The Hobbit: An Unexpected Journey

Υπόθεση :  Ο Bilbo Baggins (Martin Freeman ) περνούσε όλη του την ζωή ήρεμα και χωρίς τίποτα το τρομερό να του συμβαίνει και ήταν ευτυχισμένος έτσι, μέχρι την στιγμή που την πόρτα του χτύπησε ο μάγος Gandalf (Ian McKellen ) και η παρέα του που απαρτιζόταν από δεκατρείς νάνους. Ο λόγος της επίσκεψης τους είναι πως ψάχνουν έναν ¨κλέφτη¨ να τους βοηθήσει στην αποστολή τους. Βλέπετε, ο αρχηγός της ομάδας είναι ο Thorin (Richard Armitage) κληρονόμος του Βασιλείου του Erebor, του μοναχικού βουνού, που διάβασε τα σημάδια και κατάλαβε πως ο καιρός ήρθε για να πάρει πίσω την κληρονομία του πατέρα του από τον τρομερό δράκο Smaug, που κατέκτησε το βουνό χρόνια πριν.

Με μια κουβέντα :  Όπως είπε και ένας ξάδελφος μου: «Πάρα πολύ καλή, μα πάρα πολύ καλή, πραγματικά.»

Γενικά : Και εγώ δεν θα διαφωνήσω φυσικά, βασικά δεν νομίζω κάποιος φαν της τριλογίας του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή των βιβλίων θα μπορούσε να διαφωνήσει στο ότι η ταινία ήταν εξαιρετική. Γύρω στο 2008 είχε ξεκινήσει η δημιουργία της ταινίας και δεν αναφέρω γυρίσματα και τέτοια, ούτε καν, σας μιλώ για σενάρια, για σκίτσα και για γενικευμένες ιδέες που είχε ο Guillermo del Toro, ο τότε σκηνοθέτης της ταινίας. Όπως καταλαβαίνεις η ταινία ήταν προκαθορισμένη να βγει πιο σύντομα αλλά συνέβησαν πολλά, η τύπου πτώχευση της MGM, πάρα πολλές γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και πολλά άλλα, έκαναν τον αγαπητό del Toro να παρατήσει το σχέδιο, γιατί σου λέει έχει και αλλού δουλειές το παλικάρι. Έτσι την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Peter Jackson και δεν νομίζω να αμφισβητήθηκε από κανέναν, παρόλα αυτά ο del Torο έμεινε στα μετόπισθεν σαν σύμβουλος. Να μην στα πολυλογώ η ταινία ήταν να γίνει σε δυο μέρη αλλά τελικά αποφασίστηκε να γίνει τριλογία, με το δεύτερο μέρος να βγαίνει το Δεκέμβριο του 2013και το τρίτο να προβληθεί κάπου στο καλοκαίρι του 14. Έχοντας διαβάσει το βιβλίο είχα την αίσθηση ότι το όλο εγχείρημα δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί και το βιβλίο είναι σχετικά μικρό, για να γίνει τριλογία και δεν έχει την δράση που είχε ο Άρχοντας, τουλάχιστον έτσι θυμάμαι, μπορεί να κάνω και λάθος. Τέλος πάντων, έχοντας δει την ταινία μπορώ να σας πω αυτό, που θα σας πει ο οποιοσδήποτε που είδε το έργο, ότι δηλαδή ήταν αρκετά καλό, αλλά λίγο στην αρχή κούρασε. Αυτό είναι η μεγάλη αλήθεια και το μόνο ελάττωμα του έργου. Τα πρώτα σαράντα λεπτά είναι ίσως τα πιο ανιαρά, στα όποια γίνεται εξιστόρηση παλαιότερων γεγονότων, γίνεται η γνωριμία μας με τον Bilbo, μετά είδαμε τον ερχομό του Gandalf, των νάνων και της μεγάλης σκηνής στην τραπεζαρία. Έχοντας αντέξει αυτό, ο θεατής θα αφεθεί σε ένα ακόμα ταξίδι στην Μέση Γη, που δεν θα τον απογοητεύσει καθόλου. Ίσως ένας σκληροπυρηνικός φαν των βιβλίων να διαφωνήσει με ορισμένα πράγματα, αλλά κατά την γνώμη μου, καλύτερα να δώσουμε τόπο στην οργή, για το υπέροχο συναίσθημα που είχαμε όλοι όταν ξαναείδαμε τον Gandalf, τον Frodo, τον Elrond και την Galadriel. Για τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών μας δεν έχω να πω κάτι κακό, όπως καταλαβαίνεται, ο Ian McKellen ήταν ταυτόχρονα μεγαλοπρεπής και ταπεινός, καθώς  για άλλη μια φόρα γίνεται ο οδηγός μας. Η Cate Blanchett ίσως ακόμα πιο μαγική από την προηγούμενη εμφάνιση της στον Άρχοντα, πράγμα που ίσως να οφείλεται στο τρόπο με τον οποίο εμφανίζεται για πρώτη φόρα στο έργο. Πραγματικά δεν νομίζω να υπάρχει γυναίκα να που να μπορεί να ενσαρκώσει με καλύτερο τρόπο την Galadriel. Και φυσικά δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω το μεγάλο πυροβολικό, τον Christopher Lee που έρχεται να αναβιώσει, έναν από τους πιο διεφθαρμένους και διπρόσωπους ήρωες του κινηματογράφου. Φυσικά μια τέτοια ταινία δεν θα μπορούσε να σταθεί στις ερμηνείες, για αυτό έχουμε μπροστά μας ένα έργο με ίσως τα καλύτερα εφέ που έχουμε δει. Δεν θα μιλήσω για τα τοπία που σου κύβων την ανάσα, όπως το βασίλειο του Erebor ή το Rivendell, θα σου μιλήσω για τα εκπληκτικά εφέ των πέτρινων γιγάντων, των αετών και των Orc, που έδειχναν τόσο ρεαλιστικά που ήταν τρομερά, αν κάτσουμε να το σκεφτούμε. Κλείνοντας το Hobbit θεωρείται και είναι, μια από τις καλύτερες ταινίες της χρόνιας που μας πέρασε, ένα οπτικό θέαμα που κόβει την ανάσα με τα καλοδουλεμένα εφέ του, που σε παρασύρει με την γνώριμη νοσταλγική μουσική του Howard Shore, σε καθηλώνει με την περιπετειώδης πλοκή του και σε γεμίζει συγκίνηση φέρνοντας σε κοντά σε γνώριμους και αγαπημένους ήρωες.

Η Ατάκα : Gandalf: «Το αληθινό κουράγιο δεν φαίνεται όταν πρέπει να αφαιρέσεις μια ζωή, αλλά όταν πρέπει να την χαρίσεις.»

Ποιον θα έπαιζα :  Και ποιος δεν θα ήθελε να κάνει τον Gandalf?

Αγαπημένη σκηνή :  Δεν ξέρω ρε παιδιά, εγώ έχω κολλήσει στην σκηνή που εμφανίζεται η Galadriel.

Χειρότερη σκηνή : Δεν έχω.

Δες την :  Γιατί ήρθε η ώρα να γυρίσεις στην Μέση Γη.

Μην την δεις :  Γιατί δεν σου αρέσουν οι περιπέτειες φαντασίας και γιατί δεν έχεις δει την τριλογία του Άρχοντα.

Με ποιον να την δεις :  Μόνος ή με κάποιον άλλον φαν της σειράς.

Μην την δεις με :  Την μαμά σου.

Captain America: The First Avenger

Υπόθεση : Στα μέσα του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, ο Steve Rogers (Chris Evans) προσπαθεί να καταταγεί στο στρατό παρά τα δεκάδες προβλήματα υγείας και το λεπτό και αδύναμο σώμα του. Σύντομα γνωρίζει τον Abraham Erskine (Stanley Tucci), έναν επιστήμονα, ο οποίος είδε στο πρόσωπο του την αποφασιστικότητα και την γενναιότητα που χρειάζεται ο πόλεμος και έτσι τον δέχτηκε στο τάγμα που ήταν επικεφαλής. Το συγκεκριμένο τάγμα λειτουργεί κάτω από τις προσταγές της κυβέρνησης και που στόχο έχει την δημιουργία ενός υπερ-στρατιώτη και ο Steve είναι ο κατάλληλος για αυτή την δουλειά. Έτσι δέχεται να γίνει πειραματόζωο για μια νέα φόρμουλα που θα του εξασφαλίσει υπεράνθρωπη δύναμη για να αντιμετωπίσει τους Ναζί και το παράπλευρο τμήμα τους, την Ύδρα. Διοικητής της Ύδρας είναι ο στρατηγός Johann Schmidt (Hugo Weaving) που παλαιότερο είχε συνεργαστεί με τον Erskine και είχε δεχτεί μια αμφιλεγόμενη έκδοση της φόρμουλας με αποτέλεσμα να μετατραπεί στην προσωποποίηση των κακών αισθημάτων του για το κόσμο. Τώρα, σκοπός του Steve είναι να βρει τον στρατηγό Schmidt και να τον αποτρέψει από την κυριαρχία του στον κόσμο.

Με μια κουβέντα : Και τώρα που μαζεύτηκε η παρέα ήρθε ο καιρός για να γυριστεί το ¨The Avengers¨

Γενικά : Ο Captain America είναι η νέα ταινία που βγαίνει στους κινηματογράφους σήμερα (καλό μήνα!), βασίζεται στο κόμικ της εταιρίας Marvel και πρώτοκυκλοφόρησε, αν δεν κάνω λάθος, το 1941. Για την ιστορία, η ταινία είναι η τελευταία συνεργασία της Paramount και της Marvel, καθώς τα δικαιώματα του πολυαναμενόμενου ¨The Avengers¨ και του ¨Ironman 3¨ τα έχει πλέον η Disney! Τέλος πάντων, μέχρι τότε έχουμε καιρό μπροστά μας, τώρα έχουμε να μιλήσουμε για τον Captain America. Εγώ αν και ποτέ μου δεν είχα τις καλύτερες σχέσεις με τέτοιου είδους κόμικ, ήξερα τον Captain αλλά πάντα τον θεωρούσα πολύ φλώρο και ταυτόχρονα πολύ πατριωτικό για τα γούστα μου, γιατί αγαπητέ αναγνώστη, αν ο υπερήρωας δεν έχει κανένα ψυχικό τραύμα, δεν έχει πιει και δυο ουισκάκια παραπάνω, δεν έχει κάνει άστατη ζωή, τι να το κάνεις, να τον έχεις στο σαλόνι να γυαλίζει την ασπίδα του; Δεν λέει! Εμένα η ταινία με βρίσκει ακριβώς στην μέση, δεν ξέρω αν μου άρεσε ή αν δεν μου άρεσε και ο διχασμός μου οφείλεται σε δυο βασικούς λόγους. Ο πρώτος είναι πως ναι μεν είναι υπερήρωας, αλλά δεν κάνει τίποτα φοβερό, οκ έχει σουπερ δύναμη, αλλά από εκεί και ύστερα δεν κάνει κάτι τρομερό, ούτε πετά κανένα ιστό αράχνης, ούτε βγάζει φωτιά από πουθενά, ούτε πετάει, ούτε τίποτα, άρα έχει το όνομα αλλά όχι την χάρη. Ο δεύτερος λόγος, που δεν μου άρεσε και σίγουρα σε αυτόν θα συμφωνήσεις μαζί μου, είναι πως η ταινία κρατά σχεδόν δυο ώρες, αλλά η πραγματική δράση ξεκινά μετά την πρώτη. Επί μισή ώρα βλέπεις τον Chris Evans ολοκληρωτικά και ψηφιακά μεταμορφωμένο σε ένα αδύνατο καχεκτικό παιδάκι. Στο δεύτερο μισάωρο αρχίζουν λίγο τα πράγματα να ζωντανεύουν, έχουμε την μετατροπή του ανορεκτικού παιδιού σε υπερφυσικό μανούλι και μια καταδίωξη στους δρόμους της Νέας Υόρκης, αλλά από εκεί και ύστερα η δράση ξαναπέφτει σε λήθαργο, γιατί αποφασίζουν να κάνουν το Captain μασκότ του Αμερικανικού στρατού και να τον περιφέρουν από πόλη σε πόλη σαν να είναι σε τσίρκο. Κάπως έτσι κύλισε με τρομερή δυσκολία η πρώτη ώρα. Μπαίνοντας όμως στην δεύτερη τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία, έχουμε επιτέλους μάχες, έχουμε επιτέλους εφέ, εναέριες μάχες, μάχες στα τρένα, μάχες στα χιόνια, μάχες στις φλόγες, όλα τα έχουμε, γενικά ότι δεν είδες την πρώτη ώρα το βλέπεις μαζεμένο στην δεύτερη. Η σκηνοθεσία είναι καλή, γιατί προφανώς άφησε άπλετο χρόνο για να ¨χτιστούν¨ όλοι οι χαρακτήρες, αν και το παράκανε στο τέλος. Η μουσική ήταν εντυπωσιακή και με ένα σενάριο που είχε το χιουμοράκι του, είχε το ρομάντζο του και φυσικά τις ατάκες που στάζουν ιδρώτα και τεστοστερόνη, για να μην ξεχνάμε πως είμαστε σε πόλεμο. Οι ερμηνείες ήταν αρκετά καλές, ο Evans εμένα μου άρεσε, όχι ότι είναι για κάτι παραπάνω, αλλά για Captain America είναι καλός. Στο ρόλο του κακού (ως συνήθως) έχουμε τον Hugo Weaving, ο οποίος είναι σουπερ με την γερμανική προφορά. Παρομοίως και ο αγαπητός Stanley Tucci στο ρόλο του επιστήμονα, αλλά δυστυχώς πεθαίνει νωρίς. Κλείνοντας ο Captain America αν και δεν είναι και ο πιο δημοφιλής υπερήρωας θα καταφέρει να τραβήξει το μάτι σου και να σου χαρίσει μια ώρα βαρεμάρας και μια ώρα δυνατής περιπέτειας.

Η Ατάκα : Abraham Erskine: «Αυτό που ξεχνάνε συχνά οι άνθρωποι είναι πως η πρώτη χωρά που εισέβαλαν οι Ναζί είναι η δική τους.» One of the things people always forget is that the first country the Nazis was their own.

Ποιον θα έπαιζα : Μου άρεσε ο νεαρός Howard Stark, ο οποίος έλυνε και έραβε τα μηχανολογικά και επιστημονικά ζητήματα.

Αγαπημένη σκηνή : Η στιγμή που ο Johann Schmidt μας αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο.

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή που πηδάνε από ένα σκοινί πάνω στο τρένο, μου φάνηκε λίγο τραβηγμένη.

Δες την : Γιατί είναι ο τελευταίος ήρωας από το σύμπαν της Marvel που εμφανίζεται σε ταινία μέχρι την κυκλοφορία του ¨ The Avengers¨, όπου πολλοί γνωστοί υπερήρωες θα μαζευτούν για να σώσουν για χιλιοστή φορά τον κόσμο.

Μην την δεις : Αν μπούχτισες τον τελευταίο χρόνο με τους υπερήρωες!

Με ποιον να την δεις : Με τους φίλους σου.

Μην την δεις με : Κοπέλα σου, θα βαρεθεί.

Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole

Υπόθεση : Ο Soren είναι μια νεαρή κουκουβάγια που του αρέσει να ακούει από τον πατέρα του ιστορίες για τους Φύλακες του νησιού Ga'Hoole. Μια μέρα καθώς προσπαθούσε να πετάξει με τον αδελφό του, απαγάγεται και οδηγείται μαζί με δεκάδες αλλά μικρά στο St. Aggie όπου κατοικεί ο σκληρός άρχοντας Taito και ο στρατός του οι ¨Αγνοί¨. Εκεί θα κάνει μια καινούργια φίλη την Gylfie και με την βοήθεια ενός φύλακα θα δραπετεύσουν μαζί, αφήνοντας τον αδελφό του Soren πίσω στο St. Aggie. Στην αναζήτηση του για τους Φύλακες του Ga'Hoole, θα συναντήσει καινούργια πρόσωπα που θα τον βοηθήσουν να τα καταφέρει και να οδηγηθεί στο Ga'Hoole, όπου η πραγματική του εκπαίδευση ως Φύλακας, θα ξεκινήσει.

Με μια κουβέντα : Το κορόιδευα, αλλά μου άρεσε.

Γενικά : Στην αρχή έλεγα ότι είναι χαζό να γυρίσει κάποιος μια ταινία, όπου οι πρωταγωνιστές είναι κουκουβάγιες και κυρίως πολεμόχαρες κουκουβάγιες. Έχοντας δει πάνω από την μισή ταινία, έπιασα τον εαυτό μου να έχει κολλήσει όλη την προσοχή του σε αυτό που έβλεπα και να μην έχω αποσπαστεί από οτιδήποτε άλλο, σκέφτομαι πως και βόμβα να έπεφτε δίπλα μου, δεν θα έπαιρνα τα μάτια μου από την οθόνη. Η ταινία αν και φαίνεται παιδική και χαζή με όλες αυτές της πουπουλένιες κουκουβάγιες, καταφέρνει να σε μεταφέρει σε έναν διαφορετικό κόσμο, που θα μπορούσε να είχε γράψει ο Tolkin. Τα οπτικά εφέ που χρησιμοποιούνται είναι εξαιρετικά και είμαι σίγουρος πως η τεχνολογία 3D που χρησιμοποιήθηκε, θα ήταν αξεπέραστη. Από μουσικής πλευράς το έργο διαθέτει αρκετά ορχηστρικά κομμάτια που κυλάνε εναρμονισμένα με την ταινία και μερικά πιο Pop κομμάτια για να πιάσει την εμπορική φλέβα του νεανικού κοινού. Η σκηνοθεσία από τον Zack Snyder που προσωπικά τον συγχαίρω, εφόσον είναι ο άνθρωπος που έκανε μια τινά που σε άλλη περίπτωση θα την είχα σταματήσει στο δεκάλεπτο, να την δω μέχρι το τέλος και να ευχαριστηθώ τα αργά πλάνα και τις μαχητικές χορογραφίες των κουκουβάγιων. Το σενάριο ήταν καλό, λίγο στα ονόματα ξενέρωσα καθώς ήταν πολύ παράξενα και μου θύμισαν τα ονόματα που χρησιμοποιούσε ο Tolkien. Κλείνοντας μιας και δεν έμεινε τίποτα άλλο να πω, είναι πως είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτή την ταινία, ανταποκρίθηκε και ξεπέρασε τις προσδοκίες μου, χαρίζοντας μου δυο ώρες φανταστικής περιπέτειας με μερικούς πολύ καλά προσεγμένους χαρακτήρες.

Η Ατάκα : Soren: «Πρέπει να βρούμε τους Φύλακες. Είναι οι μόνοι που μπορούν να μας σώσουν!»

Ποιον θα έπαιζα : Τον Soren.

Αγαπημένη σκηνή : Όλες οι σκηνές που ήταν γυρισμένες σε αργή κίνηση. Μπορούσες με αυτό τον τρόπο να δεις την παραμικρή λεπτομέρεια και να θαυμάσεις την δουλειά των animators.

Χειρότερη σκηνή : Με ξένισε η ύπαρξη του φιδιού στην ιστορία, όχι για κανέναν άλλον λόγο, απλά ήταν πολύ ρεαλιστικός και ελαφρώς σιχάθηκα.

Δες την : Γιατί τελικά δεν είναι τόσο παιδική, όσο την είχα υπολογίσει και γιατί έχει ωραίες σκηνές δράσης και περιπέτειας.

Μην την δεις : Αν βαριέσαι τα animation και να δεν έχεις σε μεγάλη εκτίμηση τις κουκουβάγιες.

Με ποιον να την δεις : Με τα ανίψια σου, αλλά και με μερικούς φίλους σου.

Μην την δεις με : Ορνιθολόγους, θα θεωρήσουν πως η ταινία βεβηλώνει το αξιοσέβαστο πτηνό.

V FOR VENDETTA(2005)

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:

REMEMBER,REMEMBER THE 5th OF NOVEMBER......

Παίζουν:Natalie Portman,Hugo Weaving, Stephen Rea, Steven Fry,John Hurt

Σκηνοθεσία:James McTeigue

Την νύχτα της 5ης Νοεμβρίου 1605 ο GUY FALKES προσπάθησε να ανατινάξει με πυριτιδα το βρεταννικό κοινοβούλιο, σε μια προσπάθεια διαμαρτυρίας απέναντι στην τυρρανική βασιλεία του Ιάκωβου του Ι. Η ''ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΗΣ ΠΥΡΙΤΙΔΑΣ''έτσι όπως ονομάστηκε η επιχείρηση, έληξε άδοξα αφού ο GUY συνελήφθη και έπειτα από βασανιστήρια ομολόγησε την πράξη του και τους υπόλοιπους συνεργάτες του.
Από το πραγματικό αυτό ιστορικό γεγονός, γεννήθηκε το κόμικ V FOR VENDETTA με τον ήρωα που κρυβόταν πίσω από την περίφημη μάσκα του GUY FALKES.
Κάπου στο 2020 η φασιστική κυβέρνηση του ADAM SHUTTLER(JOHN HYRT) έχει καταδικάσει τον βρεταννικό λαό σε μια ζωή ανελευθερίας.Τα Μ.Μ.Ε λειτουργούν σαν υποχείρια της κυβέρνησης, απαγόρευση της κυκολοφορίας , αποκλεισμός από το κοινωνικό σύνολο ανθρώπινων ομάδων και μειονοτήτων(μαύροι, ομοφυλόφιλοι, αναρχικοί κτλ.)Ο λαός υπακούει τυφλώμενος τις προσταγές της κυβέρνησης με πρόσχημα την πρστασία από την αναρχία, τους τρομοκράτες και τo χάος.
Ένας άνδρας λοιπόν με τη μάσκα του GUY FALKES(HUGO WEAVING) θα προσπαθήσει να αφυπνίσει το λαό, έχοντας για σύμμαχο του, την EVEY.(NATALIE PORTMAN).

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Κάθησα χτες βράδυ στο σπίτι , και αν και δεν το συνηθίζω έκανα ζάπινγκ στην τηλεόραση όταν είδα στο STAR να παίζει το V FOR VENDETTA. Είναι αρκετά παλιά ταινία, αλλά νομίζω ότι είναι από τις πολύ καλές και κλασσικές πλέον ταινίες και αξίζει να προστεθεί στο blog μας.
Θεωρω ότι η ταινία είναι καταρχάς μέσα στα πράγματα,και αν και κόμικ πιάνει τον παλμό των πραγματικὠν καταστάσεων που βιώνουν οι κοινωνίες ακόμη και σήμερα.Σίγουρα στην ταινία κάποια πράγματα εκφράζονται σε υπερβολικό βαθμό αλλά αυτό δεν αναιρεί τα γεγονότα και τις καταστάσεις
.ANYWAY είναι γραμμένο από τους αδελφούς WATCHOWSKY,δημιουργούς του πασίγνωστου και επίσης καταπληκτικού MATRIX.
Έξοχη σκηνοθεσία, καταπληκτικά σκηνικά και εφέ, σκοτεινό ύφος και μυστήριο , όπως θα άρμοζε σε μια ταινία εμπνευσμένη από κόμικ και έναν αρκετά σκοτεινό, μυστήριο και επαναστατικό ήρωα, μία NATALIE PORTMAN που εγώ προσωπικά της βγάζω το καπέλο ότι κι αν κάνει το κάνει πολύ καλά. Το μέγα μπράβο όμως νομίζω ανήκει στον JOHN HURT ,που υποδύεται τον φασίστα πρωθυπουργό της χώρας και ερμηνευτικά σε κάνει όντως να τον μισείς και να θέλεις την εξόντωση.του.
Είναι μία ταινία που πιστεύω οι περισσότεροι έχουν δει αλλά αν ποτέ δεν βρείτε καποια νέα κυκλοφορία , δείτε το για δεύτερη φορά και τρίτη και τέταρτη !!!!(και χωρίς τις ανυπόφορες διαφημίσεις του STAR, που προς έκπληξη μου ήταν νομίζω κάπως μειωμένες!!!!!!!!)

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ

ΘΑ ΓΕΛΑΣΩ?(ΓΕΛΙΟ)-0\5 ΜΠΑ.....

ΘΑ ΚΛΑΨΩ?(ΚΛΑΜΑ)-1\5 ΕΓΩ ΦΟΡΤΙΖΟΜΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ,ΟΤΑΝ Ο GUY ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙ Η EVEY ΣΤΟ ΒΑΓΟΝΙ.

ΘΑ ΘΕΛΩ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΣ?(ΑΙΣΘΗΜΑ-SEX)-3,5\5 ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΒΡΕ!ΠΟΥ ΠΟΘΕΙ ΤΗΝ EVEY!

ΘΑ ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ?(ΦΟΒΟΣ-ΒΙΑ)-1\5 ΑΝ ΚΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΚΑΠΟΥ

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ?(ΔΡΑΣΗ-ΑΓΩΝΙΑ)-5\5 ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΚΟΜΙΚ ΣΕ ΤΑΙΝΙΑ!!

ΘΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΩ ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ?(ΣΚΕΨΗ)-5\5 ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΗΣ,ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ, ΤΕΛΙΚΑ Η ΤΕΧΝΗ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΗ ΖΩΗ??????

ΘΑ ΔΩ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ?(ΟΠΤΙΚΑ ΕΦΕ)-4\5 ΑΔΕΡΦΟΙ WATCHOWSKY,ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ?

ΘΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΩ?(SOUNDTRACK)-3\5 ORIGINAL MUSIC ΤΟΥ DARIO MARIANELLI KAI TO STREET FIGHTING MAN ΤΩΝ ROLLING STONES ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ!

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9\10

The Wolfman

Υπόθεση : Ο Lawrence Talbot (Benicio Del Toro) έχοντας χάσει την παιδική του ηλικία, όταν η μητέρα του πέθανε, έφυγε από το γενέτειρα του και για πολλά χρόνια έμεινε μακριά, μετά όμως, από την έκλυση της Gwen (Emily Blunt), της αρραβωνιαστικιάς του αδελφού του, επιστρέφει , για να βρει τον εξαφανισμένο του αδελφό. Η επιστροφή του Lawrence δεν βελτιώνει καθόλου την σχέση με τον πατέρα του, ενώ ταυτόχρονα στην περιοχή επικρατεί γενική αναστάτωση, εξαιτίας ενός αιμοδιψούς όντος, που σκοτώνει τους χωρικούς κάθε πανσέληνο. Παράλληλα στην περιοχή στέλνετε από την Scotland Yard, ο επιθεωρητής Aberline (Hugo Weaving), οποίος έχει ως σκοπό του να διαλευκάνει την υπόθεση των φόνων. Όντας αποφασισμένος να δώσει ένα τέλος σε όλα αυτά και να προστατεύσει τη Gwen, ο Lawrence θα αποκαλύψει μία άγνωστη πλευρά του εαυτού του.

Κατηγορία ταινίας : Και το Bikini, τέλειο κορίτσια!!!

Γενικά : Τα σχόλια μου, για αυτή την ταινία μπορεί να είναι περιορισμένα, καθώς η προσοχή μου ήταν ελαφρός αποσπασμένη, από την ταινία, λόγο εξωγενών παραγόντων…. Λοιπόν η ταινία είναι Remake του The Wolfman, που πρωτοπαίχτηκε το 1941, η καινούργια ταινία, πατάει σταθερά στην πρωταρχική της , αλλά δίνει μεγαλύτερο βάρος στην σχέση πατέρα – γιου και στο τραγικό τέλος μιας ερωτικής ιστορίας. Η αλήθεια βέβαια είναι, πως η ταινία δεν έλεγε και πάρα πολλά, ήταν πολύ απλοϊκή και έκανε μπαμ ότι κάτι δεν πάει καλά με τον πατέρα του κεντρικού ήρωα. Η σκηνοθεσία ήταν καλή, η σεκάνς στο δασός με τους βράχους σε κύκλο, ήταν πολύ καλή. Μου άρεσε ιδιαίτερα ο τρόπος που έδειχνε τις μέρες που περνούσαν , παρουσιάζοντας μας το φεγγάρι πότε να γεμίζει και πότε να αδειάζει (ερώτηση: λέμε αδειάζει, όταν μιλάμε για το φεγγάρι;;;). Πολύ καλή ήταν και η παρουσίαση της βικτοριανής εποχής και γενικότερα της ζωής, στην Αγγλία εκείνη την εποχή, από τα μεγάλα σπίτια, μέχρι τα γυναικεία φορέματα. Ακόμη η ταινία παρουσιάζετε πολύ καλά και προσεγμένα, δημιουργώντας την αίσθηση ότι κάτι κακό πρόκειται να γίνει στα σκοτεινά τοπία και μέσα στην ομίχλη. Ο Benicio Del Toro, αν και πολύ βασανισμένος και χτυπημένος από την μοίρα, δεν καταφέρνει να δημιουργήσει πολλά συναισθήματα στο κοινό, εκτός από τις σκηνές στο άσυλο. Ο Anthony Hopkins, μπορεί να παίξει τα πάντα τελικά και κατά την άποψη μου καταφέρνει να ανατριχιάσει το κοινό, με την σιγανή και επιτακτική φωνή του. Η Emily Blunt, πανέμορφη όπως πάντα, αν και δεν με τρέλανε στον συγκεκριμένο ρόλο, καθώς περίμενα πιο πολλά από αυτήν, πιο πολύ πόνο και θλίψη, μου φαινόταν ότι περνούσε όλο το πράγμα πολύ αψήφιστα. Ο Hugo Weaving, έπαιξε αρκετά καλά, αν και δεν περίμενα πως θα δινόταν τόση μεγάλη έμφαση στο ρόλο του (εντωμεταξύ έχει από τις πιο ωραίες φωνές στο σινεμά!!). Κλείνοντας η ταινία αυτή είναι σχετικός καλή, περίμενα το κάτι παραπάνω, αλλά δεν παραπονιέμαι κιόλας, πιστεύω πως την κατάσταση σώζουν τα μεγάλα ονόματα, που συμμετέχουν.

Αγαπημένη σκηνή : Η πρώτη κιόλας σκηνή, όπου διαβάζετε από μια πέτρινη πλάκα, ένα μικρό ρητό, σχετικά με τους λυκάνθρωπους. Το συγκεκριμένο ρητό, λοιπόν είχε χρησιμοποιηθεί και στην αρχική έκδοση του The Wolfman το 1941, παράλληλα το ίδιο ρητό με ελαφρός παραλλαγμένα λόγια χρησιμοποίησαν και οι Florence and the Machines, στο τραγούδι τους Holw. Δεν λέει τίποτα η σκηνή, απλά μου άρεσε η διπλή αναφορά που έγινε.

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή, όπου μπαμπάς και γιος λυκάνθρωπος, δίνουν την τελική μάχη. Πιστεύω ότι τα οπτικά εφέ, ήταν τραγικά φτωχά και κατέστρεφαν την σκηνή.

Δες την : Αν σου αρέσουν ιστορίες με λυκάνθρωπους και άλλα αιμοδιψή τέρατα, μιας και είναι η εποχή τους. Ακόμη δες το για τους ηθοποιούς, που παίζουν.

Μην την δεις : Γιατί δεν είναι και η απόλυτη ταινία της χρονιάς (τζάμπα την περίμενα τόσο καιρό), επίσης τα οπτικά εφέ μπορεί σε αρκετές σκηνές να ήταν καλά, αλλά στην τελική σκηνή με την μάχη μεταξύ των δυο λυκάνθρωπων, μου φάνηκαν πολύ ερασιτεχνικά.

Με ποιον να την δεις : Είμαι τελικά πρέσβης της μοναξιάς, όταν πρόκειται για ταινίες… δες την λοιπόν μόνος σου, γιατί αν την δεις με παρέα, όπως εγώ, θα αποσπάτε η προσοχή σου πολύ εύκολα.

Μην την δεις με : Με άτομα που πάσχουν από τριχόπτωση, αυτή η ταινία, θα είναι μαχαιριά στην καρδιά του καράφλα φίλου σου!!!