fwto

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

AVATAR (2009)


















ENΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:
I SEE BLUE PEOPLE!!!!!!!

Παίζουν:Sam Worthington,
Zoe Saldana, Sigourney Weaver,
Giovanni Ribisi, Stephen Lang
Σκηνοθεσία:James Cameron

Βρισκόμαστε στο έτος 2154 στον πλανήτη Πανδώρα ὀπου κατοικεί η ήσυχη και ειρηνική φυλή των Navi.Στον πλανήτη όμως έχουν κάνει την εμφάνιση τους τα αμερικανικά στρατεύματα και μία αμερικανική εταιρεία που έχουν στα σχέδια τους να εκμεταλλευτούν τον πλούτο της γης ακόμη κι αν αφανίσουν τη φυλή. Πρώτα όμως στέλνουν εκεί έναν αμερικανό πεζοναύτη, τον Jake Sally (Sam Worthington), ως όμοιό τους με τη βοήθεια τη τεχνολογίας και την καθοδήγηση της Δρ. Γκρέυς( Sigourney Weaver). O Jake γνωρίζοντας τον πολιτισμό τους εξοικειώνεται μαζί τους , ερωτεύεται την κόρη του αρχηγού της φυλής Neytiri(Zoe Saldana) και πλέον αρνείται να συνεργαστεί με τον στρατηγό Μάιλς(Stephen Lang), o οποίος ξεκινά πόλεμο εναντίον των Navi.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Πολυσυζητημένη ταινία τον τελευταίο καιρό το AVATAR( ή AVATARA που στoν ινδουισμό σημαίνει την ενσάρκωση μίας θεικής μορφής που εμφανίζεται στη γη για να διαδώσει την αλήθεια!)και πιστεύω όχι άδικα. Η ταινία κόστισε πάνω από 300.000.000 δολλάρια και είναι η ακριβότερη ταινία στην ιστορία του σινεμά! Τα λεφτά πιάσαν τόπο αφού τα εφέ είναι κάτι παραπάνω από καταπληκτικά!Αν σκεφτείς ότι είναι και 3-D , ε! ναι τα αξίζει. Πολλά χρώματα στην ταινία, άπειροι ψηφιακοί ηθοποιοί , αφού μόνο οι 35 περίπου είναι υπαρκτά πρόσωπα. Το στόρυ είναι αρκετά ενδιαφέρον αν και έχουμε να κάνουμε με εξωγήινους, αν μπορώ να το πω έτσι,και έχει πολλαπλά μηνύματα αντιπολεμικού και οικολογικού χαρακτήρα!Είναι μία ευχάριστη ταινία που ίσως αδικήθηκε στα Oscar?(πήρε μόνο 3) αλλά την απάντηση θα σας τη δώσω αφού δω το HURTLOCKER που πήρε 6 Oscar φέτος!

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ:8,5 \10


Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

SHUTTER ISLAND (2010)





ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΙΤΛΟ ΓΙΑΤΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ!

Παίζουν:Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo, Ben Kingsley, Max Von Sydow, Michelle Williams, Emily Mortimer,Patricia Clarkson,Εlias Koteas
Σκηνοθεσία:Martin Scorsese

Βρισκόμαστε στο 1954. Ο Teddy Daniels(Leonardo DiCaprio) και ο Chuck Aule(Mark Ruffalo), είναι αστυνομικοί και βρίσκονται σε ένα πλοίο κατευθυνόμενο προς το νησί των καταραμένων , το Shutter Island , ένα νησί που λειτουργεί αποκλειστικά ως ψυχιατρείο. Φτάνοντας εκεί οι φύλακες τους ζητούν να παραδώσουν τα όπλα τους κάτι ιδιαίτερα παράξενο από τη στιγμή που είναι αστυνομικοί και είναι εκεί για την εξαφάνιση μίας τροφίμου!Πριν λοιπόν ξεκινήσουν, γνωρίζουν και το διευθυντή του ψυχιατρείου Dr. John Cawley (Ben Kingsley), o οποίος γενικά χρησιμοποιεί ριζοσπαστικές μεθόδους για την ίαση των ασθενών σε σχέση με τα υπόλοιπα ψυχιατρεία!Οι 2 αστυνομικοί λοιπόν, βλέποντας το παράξενο και γεμάτο μυστήριο κλίμα που επικρατεί, θέλουν να ολοκληρώσουν την έρευνά τους όσο το δυνατό γρηγορότερο!Μία καταιγίδα , όμως, τους ανατρέπει τα σχέδια και σιγά σιγά το νησί θα αρχίσει να αποκαλύπτει τα μυστικά του, παρασύροντας τους αστυνομικούς σε μία δίνη με παραισθήσεις , θεωρίες συνωμοσίας και πολλές πικρές αναμνήσεις!


Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Είχα διαβάσει κριτικές σχετικά με την ταινία, και έβλεπα παντού με έκπληξη να την εκθειάζουν και να λένε πως η ταινία είναι απλά αριστούργημα!Έλεγα ''εντάξει τα έχουμε δει πολλές φορές αυτά που γράφουν αλλά σχεδόν πάντα είναι κάπως υπερβολικά''. Ειδικότερα για τον Martin Scorsese , αν και μου αρέσουν οι ταινίες του θεωρώ ότι είναι κουραστικές γιατί είναι πολύ λεπτομερείς, μέχρι αηδίας!
Η συγκεκριμένη όμως ταινία, ήρθε σαν χαστούκι για όσα σκεφτόμουν μέχρι πριν. Η ταινία απλά ΤΑ ΣΠΑΕΙ!!!!!!
Ξεκινώντας να τη βλέπεις ο σκηνοθέτης σου δίνει στοιχεία για την υπόθεση της ταινίας σαν να θέλει να σου μαρτυρήσει το τέλος από την αρχή (εγώ τουλἀχιστον στα 20 λεπτά είχα καταλάβει τι παίζει περίπου)όποτε απογοητεύεσαι και λες ''καλά πλάκα μας κάνει? όλα μας τα έδειξε τώρα!''. Συνεχίζοντας όμως να τη βλέπεις, κάτι ιδιαίτερα εύκολο, αφού η ταινία δεν σε αφήνει ούτε για δέκατο του δευτερολέπτου για να την παρατήσεις και να πάρεις ανάσα, και αφού έχεις πλάσσει ήδη 100 σενάρια για το τι θα γίνει,τελικά καθώς φτάνεις στο τέλος και το σενάριο σου αποκαλύπτεται από μόνο του , δεν έχεις παρά να υποκλιθείς!
Eίναι τόσο αριστοτεχνικά φτιαγμένη που αν βρεθεί κάποιος να μου πει ότι δεν του άρεσε θα πω ότι δεν στέκει καλά!Ο φωτισμός, το τοπίο, τα σκοτεινά κελιά των τροφίμων, η μουσική, οι άψογες ερμηνείες όλων των ηθοποιών, ειδικά του DiCaprio, που αποδεικνύει ότι και οι ωραίοι έχουν χρέη και μπορούν να παίξουν πολύ καλά τον ρόλο τους, όλα όσα γράφω ή ξεχνάω να γράψω δίνουν μία ταινία που νομίζω πρέπει να σαρώσει στα επόμενα OSCAR!
Η ταινία είναι νομίζω το αποκορύφωμα του Scorsese και μακάρι να διαψευστώ και να συνεχίσει να με εκπλήσσει.Θα μπορούσα να γράφω ατέλειωτες σελίδες για αυτό που είδα αλλά νομίζω έχει γίνει ήδη αντιληπτό ότι τρελάθηκα!

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ: 9,5\10

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

INGLOURIOUS BASTERDS(2009)


ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:
Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΒΡΑΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΠΟΥ ΤΡΩΓΕΤΑΙ ΚΡΥΟ!
Παἰζουν:Brad Pitt,Melanie Laurent,Christoph Waltz, Eli Roth,Michael Fassbender
Σκηνοθεσία:Quentin Tarantino

Βρισκόμαστε στη Γαλλία στα μέσα του 2ου Παγκοσμίου πολέμου, κατα τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Μία οικογένεια Εβραίων, κρύβεται σε ένα σπίτι Γάλλου χωρικού, όμως οι Γερμανοί τον ψιλιάζονται και η οικογένεια βρίσκει φρικτό θάνατο , εκτός της μίας κόρης Shossana(Melanie Laurent) που καταφέρνει να δραπετεύσει στο Παρίσι και ανοίγει εκεί ένα μικρό κινηματογράφο και αποκτά μία νέα ταύτοτητα.Παράλληλα μία όμαδα αμερικανών στρατιωτών με επικεφαλής τον Aldo(Brad Pitt)αποφασίζουν να εισβάλλουν στη Γαλλία έτσι ωστε να ξεκάνουν όλους τους Γερμανούς με τρόπο που να θυμίζει αλλά και να ξεπερνά όσα έκαναν οι Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Έτσι κάποια στιγμή φτάνουν στο Παρίσι όπου η μοίρα θα τους φέρει στον κινηματογράφο της Shosanna μπλέκοντας κατά κάποιο τρόπο τις τύχες και το έργο τους!


Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Η Ταινία καταρχἀς έχει καταπληκτική σκηνοθεσία.Αν κάτσω να το καλοσκεφτώ κιόλας, μπορεί οι ταινίες του TARANTINO σαν σενάριο να μη μ'αρέσουν ιδίαιτερα λόγω αίματος και βίας αλλά ως σκηνοθέτη του βγάζω το καπέλο και τον κατατάσσω ίσως και στους αγαπημένους μου σκηνοθέτες!
Αρκετά μεγάλη ταινία 2, 5 ωρών κάπου στη μέση κάνει μία κοιλιά αλλά θέλεις να τη δεις ώς το τέλος. Ο Brad Pitt μου άρεσε πολύ, έπαιζε πολύ καλά και δεν έμενες μόνο στην ομορφιά του (εδώ βασικά δεν είναι και πολύ ωραίος , καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσε!) ενώ ο Christoph Waltz, που βραβεύτηκε και με ΟSCAR 2oy ανδρικού ρόλου είναι απλά φοβερός!Αν λοιπόν εξαιρέσεις τη σκληρότητα της ταινίας που εντάξει δεν είναι και ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης αλλά έχει κάποιες σκηνές που τσιτώθηκα(βασικά μία μου έμεινε αλλά δεν σας το λέω εδώ) δείτε τη αφού ήταν υποψήφια και για OSCAR καλύτερης ταινίας ,σεναρίου και σκηνοθεσίας!


Η Βαθμολογία μου: 7,5




Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

The Piano


Υπόθεση : Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, η Ada (Holly Hunter) μια άλαλη γυναίκα, αφήνει την Σκοτία και πηγαίνει στην Νέα Ζηλανδία, μαζί με την κόρη της Flora (Anna Paquin) και το αγαπημένο της πιάνο, για να παντρευτεί έναν ντόπιο κτηματία. Η ζωή της στην Νέα Ζηλανδία είναι δύσκολη και η κατάσταση για την ίδια χειροτερεύει, όταν ο άντρας της, ανταλλάσει το πιάνο της για κάποια έκταση γης με τον γείτονα του George (Harvey Keitel). Ο George, δίνει υπόσχεση στην Ada, πως θα της δώσει πίσω το πιάνο της, αν του κάνει κάποια μαθήματα και με κάποια άλλα ανταλλάγματα. Η Ada στην αρχη απεχθάνεται τον George αλλά καθώς ο καιρός περνά η σχέση τους αλλάζει, προκαλώντας σε όλους προβλήματα.


Γενικά : Η ταινία ξεκινά με την φράση: η φωνή που ακούτε δεν είναι η φωνή που μιλάω, είναι η φωνή του μυαλού μου». Αυτό ήταν, δεν ήθελα τίποτα άλλο για να με κερδίσει η ταινία. Μια πάρα πολύ καλή ταινία, ατμοσφαιρική με τα τοπία της, την ζούγκλα της, με τους ιθαγενής της, πολύ καλή πραγματικά. Μπορώ να την χαρακτηρίσω ως μια από τις πιο αισθησιακές ταινίες καθώς κρατούσε χαρακτήρα και κυρίως και δεν έπεφτε στην λούμπα της τσόντας. Φαντάσου σαν να βλέπεις την Εμμανουέλλα με γαλλικά και πιάνο μέσα στην ζούγκλα. Πέρα από την πλάκα πάντως, μου άρεσε πολύ, δεν έγινε καθόλου χυδαία, κάθε άλλο και μπορώ να πω πως, αν και οι γυναίκες ξινίζουν με τις τόσο ζωντανές ερωτικές σκηνές, σε αυτή την περίπτωση θα ανάψουν τα αίματα. Όσο για την μουσική τη να πω; Απλά αυτή την ταινία θα μπορούσα να την δω ακόμα και αν έδειχνε μαύρο στην οθόνη και από πίσω να παίζει αυτό το μαγικό soundtrack. Ορχηστρικά κομμάτια που κάποια στιγμή μέσα στην ζωή σου, τα άκουσες αλλά ποτέ δεν έμαθες κάτι παραπάνω για αυτά, αυτή λοιπόν είναι η ευκαιρία σου. Η Anna Paquin ως Flora κέρδισε Oscar για την ερμηνεία της. Εγώ δεν τρελάθηκα και επίσης είμαι αντίθετος στο να δίνονται τέτοιου μεγέθους βραβεία σε άτομα μικρής ηλικίας… δηλαδή αν στα 10 σου κέρδισες Oscar στα 30ντα σου τι θα κάνεις; Γι’ αυτό και η αγαπητή Anna κατέληξε να παίζει την Sookie στο True blood. Η Holly Hunter πολύ καλή στο ρόλο της άλαλης Ada, σε αυτήν άξιζε το Oscar, όπως άξιζε και το Oscar καλύτερου σεναρίου.


Αγαπημένη σκηνή : Από σκηνοθετική και φωτογραφική άποψη, πιστεύω πως μακρά καλύτερη είναι η σκηνή που δείχνει την πρωταγωνίστρια να παίζει πιάνο στην παραλία και διπλά να σκάει το νεοζηλανδέζικο κύμα στα βράχια.


Χειρότερη σκηνή : Ένα πράγμα θα πω: Στην ταινία παίζει ένα ανόητο κοριτσάκι (που κέρδισε και Oscar), το οποίο φυσικά κάνει του κεφαλιού του, ανοίγει και το στόμα του σαν κάποιο άλλο, από μια προηγούμενη ταινία (Brothers) και γίνετε ο κακός χαμός.


Δες την :Γιατί είναι μια ατμοσφαιρική, συναισθηματική, αισθησιακή και πολύ τραγική ταινία. Σε όλα αυτά βαλε και το καταπληκτική μουσική.


Μην την δεις : Δεν ξέρω, για πιο λόγο μπορεί να μην αρέσει σε κάποιον αυτή η ταινία, όλα τα έχει… Με τίποτα δεν είσαι ευχαριστημένος!!!


Με ποιον να την δεις : Δες την με την κοπέλα σου, αν πάλι δεν έχεις κοπέλα, τότε φτωχέ μου μπάκουρε, θα την δεις μόνος σου, λυπάμαι!!!


Μην την δεις με : Κάποιον φίλο σου, είπαμε μπακούρι αλλά όλα έχουν τα όρια τους.



The Brothers Bloom

Υπόθεση : Τα αδέλφια Bloom (Adrien Brody - Mark Ruffalo), δυο μεγαλοαπατεώνες, σκαρώνουν κομπίνες μαζί με μια επικίνδυνη κοπέλα (Rinko Kikuchi) που δεν μιλάει, αλλά τα κάνει όλα. Ετοιμάζοντας το τελευταίο μεγάλο κόλπο ο μικρός αδελφός ερωτεύεται το θύμα του, την Penelope (Rachel Weisz), μια πλούσια και με πολλές ιδιοτροπίες κοπέλα. Η κατάσταση μπερδεύετε καθώς η Penelope μπαίνει μέσα στην παρέα των άλλων τριών και όλοι μαζί κάνουν ένα άλλο μεγάλο κόλπο και η κατάσταση μπλέκετε όλο και πιο πολύ, καθώς τους βρίσκει ένας παλιός Ρώσος αντίπαλος τους.


Γενικά : Ανάμικτα τα συναισθήματα μου, για αυτή την ταινία. Στην αρχή είχα την πεποίθηση πως θα είναι μια πολύ καλή κωμοδία….1 λάθος, διότι απλά σε μερικά σημεία ήταν σουρεαλιστική, με σκηνές όπως μια καμήλα να κόβει βόλτες, κίτρινες lamborghini να σκάνε μύτη μόλις η προηγούμενη καταστρεφόταν και άλλα τέτοια απλά, αλλά απίθανα, που εμένα προσωπικά μου αρέσουν σε ταινίες. Ακόμη έχει απίστευτα γρήγορη πλοκη….2 λάθος, γιατί καλή η γρήγορη πλοκή, σε κάνει να μην βαριέσαι και σε κρατά κολλημένο στην ταινία… αλλά πολύ μπέρδεμα ρε φίλε… όπως λέει και μια δικιά μου ¨καμήλα¨ ωπα-ωπα, ρε φίλε. Έφτασα σε σημείο να μην μπορώ να ακολουθήσω την πλοκή του έργου, επειδή είχα πάψει να ξεχωρίζω την αλήθεια από το κόλπο που σκάρωναν οι πρωταγωνιστές. Υπήρχαν σημεία που και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές είχαν μπερδευτεί αλλά όταν έβγαζαν άκρη δεν μου έλεγαν τίποτα και έμενα στο σκοτάδι. Μου άρεσε πολύ η Rachel Weisz σε κωμικό ρόλο, της πήγε μπορώ να πω, είδαμε και τον κώλο της και ησυχάσαμε. Η κινεζούλα φίλη (Rinko Kikuchi) , αν και δεν είπε πάνω από 3 λέξεις σε όλη την ταινία μπορώ να πω ότι ήταν η αγαπημένη μου, είχε τρομερό στιλ. Ακόμη η ταινία με μπέρδεψε και στο θέμα της εποχής στην οποία εξελίσσετε, ναι οκ… είναι τοποθετημένη στην σημερινή εποχή (lamborghini Hello!!) αλλά υπήρχαν σκηνές που θύμιζε εποχή του 50, προφανώς θα φταίνε τα κουστούμια των πρωταγωνιστών. Κλείνοντας θα πω ότι δεν τρελάθηκα με την ταινία, ελαφρός απογοητεύτηκα, αλλά από την άλλη βλέπεται.


Αγαπημένη σκηνή : Αυτές οι απίθανες σουρεαλιστικές σκηνές, όπως: όταν γίνετε το τρακάρισμα του ενός αδελφού με το ποδήλατο, ο άλλος αδελφός με την κινεζούλα ήταν καθισμένοι σε σεζλόνγκ και έβαζαν βαθμολογίες στο τρακάρισμα.


Χειρότερη σκηνή : Ήταν εκείνη που η όλη υπόθεση και το κόλπο που σκάρωναν τα δυο αδέλφια μπλέχτηκε τόσο πολύ, που ούτε οι ίδιοι ήξεραν τι ήταν αλήθεια και τι ψέμα.


Δες την : Γιατί έχει ένα ενδιαφέρον, έχει και λίγο χιούμορ, παίζουν γνωστοί ηθοποιοί, τα τοπία αλλάζουν γρήγορα, και έχει αρκετές ανατροπές καθώς δεν ξέρεις τι είναι αλήθεια και τι ψέματα.


Μην την δεις : Γιατί, άλλα περιμένεις να δεις και άλλα βλέπεις, δεν έχει και το απόλυτο happy end και ακόμη έχει ένα απίστευτα μπερδεμένο σενάριο.


Με ποιον να την δεις : Με κάποιον φίλο σου, για να σε βοηθήσει στις απορίες.


Μην την δεις με : Με τον μοναδικό εαυτό σου. Επειδή υπάρχει η πιθανότητα να μην βγάλεις άκρη από κάποιο σημείο και μετά.




Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

WHITE RIBBON - ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ (2009)





ENAΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:

ΤΥΦΛΑ ΝΑ 'ΧΕΙ ΤΟ ΣΤΟΥΜΦΟΧΩΡΙΟ!

Παίζουν:Christian Friedel,Ernst Jacobi,Leonie Benesch,Burghart Klaubner
Σκηνοθεσία: Michael Haneke


Σε ένα χωριό της Βόρειας Γερμανίας του 1931 παράξενα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν διαταράσσοντας τη φαινομενικά ήσυχη ζωή του χωριού!Ο γιατρός πέφτει από το άλογο και τραυματίζεται.Στη συνέχεια μία γυναίκα βρίσκει το θάνατο σε ένα ύποπτο εργατικό ατύχημα!Σέ όλα αυτά έρχεται να προστεθεί μία φωτιά, ο ξυλοδαρμός ενός παιδιού και τελικά η εξαφάνιση του. Η ψευτο-ευσεβιστική και δήθεν τέλεια ζωή του χωριού δέχεται βαρύ πλήγμα και όλοι αναζητούν την απάντηση στο ποιος και γιατί τα έκανε όλα αυτά!!!!!

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Η Αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να μιλήσω για την ταινία γιατί έχει αρκετά νοήματα και γενικά κάθε ένας μπορεί να τη δει με διαφορετική ματιά!Ξεκίνησα να τη βλέπω και μετά από μία ώρα σηκώθηκα γιατί ήθελα να τη σταματήσω(εντάξει κυλάει λίγο αργά) καθώς όμως έφευγα από την τηλεόραση κάτι με τραβούσε και ήθελα να δω τι θα γίνει τελικά !Στο τέλος μπορώ να πω δεν ενθουσιάστηκα αλλά ούτε μπόρεσα να απορρίψω την ταινία!
Η ταινία είναι ουσιαστικά μια φωνή έναντι στον προτεσταντισμό και στην ψευτο ευσεβιστικη ζωή που επέβαλλε,καθώς και ενάντια στη βία, και την καταπίεση!Ο σκηνοθέτης MICHAEL HANEKE, που τυχαίνει να έχει τελειώσει και ψυχολογία προσπαθεί με την ταινία να δείξει ότι τα παιδιά της Γερμανίας μεγάλωσαν σε ένα κλίμα βίας και καταπίεσης που με τη σειρά του γέννησε το μετέπειτα φρικτό για την ανθρωπότητα κίνημα του ναζισμού!Οι συμβολισμοί δεν σταματούν εδώ και θα μπορούσα να γράψω και πολλά άλλα!
Όσα περιγράφω παραπάνω νομίζω ότι αποτυπώθηκαν και ερμηνεύτηκαν και καλύτερα με τη χρήση του ασπρόμαυρου πλάνου που δείχνει ότι η ζωή και η εικόνα του χωριού ήταν ουσιαστικά ψεύτικη και μουντή αν μπορώ να χρησιμοποίησω τον όρο!
Όσοι αντέχουν να δουν μία τέτοια ταινία ας τη δουν, δεν είναι για όλους αλλά σίγουρα δεν είναι και για τα σκουπίδια!Εξάλλου κλείνοντας να πω ότι η ταινία βραβεύτηκε με το ΧΡΥΣΟ ΦΟΙΝΙΚΑ του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΩΝ ΚΑΝΝΩΝ ενώ ήταν υπόψήφια και για OSCAR καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας(είναι γερμανική)!
Η Βαθμολογία μου :7,5\10

LAW ABIDING CITIZEN (2009)



EΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:

AΦΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ, ΘΑ ΣΑΣ ΤΙΝΑΞΩ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!

Παίζουν: Gerald Butler, Jamie Foxx,Colm Meaney,Leslie Bibb
Σκηνοθεσία:F. Gary Grey


Η οικογένεια του Clyde Shelton(Gerald Butler) δολοφονείται άγρια από 2 ληστές που εισβάλουν στο σπίτι.Γίνεται δικαστήριο και ο δημόσιος κατήγορος Νick Rice(Jamie Foxx), πείθει τον ένα από τους δολοφόνους,που είναι και ο κύριος υπαίτιος του εγκλήματος να καταθέσει εναντίον του δεύτερου για να έχει ελαφρυντικά. Πράγματι έτσι γίνεται αλλά η απόφαση δεν ικανοποιεί τον Shelton, o οποίος μετά από 10 χρόνια οργισμένος αποφασίζει να πάρει τον νόμο στα χέρια του,σκοτώνοντας όχι μόνο τους δολοφόνους της οικογένειας του αλλά και όσους εμπλέκονταν στην υπόθεση και υπηρετούν το διεφθαρμένο σύστημα δικαιόσυνης στις Η.Π.Α.


Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ


Ξεκινώντας να βλέπω την ταινία νόμιζα πως θα δω άλλη μία ιστορία εκδίκησης κάποιου που δολοφόνησαν την οικογένεια του. Στη συνέχεια ενθουσιάστηκα ότι θα δω μία πολύ καλή ταινία αφού έδειχνε στην ιστορία ο Shelton να τα βάζει με το σύστημα δικαιοσύνης και τον Jamie Foxx, κάτι που πάλι έχουμε δει αλλά δεν ξέρω εδώ το πλάσαραν ωραία.Τελικά στην πορεία απογοητεύτηκα γιατί ενώ στην αρχή τα είχα βάλει και γω με το σύστημα στο τέλος αντιστράφηκε το συναίσθημα μου γιατί όλοι ΄δίκαιοι και άδικοι μπήκαν σε ένα τσουβάλι και τους λυπήθηκα όλους και ο Gerald τους σκότωνε όλους αδιακρίτως, όποτε μίσησα αυτόν και συμπάθησα τον Foxx. Θα μου πείτε αυτό είναι άποψη σου εμάς δεν μας νοιάζει αλλά εγώ έτσι ένιωσα και πρέπει να το γράψω.

Πέρα από αυτό είναι μία δυνατή περιπέτεια που σε κρατάει σε αγωνία , με αρκετά ευφυές σενάριο αν και κατά την γνώμη μου και πάλι υπάρχουν πολλές αδυναμίες και σκηνές που δεν συνδέονται λογικά με τα γεγονότα όπως εξελλίσονται στην ταινία!(μιλώ για τις σκηνές όπου με καταπληκτικό τρόπο ο Gerald σκοτώνει όποιον βρει, με ένα τρόπο που η αστυνομία δεν μπορεί να διελευκάνει!, αλλά αν προσέξεις καλύτερα η προχειρότητα της σκέψης του βγάζει μάτι!).Βέβαια ταινία του Hollywood βλέπουμε οπότε το ζητούμενο μας είναι η ψυχαγωγία όποτε ναι σ΄αυτό τον τομέα νομίζω η ταινία τα καταφέρνει πολύ καλά οπότε enjoy the film!

H Βαθμολογία μου: 7\10







Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Le Petit Nicolas

Υπόθεση : Ο μικρός Νικόλας είναι ένα χαριτωμένο αγόρι που ζει ήρεμα την ζωή του με την οικογένεια του και δεν θέλει τίποτα να ταράξει την ηρεμία του. Τα πράγματα όμως δεν πάνε όπως τα φαντάζεται, καθώς πιστεύει πως θα αποκτήσει ένα αδελφάκι. Προσπαθώντας να πείσει τους γονείς του, με τον δικό του τρόπο, ότι είναι μοναδικός, αυτός και η τρελοπαρέα του μπλέκουν σε φασαρίες. Ξεκαρδιστικά απρόοπτα και το απόλυτο χάος κυριαρχούν, όμως τον περιμένει μια μεγάλη έκπληξη που θα αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται.

Γενικά : Νομίζω ότι έχω ξεκαθαρίσει τις απόψεις μου για τις ταινίες στις οποίες σημαντικό ρόλο παίζουν μικρά (ανόητα) παιδάκια. Σε αυτή την ταινία παίζουν στους βασικούς ρόλους τουλάχιστον οκτώ παιδάκια…. Τα λάτρεψα και τα οκτώ, τι να πω;;; Δεν έχω λόγια, θέλω να ξανά δω την ταινία, μου άρεσε πάρα πολύ, αστεία όσο δεν πάει, με μια δόση παιδικής αφέλειας, μια ταινία σκέτη γλύκα. Ο Maxime Godart, ο κινηματογραφικός Νικόλας είναι μαρκαν το πιο όμορφο και γλυκύτατο παιδί που έχω δει σε ταινία, ίσως και στην αληθινή ζωή. Μια γρήγορη ταινία, με απανωτές κωμικές σκηνές, με διαφορετικούς χαρακτήρες που θέλοντας και μη , τους λατρεύεις όλους, ακόμα και το καρφί της τάξης (η σκηνή ντυμένος κατσαρίδα και όλες εκείνες που λιποθυμούσε ήταν τρομερές!!!). Η δασκάλα της τάξης, καλοσυνάτη και ευγενική, ανέχεται τα πάντα! Όσο για τους συμμαθητές του Νικόλα, τι να πρωτογράψω; Ο Alceste, ο χοντρός της παρέας, συνέχεια με κάτι φαγώσιμο στο χέρι, η σκηνή που έκλεψε το μήλο, απίθανη. Ο Geoffroy, το πλουσιόπαιδο, καθημερινά με διαφορετικό κουστούμι, η σκηνή που ήταν ντυμένος εξωγήινος απλά θεϊκή. Ο Clotaire, ο αγαπημένος μου, τεμπέλης και κοιμήσης, η σκηνή που δείχνει το εσωτερικό του εγκεφάλου του με τα μηχανήματα, ξεκαρδιστική. Μια ευχάριστη guest εμφάνιση κάνει και ο Gérard Jugnot ο οποίος προσπαθεί να δημιουργήσει με τα παιδιά μια χορωδία, όπως ακριβός έκανε και στην ταινία ¨Τα Παιδιά της Χορωδίας¨. Δεν έχω τι άλλο να γράψω, μόνο θα πω πως είναι μια γλυκεία και αστεία ταινία που μας δείχνει τον κόσμο που ζούμε μέσα από τα μάτια ενός μικρού Νικόλα.


Αγαπημένη σκηνή : Επειδή δεν μπορώ να πω όλες… μάλλον μπορώ… Όλες, λοιπόν οι σκηνές μου άρεσαν, αλλά θα ξεχωρίσω αυτή στο ανθοπωλείο, ο καυγάς, τα μαραμένα τριαντάφυλλα και οι κάκτοι σε πτώση…. Τρομερή!!!!

Χειρότερη σκηνή : -


Δες την : Για χίλιους δυο λόγους, γιατί είναι αστεία, γλυκεία, νοσταλγική, συναισθηματική, με οκτώ αξιολάτρευτα παιδιά, με τρομερούς ενήλικες που κάνουν σαν μικρά παιδιά. Με μια πολύ καλή μουσική επένδυση που ντύνει όμορφα την ταινία, κωμικές σκηνές η μια πίσω από την άλλη. Απλά τέλεια!!!


Μην την δεις : Γιατί η ταινία διαρκεί μόνο μια και μισή ώρα, ενώ θες άλλες 2 ώρες για να την χορτάσεις.


Με ποιον να την δεις : Με την παρέα σου, θα γελάσετε πάρα πολύ, με την κοπέλα σου, την αδελφή σου και γενικά όλες τις γυναίκες της ζωής σου, θα δεις, θα κάνουν κάθε τρεις και λίγο: αχ! Τι γλυκό που είναι, θέλω και εγώ ένα…


Μην την δεις με : Με κάποιον ξινό φίλο σου… η μάλλον δες την και με αυτόν, να δούμε μήπως γλυκάνει λίγο αυτή η ξινίλα.




ShareThis