣ?(ΑΙΣΘΗΜΑ-SEX)-0\5
άντε γεια!

ΘΑ ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ?(ΦΟΒΟΣ-ΒΙΑ)-0\5  

........

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ?(ΔΡΑΣΗ-ΑΓΩΝΙΑ)-0\5 

αστείο ακούγεται!

ΘΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΩ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ?(ΣΚΕΨΗ)-0\5
κάηκαν τα εγκεφαλικά μου κύτταρα!

ΘΑ ΔΩ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ?(ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ)-1\5 

είσαι τρελα με τη στολή , πάνε σπίτι ρεεε!!!

ΘΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΩ?(SOUNDTRACK)-0\5 

απαξιώ!

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ-3\10

Kung Fu Panda 2

Υπόθεση : Ο Πό (Jack Black) είναι πλέον μέλος της ομάδας των Ατρόμητων 5, έχει μάθει να υπερασπίζεται τους κατοίκους της περιοχής αλλά εξακολουθεί να είναι το ίδιο αδέξιος, χοντρός και αγαθός. Μια μέρα έρχεται ένα μήνυμα από την πόλη Γκόνγκμεν όπου ο εξόριστος πρίγκιπας Σαν (Gary Oldman) σχεδιάζει να κατακτήσει όλη την Κίνα με την χρήση μεταλλικών όπλων και μαύρης μαγείας. Η ατρόμητη 5 και ο Πό θα πρέπει να ταξιδέψουν μέχρι την πόλη Γκόνγκμεν και να αποτρέψουν τον πρίγκιπα Σαν από την εξαφάνιση του Κονγκ Φου.

Με μια κουβέντα : Ξανά τα ίδια;

Γενικά : Ναι οκ καλή η πρώτη ταινία, πολύ καλή θα έλεγα, εγώ ήμουν από τους πρώτους που θέλησαν και ένα sequel στην ιστορία του χοντρού και αγαθού πάντα, αλλά περίμενα κάτι αντάξιο του πρώτου μέρους. Είναι γεγονός ότι πολλές ταινίες και animation που συνεχίζουν με δεύτερες και τρίτες ταινίες δεν έχουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, βέβαια υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα που αποδεικνύουν το αντίθετο (Ice Age). Το συγκεκριμένο sequel δεν είναι χάλια, είναι κάλο και πιστεύω ότι τα πήγε καλά και στο box office, αλλά για μένα που δίνω λίγο μεγαλύτερο βάρος στις animation ταινίες, μου φάνηκε κάπως πρόχειρη και πολύ προβλέψιμη. Καταρχήν η όλη ιστορία με τους βασιλιάδες παγώνια και τον εξορισμένο γιο που η προφητεία τον θέλει να γίνεται κυρίαρχος της Κίνας, θα έπρεπε να αναφερθεί στην πρώτη ταινία καθώς πρόκειται για ένα γεγονός που έχει σχέση με το ιστορικό υπόβαθρο των δυο ταινιών. Θέλω να πω πως, μου φάνηκε κάπως περίεργο το ότι υπάρχει ένας κακός πρίγκιπας που θα κατακτήσει τον κόσμο και εμείς δεν είχαμε ιδέα για αυτό. Παράλληλα όλο αυτό με τον πρίγκιπα παγώνι στο ρόλο του κακού ήταν λιγάκι κλαιν. Μα ποιος φοβάται τα παγώνια τέλος πάντων; Στην πρώτη ταινία είχαμε αν θυμάμαι καλά μια σιβεριανή τίγρη που ήταν και πολύ τσαμπουκαλεμένη, εδώ το παγώνι είναι πολύ φλούφλικο και ας το παίζει μάγκας, εγώ ήξερα ότι τα παγώνια είναι ψωροπερήφανα πλάσματα και όχι καρατέκες. Ακόμη η ταινία μου φάνηκε πολύ γρήγορη (αυτό για μερικούς είναι καλό) και πολύ προβλέψιμη (αυτό δεν είναι καλό για κανέναν). Θέλω να πω ότι από την αρχή του έργου ήξερα ότι το πάντα θα κέρδιζε με κάποιο τρόπο το παγώνι χρησιμοποιώντας την τεχνική της ¨εσωτερικής ηρεμίας¨ που του μαθαίνουν στην αρχή. Κάτι άλλο που με ενόχλησε και το θεωρώ μεγάλη επανάληψη της πρώτης ταινίας είναι η ίδια ιστορία με τον μπαμπά του πάντα την πάπια (ναι, το πάντα είναι υιοθετημένο από μια πάπια). Νόμιζα λοιπόν ότι το όλο θέμα της υιοθεσίας και άγχος από τον μπαμπά πάπιο το είχαμε ξεκαθαρίσει στο τέλος της πρώτης ταινίας, τώρα ξαφνικά τι έγινε και άρχισε το πάντα να μουτσοκλαίει για την καταγωγή του; Για να φύγουμε όμως από αυτά, να σου πω ότι οι ερμηνείες ήταν καλές, ο αγαπητός Jack Black έδωσε ρεσιτάλ, ενώ μου άρεσε που ξανάκουσα την φωνή της Angelina Jolie και του Dustin Hoffman στους χαρακτήρες της Tigress και του δασκάλου Shifu αντίστοιχα. Βέβαια όλοι οι άλλοι ηθοποιοί ήταν λιγάκι στο περιθώριο, οι χαρακτήρες τους είχαν βουβό πόνο και πιο πολύ ο χαρακτήρας της Lucy Liu που την θεωρώ την μεγάλη χαμένη της ταινίας καθώς είχε όλες κι’ όλες δυο ατάκες. Κλείνοντας να ξανατονίσω ότι για τον περισσότερο κόσμο η ταινία είναι καλή και για μένα επίσης καλά πέρασε η ώρα μου, αλλά είχα προφανώς μεγάλες προσδοκίες και απογοητευτικά.

Η Ατάκα : Πό: «Α! Ο παλιός μου εχθρός… Οι σκάλες!»

Ποιον θα έπαιζα : Θα ήθελα να κάνω την γριά κατσίκα μάντισσα.

Αγαπημένη σκηνή : Σεν έχω κάποια συγκεκριμένη, όλες ήταν έτσι και έτσι!

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή όπου το πάντα μετά την πρώτη του ήττα πηγαίνει σε ένα απομονωμένο μέρος και αναζητά τον εαυτό του και βρίσκει τον τρόπο να κερδίσει το παγώνι. Την θεωρώ χειρότερη σκηνή γιατί ήξερα από την αρχή της σκηνής τι θα γίνει.

Δες την : Γιατί έχεις δει την προηγούμενη, θέλεις να σκάσει λιγάκι το χειλάκι σου και γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να βγει και τρίτη ταινία και θα πρέπει να είσαι ενημερωμένος.

Μην την δεις : Αν δεν θες να δεις μια ελαφρώς πρόχειρη ταινία.

Με ποιον να την δεις : Με τα ανιψάκια σου.

Μην την δεις με : Άτομα που δεν βλέπουν ταινίες κινουμένων σχεδίων.