Seven Psychopaths (2012)

Info:

O Marty είναι ένας αλκοολικός Ιρλανδός (τι άλλο??) σεναριογράφος ο οποίος όμως έχει μπλοκάρει και δεν έχει οίστρο.  Έχει όμως έναν κολλητό φίλο τον Billy (δείτε τον φωτο! Και γαμώ τους σκούφους!) ο οποίος θα τον βοηθήσει να βρει το σενάριο που θα γίνει ταινία υπερπαραγωγή! Αν και άνεργος ηθοποιός, ο Billy κάνει τα πάντα για να βγάλει λεφτά και η τελευταία του κομπίνα είναι η απαγωγή σκύλων με τον συνέταιρο του Hans. Και ενώ ο Marty έχει ένα σενάριο στο μυαλό του το οποίο λέγεται Επτά ψυχοπαθείς δεν έχει βρει και τους επτά. Για την ακρίβεια έχει βρει μόνο έναν κι αυτός είναι αμφίβολη η ψυχοπάθεια του! Έλα μου όμως που περιβάλλεται από μερικούς και δεν το ξέρει! θα το μάθει στην πορεία λοιπόν για τα μπιρμπιλωτά μάτια ενός σκύλου...

Write a comment...

Εντάξει όταν είδα τον τίτλο της ταινίας δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο έξυπνο ήταν το σενάριο. Όταν δε μου είπε η φίλτατη φίλη Φιλιώ “είναι καμένη αλλά θα σου αρέσει” την κατέβασα στο δευτερόλεπτο! Η ταινία ξεκινά με μια δολοφονία για να μας συστήσει τον πρώτο ψυχοπαθή ο οποίος φορά κουκούλα στο κεφάλι και πετάει βαλέδες της τράπουλας στα θύματά του τα οποία όμως είναι και αυτοί πληρωμένοι δολοφόνοι ή κακοποιοί. Καθώς όλοι και όλα μπλέκονται και αποκαλύπτονται  οι ψυχοπαθείς χαρακτήρες  όλα γίνονται πιο γρήγορα και πιο συναρπαστικά! Ο καθένας τους έχει και από μια ιστορία να σας πει για το πως έγινε είτε δολοφόνος, είτε αυτόχειρας, είτε συνεργός. Και εκεί που δε το περιμένεις όλα παίρνουν σάρκα και οστά και ο Marty βρίσκεται στην έρημο με δυο από αυτούς! Ένας απολαυστικός Sam Rockwell και ένας εξίσου πολύ καλός Colin Farrell. Ένας ακόμη ψυχοπαθής της παρέας ο Woody Harrelson ο οποίος χάνει το σκυλάκι του την Bonny και θα κάνει τα πάντα για την πάρει πίσω! Μια έκπληξη για μένα στην ταινία είναι η συμμετοχή του Tom Waits! Ένας απίστευτος τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συνθέτης, ηθοποιός και γενικώς ένας μικρός θεούλης!! Ο χαρακτήρας που υποδύεται είναι ο Zachariah ο οποίος ψάχνει το ταίρι του την Maggie με την οποία είχαν σκοτώσει στο παρελθόν πολλούς. Πρέπει να σας πω πως τον Tom Waits τον γνώρισα πρόσφατα με τα τραγούδια του. Είχα δει κάποια βίντεο άλλα όχι τόσο πρόσφατα. Όταν λοιπόν τον είδα στην ταινία δεν τον αναγνώρισα μέχρι που άρχισε να διηγείται την ιστορία του και από την φωνή κατάλαβα ποιος ήταν ο κυριούλης στον καναπέ που είναι όλα τα λεφτά! Δεν θα σας αποκαλύψω κάτι παραπάνω για τους χαρακτήρες γιατί την ταινία πρέπει να την δείτε. Ενώ έχει πολλές ιστορίες είναι πολύ στρωμένο σενάριο και πολύ έξυπνο και δεν θα μπερδευτείτε καθόλου. Ο Martin McDonagh όπως σας είπα και στην προηγούμενη κριτική μου για το In Bruges έχει πολύ έξυπνα σενάρια. Μόνο που εδώ έχει και πολύ καλή σκηνοθεσία και ένα εξαίρετο cast ηθοποιών! Και πάμε στο soundtrack της ταινίας όπου και εδώ όπως και στην προηγούμενη ταινία συναντάμε τον συνθέτη Carter Burwell το συγκρότημα The Walkmen με indie rock ακούσματα αλλά και το κλασσικό τραγούδι The First Cut Is the Deepest στην πρώτη του εκτέλεση από την P. P. Arnold. Μπορεί να το θυμάστε είτε από τον Rod Stewart ή την Sheryl Crow.  Δεν περιγράφω άλλο! Πρέπει να την δείτε! 

Like! 

Tom Waits rules!!! The end.

Dislike! 

Δεν έχω φυσικά...

Share! 

Σε μια σκηνή της ταινίας όπου ο ψυχοπαθής με τους βαλέδες είναι σε ένα νεκροταφείο, πέφτουν πιστολίδια και αυτός κρύβεται πίσω από έναν τάφο, στον τάφο γράφει το όνομα Rourke. Ναι είναι σπόνδα για τον γνωστό Mickey Rourke ο οποίος ήταν να παίξει τον ρόλο του Woody Harrelson αλλά υπήρξαν κάποιες διαφωνίες με τον σκηνοθέτη Martin McDonagh και αποχώρησε. Αναρωτιέμαι τι άραγε...

In Bruges (2008)

Info:

O Ray και ο Ken είναι δυο δολοφόνοι επί πληρωμής, ο μεν πολύ καινούριος στην δουλειά και ο δε παλιός και με πολλούς φόνους στο ενεργητικό του. Μετά από μια στραβή αποστολή του Ray το αφεντικό τους ο Harry τους στέλνει σε μια πόλη του Βελγίου, την Μπριτζ για μια νέα αποστολή... μόνο που αυτή η αποστολή... δεν είναι για καλό! Και περιμένοντας το τηλεφώνημα του Harry... ο Ken γουστάρει τρελά τα αξιοθέατα, ο Ray σιχαίνεται την πόλη αλλά γνωρίζει την Chloe η οποία και αυτή με την σειρά της δεν στέκει και πολύ καλά στα μυαλά της! Ένας ζηλιάρης γκόμενος, ένας Καναδός που τρώει ξύλο, ένας τύπος ονόματι Γιούρι και ο Jimmy ο νάνος!! Ωραίο ακούγεται σαν σενάριο ε? Ε δεν είναι και τόσο...

Write a comment... 

Η ταινία που λέτε παρουσιάζεται ως κωμωδία... εγώ να σας πω την αμαρτία μου δεν γέλασα και τόσο!! Μου κίνησε την περιέργεια γιατί καταρχάς ο σκηνοθέτης Martin McDonagh είναι Ιρλανδός, γιατί έχει πολύ καλή βαθμολογία στο Imdb (ντάξει μη βαράτε δεν είναι και θεός το Imdb) και γιατί η νέα ταινία του McDonagh είναι το Seven Psychopaths και μου άρεσε πάρα πολύ (θα διαβάσετε κριτική εντός ολίγων ημερών το υπόσχομαι)! Απογοητεύτηκα όμως και ειδικά στο τέλος τσατίστηκα κιόλας!! Ξέρετε πως εμένα δεν μ'αρέσει καθόλου να με αφήνεις με ερωτηματικά στο τέλος... ε ήταν πάλι τέτοιο τέλος! Πραγματικά γιατί το κάνουν αυτό οι σεναριογράφοι? Για τον Colin Farrel το μόνο που έχω να πω είναι πως είναι ρηχός σαν ηθοποιός. Αν και τον προτιμώ σε κωμικούς ρόλους όπως αυτούς στις δυο ταινίες που αναφέρω, γενικά δεν τον θεωρώ και πολύ καλό ηθοποιό. Ο Brendan Gleeson ως Ken σαφώς και είναι πολύ καλύτερος και ενώ έχει παίξει σε πολλές γνωστές ταινίες όπως διάβασα στο imdb εγώ δεν τον θυμάμαι... να με συμπαθάτε! Στην ταινία εμφανίζεται και ο Ralph Fiennes στον ρόλο του κακού Harry που μου είναι παντελώς αδιάφορος ως ηθοποιός! Αυτός που μου άρεσε είναι ο “κοντόσωμος” Jimmy σαν ρόλος γιατί έχει αρκετές ατάκες και εμφανίζεται πάντα εκεί που πρέπει για να σπάσει το βαρύ κλίμα της ταινίας. Αν και στο τέλος... την πληρώνει αυτός. Σαν σενάριο είναι έξυπνο και η ταινία θα ήταν πολύ καλή κωμωδία αν δεν άλλαζε τόσο πολύ το κλίμα όταν τελικά αποκαλύφθηκε ο λόγος που πήγαν στην Μπριτζ και ξεκίνησαν οι φόνοι! Έχει κάποιες αστείες σκηνές, έχει καλές ατάκες αλλά το όλο κλίμα δεν έχει καμία σχέση με κωμωδία για μένα τουλάχιστον. Και μετά από όλη αυτή τη γκρίνια να σας πω πως δεν είναι ότι δεν σας προτείνω να την δείτε... απλά σας προετοιμάζω! Εντωμεταξύ σε όλη την ταινία ο Harry εκθειάζει την πόλη Bruges και λέει πως είναι πολύ όμορφη και τα συναφή και ο Ray την σιχαίνεται πριν ακόμη την δει. Η αλήθεια είναι πως είναι όμορφη πόλη με πολύ πλακόστρωτο  πολλές εκκλησίες και ένα ποτάμι. Αλλά πολύ μούχλα και ομίχλη ρε παιδί μου... Και πάμε στην μουσική της ταινίας που έχει λίγες αλλά καλές επιλογές. 2000 miles από τους pretenders, That time από την Regina Spektor αλλά και κάποιες ατμοσφαιρικές μουσικές συνθέσεις από τον Carter Burwell. Αυτό που παρατηρώ με τους Ιρλανδούς είναι πως τιμούν πολύ την πατρίδα τους αλλά και την παραδοσιακή μουσική τους. Εδώ ακούμε το τραγούδι On Raglan Road από τους Dubliners το οποίο είναι ποίημα από το 1946. Είναι τρελοί αυτοί οι Ιρλανδοί... 

Like! 

Η πιο αστεία σκηνή της ταινίας για μένα είναι αυτή με τον Καναδό. Και ο διάλογος άκυρος αλλά και όλη η σκηνή! 

http://www.youtube.com/watch?v=Okh9pXz5oXk

Dislike! 

Ρε δεν είμαι εγώ για ερωτηματικά στο τέλος! Τα είπαμε αυτά! Να τις τελειώνετε τις ταινίες σας! Αμάν πια! 

Share! 

Το 2009 η ταινία ήταν υποψήφια για αρκετά βραβεία και ένα από αυτά ήταν και το περιβόητο χρυσό αγαλματάκι που δεν το απέκτησε όμως για καλύτερου σεναρίου. Πήρε όμως Χρυσή Σφαίρα ο Collin ως καλύτερης ερμηνείας ηθοποιού. Στην ίδια κατηγορία ήταν και ο  Brendan Gleeson για την ίδια ταινία. 

Fright Night

Υπόθεση :  Ο Charley Brewster (Anton Yelchin) είναι ένας κλασσικός έφηβος που μένει σε κάτι προάστια έξω από την έρημο του Las Vegas. Στο διπλανό σπίτι έχει μετακομίσει ο Jerry (Colin Farrell) και έχει τα παράθυρα του σπιτιού βαμμένα με μαύρο χρώμα, κάτι το οποίο βάζει σε υποψίες τον φίλο του Charley, Ed. Οι υποψίες του Ed, ότι ο Jerry είναι βρικόλακας, αποδεικνύονται σωστές, αλλά είναι πια αργά για αυτόν, έτσι ο Charley θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον βρικόλακα γείτονα του, με την βοήθεια ενός αυτοαποκαλούμενου δολοφόνου βρικολάκων και σόουμαν, του Las Vegas, Peter Vincent (David Tennant).

                     

Με μια κουβέντα :  Αυτό ακριβώς, δεν περίμενα να δω θρίλερ και αποδείχτηκα σωστός.

Γενικά : Η ταινία μας για σήμερα είναι ουσιαστικά ένα ριμέικ του ¨Fright Night¨ του 1985. Σε ενημερώνω από τώρα ότι δεν είδα την ταινία του 85’ και έτσι δεν μπορώ αν εκφέρω γνώμη για το πόσο όμοιες είναι οι δυο ταινίες. Το μόνο που εύχομαι είναι τουλάχιστον η πρώτη να ήταν πιο τρομακτική από την νέα version της. Κακά τα ψέματα καλέ μου φίλε, η ταινία δεν ήταν καλή και όχι επειδή περνώ την ξινή μου φάση και δεν μου αρέσει τίποτα, αλλά γιατί όσο αντικειμενικά και αν το δούμε, το έργο μας υστερεί σε πολλά. Καταρχήν φτιάχνεις μια ταινία με βρικόλακες και έρχομαι και σε ρωτώ: «Δεν πήξαμε με τα βαμπίρια;». Από το 2006 (πάνω κάτω) που έγινε το μεγάλο μπαμ με τους βρικόλακες, δεν έχουμε σταματήσει να βλέπουμε ταινίες και σειρές που να ασχολούνται με τις διατροφικές συνήθειες και τις ερωτικές περιπτύξεις, αυτών των πλασμάτων. Λοιπόν, ακούστε με, πλησιάζει 2013 και επειδή ο κόσμος θα καταστραφεί (ΧΑ!) δεν έχουμε χρόνο για άλλες δρακουλίστικες ταινίες, καθώς έχει εξαντληθεί κάθε ιδέα, με αποτέλεσμα να ριμεικάρουμε ταινίες του 80, για τέτοια κατάντια σου μιλάω! Τέλος πάντων, πέρα από τους βαρετούς πλέον βρικόλακες, η ταινία δεν έχει το απαιτούμενο νεύρο και τσίτωμα που χρειάζεται μια ταινία τρόμου για να σε κάνει να μην μπορείς να την ξεχάσεις. Εγώ, όχι ότι δεν νοιώθω, αλλά δεν τρόμαξα καθόλου, άντε μια φορά και αυτό το λέω χαριστικά. Από εκεί και ύστερα πέφτουμε στο ξαναζεσταμένο φαγητό, με ένα σενάριο που θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ (με ή χωρίς ορθογραφικά δεν έχει σημασία), γεμάτο με τις χιλιάδες κλισέ ατάκες περί βαμπιριών, με τους γνωστούς τρόπους εξολόθρευσης τους, με το nerd τύπο που σώζει την γειτονιά και φυσικά κερδίζει την γκόμενα, με τον αντιήρωα που στην μέση του έργου λακίζει αλλά μετά σώζει την μέρα και πίρι, πίρι, πίρι, πίρι, γράφτηκε η ταινία. Η σκηνοθεσία της ήταν αδιάφορη, αν και βοήθησε σε δυο (!) ολόκληρα πλάνα ο Steven Spielberg, που αν δεν το διάβαζα στο internet δεν θα το καταλάβαινα. Τα υποκριτικά ταλέντα που πέρασαν από την οθόνη του laptop μου ήταν πολλά, με πρώτο και μεγαλύτερο τον Colin Farrell που φυσικά και δεν έπαιξε καλά, αλλά έμενα μου άρεσε (μια σχέση του τύπου: ¨σιχαίνομαι που μου αρέσει¨). Ακόμη έχουμε τον  πιτσιρικά Anton Yelchin που δεν κάνει καριέρα με αυτό το όνομα και αυτή την φάτσα σε νεανική ταινία, την Toni Collette ως υστερική γλάστρα, την Imogen Poots ως γλάστρα σκέτο και φυσικά τον David Tennant τον γνωστό μας Doctor Who, που κακά τα ψέματα ήταν αξιοπρεπέστατος. Κλείνοντας η ταινία είναι καλή για μικρότερες ηλικίες, αυτό νομίζω το καταλαβαίνεις από την υπόθεση, όσο  για σένα φίλε μου, που σταμάτησες να βγάζεις σπυράκια στο κούτελο, η ταινία θα σε κουράσει με την προβλεψιμότητα της και θα σε ξενερώσει με τα κλισέ της.

Η Ατάκα : Jerry: «Τι νόμιζες Charley, ότι απλά θα έμπαινες εδώ με το μικρό σου τόξο και θα σκότωνες 400 χρονιά επιβίωσης; Όχι δεν νομίζω, ούτε καν.»

Ποιον θα έπαιζα :  Κανέναν.

Αγαπημένη σκηνή :  Δεν έχω.    

Χειρότερη σκηνή : Όταν ο Ed έσκασε μύτη στο ξενοδοχείο ως βρικόλακας πια… τι γελοιότητα.

Δες την :  Γιατί είσαι φαν των βαμπιριών.

Μην την δεις :  Αν βαρέθηκες τις ταινίες με τους βρικόλακες.

Με ποιον να την δεις :  Με τον 17χρονο ξάδελφο σου.

Μην την δεις με :  Με τους φίλους σου, αν και εφόσον είστε λίγο πιο μεστωμένοι εγκεφαλικά.

Horrible Bosses

Υπόθεση : Ο Nick (Jason Bateman) σιχαίνεται το αφεντικό του και αυτό γιατί τον βάζει να έρχεται στην δουλειά πριν από την ανατολή του ήλιου και να φεύγει τελευταίος από όλους. Σε μια προσπάθεια του για καλύτερα εργατικά δικαιώματα, το αφεντικό του, ο κύριος Harken (Kevin Spacey), τον απειλεί πως άμα φύγει από την δουλειά δεν θα ξανά εργαστεί πουθενά αλλού. Την ίδια ώρα ο Dale (Charlie Day) μισή την αφεντικίνα του την οδοντίατρο Julia Harris (Jennifer Aniston), η οποία του κάνει συνεχώς ανήθικες σεξουαλικές προτάσεις, ενώ εκείνος ετοιμάζεται να παντρευτεί. Από την άλλη ο Kurt (Jason Sudeikis) περνά τέλεια στην δουλειά του, μέχρι την στιγμή που η επιχείρηση στην οποία δουλεύει περνά στα χέρια του Bobby (Colin Farrell), τον ψυχάκια/ναρκομανή γιο του αφεντικού του. Ο Nick, ο Dale και ο Kurt μεθυσμένοι, όπως ήταν μια μέρα, και κάτω από υποθετικές συζητήσεις, μπαίνουν στην διαδικασία να προσλάβουν έναν επαγγελματία εκτελεστή για να σκοτώσει τα τρελά αφεντικά του.

Με μια κουβέντα : Και ποιος δεν θα ήθελε να σκοτώσει το αφεντικό του;

Γενικά : Ας το παραδεχτούμε, αυτή η ταινία κερδίζει από την υπόθεση και μόνο. Τουλαχιστον ο μισος εργαζόμενος πληθυσμός μπορεί να ταυτιστεί έστω και ελάχιστα με έναν από τους τρεις πρωταγωνιστές και τα προβλήματα που τους δημιουργούν τα παρανοϊκά αφεντικά τους. Για να ενισχυθεί όμως μια ταινία, πέρα από τη πιασάρικη υπόθεση πρέπει να έχει και δυνατό καστ και εδώ η ταινία πέφτει για άλλη μια φορά μέσα. Στους μισητούς και τρελούς ρόλους των αφεντικών συναντάμε τον άπεχτο Kevin Spacey που είναι ο διάολος προσωποποιημένος, την κορμάρα Jennifer Aniston που έχει ξεφύγει τελείως με το σενάριο που τις δώσανε και τον Colin Farrell, που δεν περίμενα ότι μπορεί να γίνει τόσο κωμικός, αν και εμφανίζεται λιγότερο από όλους στο έργο. Στους ρόλους των κακομοίρηδων υπαλλήλων συναντάμε τον Jason Bateman που ήταν ο πιο εγκεφαλικός και προσγειωμένος της παρέας, τον Charlie Day τον πιο χαζούλη και συνεσταλμένο και τον Jason Sudeikis που ήταν κάτι μεταξύ των δυο αλλά με ανεβασμένη την ερωτική του λίμπιντο. Το σενάριο είναι αρκετά κωμικό, έχει πολλά αστεία που μπορεί να γίνουν μέσα σε μια παρέα, έχει αρκετές σεξουαλικές ατάκες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι της Aniston και αρκετές σκηνές τόσο κωμικά γελοίες που λες, πως δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Η σκηνοθεσία ήταν καλή, αρκετά γρήγορη για να μην σε κάνει να βαρεθείς και έχει μοιράσει σχεδόν ισότιμο χρόνο στην παρουσίαση και εξέλιξη και των τριών αφεντικών, ενώ παράλληλα μας μένει χρόνος για να δούμε ποσό δεμένη είναι η κεντρική παρέα, αλλά και να τους δούμε να καταστρώνουν τα σχέδια τους. Κλείνοντας γιατί πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο να σου πω για να κάτσεις να την δεις, το ¨Αφεντικά για Σκότωμα¨, είναι μια κωμωδία που δεν μένει σε ξεπερασμένα στερεότυπα άλλων ταινιών, είναι εξελιγμένη, είναι πάνω του μετρίου, έχει ένα εξαιρετικό καστ με επίσης εξαιρετικές ερμηνείες και από τους έξι ηθοποιούς, mainstream μουσικούλα και καθόλου βαρετή ροη.

Η Ατάκα : Dr. Julia Harris: «Θα μου δώσεις σφαλιάρες με το καυλί σου;»

Ποιον θα έπαιζα : Σίγουρα τον Dale. Όχι μόνο γιατί είχε το πιο πολύ γέλιο, αλλά γιατί το δικό του αφεντικό ήταν η Jennifer Aniston. Ας είχα λοιπόν και εγώ την Jennifer να μου γλείφει το αυτί και ας με βίαζε όσες φορές ήθελε.

Αγαπημένη σκηνή : Όλες οι σκηνές στις οποίες έπαιζε ο Dale, απλά δεν παίζεται.

Χειρότερη σκηνή : Δεν μου άρεσε που ο ρόλος του Colin Farrell ήταν τόσο μικρός σε σχέση με τα άλλα δυο αφεντικά.

Δες την : Για να γελάσει λίγο το χειλάκι σου το ψόφιο, άλλα και γιατί όλο αυτό με τα αφεντικά για σκότωμα είναι βγαλμένο από την δικιά σου ζωή.

Μην την δεις : Αν είσαι ξενέρωτος ή το γλυφτράκι του αφεντικού

Με ποιον να την δεις : Με τους κολλητούς σου.

Μην την δεις με : Μικρά παιδιά γιατί έχει αρκετό βρισίδι, αλλά και με τα αφεντικά σου.

London Boulevard

Υπόθεση : Ο Mitchell (Colin Farrell), είναι ένας πρώην κατάδικος που επιθυμεί να κάνει μια καινούργια και τίμια ζωή, αλλά θα ανακαλύψει πως κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο, καθώς το παρελθόν του βρίσκεται συνέχεια μπροστά του, για να του υπενθυμίζει ποιος ήταν. Πρώτο του βήμα είναι να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με έναν παλιό συνεργάτη, αλλά και να αντιμετωπίσει έναν αδίστακτο αρχιμαφιόζο που σκοτώνει για ψύλλου πήδημα. Παράλληλα κυνηγά και ένα 16χρονο που για την πλάκα του σκότωσε έναν φίλο του ζητιάνο. Και μέσα σε όλα αυτά βρίσκει δουλειά ως σωματοφύλακας μιας νεαρής αγγλίδας σταρ, την οποία δεν αργεί να ερωτευτεί και να μπλέξει περισσότερο την όλη μπλεγμένη κατάσταση.

Με μια κουβέντα : Μια μικρή απογοήτευση.

Γενικά : Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο περίμενα αυτή την ταινία, γενικά περιμένω με αγωνία κάθε νέα δουλειά της θεότητας που ακούει στο όνομα Keira Knightley. Έτσι λοιπόν μόλις βρήκα την ευκαιρία έτρεξα να δω το London Boulevard, που μόνο το London μπορώ να προφέρω σωστά. Αρκετές φορές μέσα στην διάρκεια της ταινίας θυμήθηκα την κακόμοιρη Whitney Houston, όχι γιατί αναφέρεται πουθενά στο έργο, απλά γιατί ¨Ο Σωματοφύλακας¨ που είχε παίξει εκείνη τότε, θυμίζει ελαφρώς την όλη κατάσταση που βιώνει σε αυτή την ταινία η θεότητα Keira Knightley. Βέβαια μέσα σε όλο αυτό το πνεύμα του ¨Σωματοφύλακα¨ έχουμε και πολλά στοιχεία γκανγκστερικής ταινίας, σκοτωμοί από εδώ και από εκεί, όπλα, σνιφαρίσματα κόκας, τελειωμένες γκόμενες, μάτσο/πιθήκια κουστουμαρισμένους εκτελεστές και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Το σενάριο είναι για άλλη μια φορά διασκευασμένο από ένα Best Seller αλλά όπως μου αποδείχτηκε τα Best Seller δεν μεταφέρονται σωστά στον κινηματογράφο ακόμα και από τον βραβευμένο με Oscar Σεναρίου William Monahan, ο οποίος τόλμησε να σκηνοθετήσει κιόλας. Δεν του έφτανε δηλαδή που κατέστρεψε το σενάριο ήθελε και να καταστρέψει ολοκληρωτικά την ταινία και μεταξύ μας, πάνω κάτω αυτό έκανε. Εντάξει, η ταινία βλέπεται αλλά δεν είναι και τίποτα το τρομερό. Είναι καταρχήν πολύ γρήγορη και πολύπλευρη, χωρίς να επικεντρώνεται στο ρομάντζο ή στην γκαγκστεριά για πάνω από 5 λεπτά την φορά. Αλλά το χειρότερο από όλα είναι πως η Keira Knightley δεν παίζει όσο θα ήθελα στην ταινία και είναι συνέχεια με μια κακόμοιρη, φτωχική ζακετούλα. Ο Colin Farrell αρκετά γοητευτικός τώρα που γκρίζαρε και με ένα πέτσινο μπουφανάκι για να μας το παίξει Άντρας. Δίπλα σε αυτούς τους δυο συναντάμε τον David Thewlis , που μεταξύ μας, ο ρόλος του εκκεντρικού/μαστουρωμένου φίλου της Knightley, τον κάνει να κλέβει δικαίως την παράσταση από τους δυο πρωταγωνιστές. Η μουσική είναι καλούτσικη με μπόλικα rock και alternative Βρετανικά συγκροτήματα. Τέλος πάντων, για να μην στα πολυλογώ, η ταινία σε γενικές γραμμές δεν λέει τίποτα, αν εξαιρέσεις φυσικά μια πολύ ενδιαφέρουσα και εκνευριστική ανατροπή στο τέλος της.

Η Ατάκα : Mitchell: « ¨Οτιδήποτε τρομερό, είναι αυτό που χρειάζεται την αγάπη μας¨. Η αδελφή μου είναι κάτι τρομερό, αλλά δεν χρειάζεται την αγάπη σου, το μόνο που θέλει είναι το pin από την κάρτα σου.»

Ποιον θα έπαιζα : Τον εκκεντρικό, ήρεμο, μονίμως μαστουρωμένο Gant.

Αγαπημένη σκηνή : Τα τελευταία 15 λεπτά που έχουν και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον – ανατροπή.

Χειρότερη σκηνή : Τα τελευτά 2 λεπτά που με ξενέρωσαν.

Δες την : Αν παρόλα όσα έγραψα εσύ έχεις πεισμώσει και θες να την δεις ούτος η άλλως. Ακόμη καλή δικαιολογία είναι η Keira Knightley και ο Colin Farrell.

Μην την δεις : Αν σε έψησα!!!

Με ποιον να την δεις : Με τους φίλους σου.

Μην την δεις με : Την μαφία.

Ondine

Υπόθεση : Ο Syracuse (Colin Farrell) είναι ένας ιρλανδός ψαράς. Με μικρές ψαριές και μένοντας σε μια μικρή καλύβα, έχει καταφέρει να μείνει μακριά από το ποτό, για χάρη της κόρης του που πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια και εφόσον η πρώην γυναίκα του είναι ακόμα σε μια συνεχή μέθη, ο Syracuse πρέπει να είναι νηφάλιος για να προσέχει την μικρή του κόρη. Μια τελείως συνηθισμένη μέρα, έπιασε στα δίχτυα του μια γυναίκα, η οποία κρύβετε από όλους και δεν θυμάται το όνομα της. Ο Syracuse αρχίζει να πιστεύει για την κοπέλα ότι είναι μια Selkie, ένα πλάσμα βγαλμένο από τους μύθους της Ιρλανδίας και τότε είναι που ο Syracuse θα χαθεί ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα.

Κατηγορία ταινίας : Μύθος

Γενικά : Λοιπόν λίγα λόγια για την Selkie. Η Selkie είναι ένα πλάσμα, προερχόμενο από την μυθολογία της Ιρλανδίας και της Σκοτίας. Οι Selkie όπως λέει και το όνομα τους, είναι φώκιες και σύμφωνα με τους τοπικούς θρύλους μπορούν να γίνουν άνθρωποι με το να αφαιρέσουν το δέρμα της φώκιας από πάνω τους και να ξαναγίνουν φώκιες, βάζοντας το πάλι. Συνήθως οι Selkie ανεβαίνουν στην στεριά για να γνωρίσουν έναν στεριανό και να τον αγαπήσουν, το θέμα είναι, πως την μια μέρα μπορεί να είναι στην στεριά και την άλλη να έχουν φύγει πίσω στην θάλασσα, γι’ αυτό το λόγο ο στεριανός συνήθως έκρυβε το δέρμα της φώκιας, για να μην το βρει η Selkie για να μην μπορέσει να επιστρέψει στην θάλασσα. Μετά από αυτή την ίσως ενδιαφέρουσα ιστορία θα σας πω, ότι η ταινία μου άρεσε, βέβαια έχει αρνητικά στοιχεία, αλλά δεν τα έδωσα μεγάλη σημασία. Η ταινία ξεκινάει απότομα, να σκεφτείς πως στα 7 πρώτα λεπτά, έχει ψαρευτεί ήδη η κοπέλα και την έχουν προσφέρει και στέγη στην παράγκα του λιμενοβραχίονα. Αυτό εμένα μου αρέσει στα έργα, δεν με κουράζει, γίνονται όλα γρήγορα και από το 1 λεπτό έχει ενδιαφέρον η ταινία, αλλά στην συγκεκριμένη, ρε παιδί μου, το ζόριζαν πολύ το πράγμα, ήταν πολύ ¨ άντε να τα πούμε, γιατί έχουμε να πάμε και σπίτια μας¨. Ο Colin Farrell είναι αρκετά γοητευτικός με το μακρύ λιγδωμένο από την ψαρίλα μαλλί του, αλλά γίνετε πολύ αφελής και χαζούλης, όταν αρχίζει να πιστεύει χοντρά τις ιστορίες για τις Selkie. Η Alicja Bachleda υποδύεται την Ondine, την κοπέλα που ο Fareell ψαρεύει μια μέρα στα δίχτυα του και την νομίζει για Selkie. Η Alicjia λοιπόν, είναι ένα νέο και φρέσκο πρόσωπο στον χώρο του κινηματογράφου, από μια χώρα του ανατολικού μπλοκ, που για να πω την αλήθεια δεν θυμάμαι. Το θέμα με την Alicjia είναι πως κατά την ταπεινή μου άποψη, έπαιξε καλά, ήταν πολύ φυσική και αρκετά σέξι, εκεί ειδικά που γύριζε το τιμόνι του πλοίου με το πόδι και δεν φορούσε τίποτα από κάτω…. κόλαση!!! Στην ταινία αυτή παίζει και ένα κοριτσάκι, το όποιο είναι άρρωστο και είναι όλη την ώρα με αμαξίδιο. Καλό, γλυκό κοριτσάκι αλλά πολύ μικρομέγαλο, όσο και να θέλω να το συμπαθήσω τόσο μου έκανε τον φωτεινό παντογνώστη και με νευριάζει, αλλά θα μου πεις, πως το κοριτσάκι ήταν εκείνο, που είχε φάει κόλλημα με τις Selkie και το κόλλησε και στο μπαμπά του (Syracuse (Colin Farrell)). Κλείνοντας μια ωραία και ασυνήθιστη ταινία, με την αλήθεια και το ψέμα, την πραγματικότητα και τον μύθο να μπλέκονται και να δημιουργούν μια αρκετά αξιόλογη ταινία.

Ποιον θα έπαιζα : Λέω να κάνω τον Syracuse (Colin Farrell), μπορεί να έχει χάλια μαλλιά, αλλά είναι ο πρωταγωνιστής!!!

Αγαπημένη σκηνή : Πολλά τα κοντινά στις γάμπες της Alicja τώρα που ξαναχαζεύω την ταινία, οπότε ψηφίζω δαγκωτό γάμπα!!!

Χειρότερη σκηνή : Η κόρη λοιπόν του Syracuse, είπαμε ότι έχει ανεπάρκεια νεφρών και κυκλοφορούσε με αναπηρικό αμαξίδιο, κάποια στιγμή της παίρνουν ένα ηλεκτρικό. Τα παιδιά του χωριού το κορόιδευαν το κοριτσάκι, για το αμαξίδιο και το βαλαν το κακόμοιρο να σηκωθεί για να κάτσουν τα άλλα τα βρωμόπαιδα. Άσε δε που στο τέλος το άφησαν μέσα στα νερά και φύγαν και έμεινε το μικρό κοριτσάκι να στηρίζετε στο τοίχο. Εγώ για αυτό δεν τα χωνεύω τα παιδιά (κυρίως στα έργα), γιατί είναι σκληρά και άκαρδα.

Δες την : Γιατί είναι μια ταινία που δεν κουράζει, έχει την ικανότητα να σε μπερδέψει και να σε κάνει να μην ξέρεις ούτε εσύ αν ότι βλέπεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

Μην την δεις : Αυτή η Ιρλανδέζικη προφορά του Colin Farrell, ίσως να σε ενοχλεί στα αυτιά. Το κοριτσάκι του είναι λιγάκι μικρομέγαλο αλλά από την άλλη είναι αρκετά συμπαθητικό.

Με ποιον να την δεις : Δες την μόνος σου, αλλά αν θέλεις παρέα, σου προτείνω να την δεις με άτομα που τους αρέσουν οι θρύλοι από άλλες χώρες.

Μην την δεις με : Άτομα τόσο ψυχρά και κυνικά που θα σου καταστρέψουν την μαγεία του έργου.