Atonement

Υπόθεση : Η Briony Tallis (Saoirse Ronan) είναι ένα 13χρονο κορίτσι που βλέπει την μεγαλύτερη αδελφή της Cecilia (Keira Knightley) και τον, γιο της οικονόμου τους, Robbie Turner (James McAvoy) να βρίσκονται μαζί στο σιντριβάνι μπροστά στο μέγαρο της οικογένειας Tallis. Η παρερμήνευση αυτού του σκηνικού από την πλευρά της Briony δίνει ώθηση στην φαντασία της μικρής και όταν διαβάζει ένα γράμμα του Robbie που προοριζόταν για την Cecilia, τον κατηγορεί ως σεξομανή. Λίγο αργότερα η Briony βρίσκει την ξαδέλφη της Lola στους κήπους του σπιτιού την ιδία ώρα που κάποιος άντρας την βίαζε. Η Briony σίγουρη για ότι είδε καταθέτει στην αστυνομία ότι ο Robbie ήταν αυτός που βίασε την ξαδέλφη της. Καθώς τα χρονιά περνάνε η νεαρή πλέον Briony αρχίζει να καταλαβαίνει το λάθος και ζητά εξιλέωση από την αδελφή της και τον Robbie.

Με μια κουβέντα : Ποιος επιτέλους θα σκοτώσει την Briony Tallis;

Γενικά : Όχι ότι μου φταίει η Saoirse Ronan που την υποδύεται, το κοριτσάκι είναι μια χαρά, έχει ήδη δυο υποψηφιότητες για Oscar και συνεχίζει ακάθεκτη, το θέμα μου είναι ποιος επιτέλους θα σκοτώσει τον χαρακτήρα της Briony Tallis. Είμαι σίγουρος και βάζω το χέρι μου στην φωτιά ότι δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος σε ολόκληρο τον κόσμο που να είδε την ταινία και να μην θέλησε να στραγγαλίσει αυτό το ξεδιάντροπο πλάσμα που είχε το θράσος να γίνει και νοσηλεύτρια για να εξιλεωθεί. Ου να μου χαθεί, η χαμένη! Μα δηλαδή βγαίνω από τις πιτζάμες μου κάθε φορά που το σκέφτομαι, αυτό το κυριολεκτικά βλαμμένο κοριτσάκι ότι έβλεπε το παρεξηγούσε, γιατί γούσταρε τον James McAvoy και σίγουρα ζήλευε την αδελφή της Keira Knightley, όποτε καταλαβαίνεις, τα έφερε από εδώ, τα έφερε από εκεί, δήθεν είδε κάτι στο δάσος, είπε ένα σιχαμένο ψέμα και όλα μια χαρά. Έστειλε τον καημένο τον McAvoy φυλακή και μετά στο πόλεμο και άφησε την καημένη την Keira Knightley να κλαίει καθώς καθάριζε πάπιες (ήταν και αυτή νοσοκόμα). Ας ηρεμήσουμε όμως. Η ταινία είναι καταπληκτική, φαντάζομαι ότι την έχεις δει και αν όχι, τότε πολύ απλά δεν την παλεύεις, γιατί δεν έχει κάτι να της προσάψεις, ακόμα και όλο αυτό το μίσος μου για Briony είναι απόδειξη του εξαιρετικού σεναρίου (βασίζεται σε βιβλίο) που κατάφερε και έκανε έναν τόσο μισητό χαρακτήρα και να μην μιλήσω για την τρομερή ανατροπή στο τέλος που έμεινα με το στόμα ανοικτό και νευρίασα ακόμα πιο πολύ με την βλαμμένη την Briony. Η σκηνοθεσία είναι κορυφαία, να σκεφτείς ότι ο σκηνοθέτης Joe Wright άνοιξε με αυτή την ταινία το φεστιβάλ της Βενετίας σε ηλικία μόλις 35 ετών (Ο νεότερος που το έκανε ποτέ). Η μουσική από τον κύριο Dario Marianelli που είχε συνεργαστεί με τον Wright στην ¨Περηφάνια και προκατάληψη¨ (τι ταινία και αυτή!) και πάνω κάτω χρησιμοποίησαν πανομοιότυπα ορχηστρικά κομμάτια. Η Keira Knightley από την άλλη στο στοιχείο της, αυτοί οι ρόλοι εποχής της πάνε γάντι της άτιμης, ενημερωτικά το πράσινο φόρεμα που φορούσε θεωρείτε το καλύτερο και πλέον πιο κλασσικό φόρεμα του κινηματογράφου, πέρασε ακόμα και εκείνο το μαύρο της Audrey Hepburn από το ¨Breakfast at Tiffany's¨. Ο James McAvoy από την άλλη πολύ καλός επίσης καθώς τα έδωσε όλα στον μονόλογο του στο τέλος της ταινίας. Αυτά τα ολίγα για την ¨Εξιλέωση¨, απλά υπέροχη!

Η Ατάκα : Cecilia Tallis: « Σ’αγαπώ. Θα σε περιμένω. Γύρνα πίσω σε μένα. Γύρνα πίσω»

Ποιον θα έπαιζα : Θα ήμουν ένας έκτακτος κομπάρσος που θα μπαίνει ξαφνικά στο πλάνο και θα πυροβολεί με μπαζούκας την Briony.

Αγαπημένη σκηνή : Η δυο σκηνές που μας δείχνουν το ίδιο συμβάν από διαφορετική οπτική γωνία και αναφέρομαι στην στιγμή όπου οι αστυνομικοί παίρνουν στην φυλακή τον McAvoy και η Knightley να του λέει την παραπάνω ατάκα.

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή του ψέματος από το σκασμένο.

Δες την : Γιατί είναι υπέροχη.

Μην την δεις : Αν είσαι βλάκας.

Με ποιον να την δεις : Με την κοπέλα σου ή οποία την έχει δει ήδη 5 φορές.

Μην την δεις με : Τους άντρες φίλους σου.

Limitless

Υπόθεση : Ο Eddie Morra (Bradley Cooper) είναι ένας απένταρος συγγραφέας που έχει χάσει την έμπνευση του και μόλις έχασε και την κοπέλα του. Μια μέρα πέφτει τυχαία στον αδελφό της πρώην του και εκείνος του πλασάρει ένα χάπι λέγοντας του πως με αυτό θα έχει πλήρη πρόσβαση σε όλο τον εγκέφαλο του και όχι μόνο στο 20% που φαίνεται ότι όλοι χρησιμοποιούμε. Εκείνος το παίρνει και βλέπει μέσα σε μια στιγμή την ζωή του να αλλάζει, η έμπνευση του είναι πλέον απεριόριστη, όπως και η όρεξη του για μάθηση και κυρίως οι γνώσεις του, αντιλαμβάνεται πως με αυτό το χάπι όλα είναι πιθανά και οι ευκαιρίες που μπορούν να του δοθούν είναι απεριόριστες. Πηγαίνοντας να βρει τον αδελφό της πρώην του για να του ζητήσει κι’ άλλα χάπια, τον βρίσκει νεκρό με μια σακούλα από τα μαγικά χάπια κρυμμένη κάπου μέσα στο σπίτι. Επιφανειακά καθαρός με την συνείδηση του αρχίζει να αλλάζει την ζωή του και να τραβά την προσοχή των λάθος ανθρώπων που θέλουν το κακό του.

Με μια κουβέντα : Για πολύ έξυπνος ήταν τελικά πολύ βλάκας!

Γενικά : Όχι πες μου, έχεις το χάπι που σε κάνει πανέξυπνο σε σημείο να μπορέσεις να μάθεις πιάνο μέσα σε μια ώρα, να μιλάς άπταιστα όλες τις γλώσσες του κόσμου και να γράφεις μυθιστορήματα που θα πουλήσουν τρέλα μέσα σε μια μέρα και εσύ αποφασίζεις να ασχοληθείς με το χρηματιστήριο; Οκ, καταλαβαίνω πως εφόσον είσαι διάνυα μπορείς να παίξεις τρελά λεφτά στο χρηματιστήριο και να βγεις δίπλα και τρίδιπλα κερδισμένος, όμως δεν σκέφτεσαι το τίμημα, δεν σκέφτεσαι πως όλος αυτός ο ξαφνικός πλούτος θα τραβήξει την προσοχή; Έτσι ο πρωταγωνιστής μας δεν πρόσεξε τι έκανε και βρέθηκε κυνηγημένος από διάφορους μαφιόζους και έχασε τον ύπνο του, βεβαία τον ύπνο του δεν τον έχασε μόνο εξαιτίας τον μαφιόζων αλλά και εξαιτίας των διάφορων παρενεργειών που είχε το μαγικό χαπάκι. Εγώ αν ήμουν στην θέση του θα συνέχιζα την συγγραφή θα έβγαζα άλλα 7 βιβλία τύπου Harry Potter και θα με έλουζαν όλοι οι εκδοτικοί οίκοι με χρυσάφι για τα δικαιώματα, όχι θα έμπλεκα με χρηματιστήριο και πολιτική και θα είχα τους Ρωσοπόντιους μαφιόζους να μου χτυπάν την πόρτα μέσα στην νύχτα. Η ταινία λοιπόν έχει ένα πολύ έξυπνο σενάριο, μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση και μια σχετικά καλούτσικη σκηνοθεσία με γρήγορα πλάνα και εναλλασσόμενες σκηνές. Ο Bradley Cooper, που οι χολιγουντιανές φήμες τον θέλουν να την ρουφάει την σούπα, παίζει σε μια διαφορετική ταινία από εκείνες που τον έχουμε συνηθίσει (βλ. Hangover) και προσπαθεί να μας πείσει ότι μπορεί να παίξει και πιο σοβαρούς ρόλους. Τι; Δεν σας τα πα; Βέβαια, η ταινία δεν είναι κωμωδία όπως νόμιζα στην αρχή είναι κάτι μεταξύ πολύ ελαφριάς περιπέτειας με μπόλικη δόση αστυνομικού θρίλερ. Δεν έχω κάτι άλλο να πω, μια ωραία και ενδιαφέρουσα ταινία που θα σε κάνει να σκεφτείς, τι θα έκανες αν είχες και εσύ αυτό το μαγικό χαπάκι.

Η Ατάκα : Eddie Morra: «Ένα χάπι την ημέρα και ήμουν απεριόριστος.»

Ποιον θα έπαιζα : Μα φυσικά τον πρωταγωνιστικό ρόλο

Αγαπημένη σκηνή : Η μεγάλη σκηνή που περιγράφει την ζωή του αφού άρχισε να παίρνει κάθε μέρα το χάπι.

Χειρότερη σκηνή : Η κοιλιά που κάνει στην μέση του έργου και είναι έτοιμος να πεθάνει από την εξάντληση.

Δες την : Γιατί έχει πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση και θέλεις να δεις τον Bradley Cooper σε μια διαφορετική ταινία. Α! ξέχασα να σου ότι στην ταινία παίζει και ο Robert De Niro αλλά δεν λέει και πολλά, δυστυχώς.

Μην την δεις : Αν θέλεις να δεις κάτι πιο εύθυμο.

Με ποιον να την δεις : Με φίλους και την κοπέλα σου.

Μην την δεις με : Μέλη φαρμακευτικών εταιριών.

Lust, Caution

Υπόθεση : Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η Σαγκάη βρίσκεται υπό την κατοχή της Ιαπωνίας. Μια παρέα μαθητών ανεβάζουν ένα πατριωτικό έργο για να ξυπνήσουν τον λαό της Σαγκάης. Παράλληλα η θεατρική αυτή ομάδα βάζει ως στόχο της τον κύριο Yee (Tony Leung), έναν υψηλόβαθμο υποστηρικτή της Ιαπωνίας, και καταστρώνουν ένα σχέδιο για την εξόντωση του. Η Wong Chia Chi (Wei Tang) πρωταγωνίστρια του θεατρικού και σεμνή κοπέλα παίζει τον ρόλο μιας κυρίας που πέφτει δήθεν τυχαία στον δρόμο της συζύγου του κυρίου Yee, πιάνουν φιλίες και μπαίνει μέσα στο σπίτι του Yee. Εκεί ακριβώς ξεκινά και το σχέδιο που έχει σαν βάση του την αποπλάνηση/εξόντωση του κυρίου Yee.

Με μια κουβέντα : Και ξαφνικά στο δεύτερο μισό του έργο μας το γυρνάνε σε πορνό!

Γενικά : Ο τίτλος ¨Προσοχή, Πόθος¨ πραγματικά τα λέει όλα, αυτή η ταινία μιλά για το πάθος που μπορεί να γίνει τόσο καταστροφικό που μπορεί να τυφλώσει έναν άνθρωπο και να μην βλέπει τους κινδύνους που βρίσκονται μπροστά του. Ο πόθος στην συγκεκριμένη περίσταση έχει την μορφή μιας γυναίκας (έτσι δε γίνεται πάντα;), αλλά μιας γυναίκας με ένα μεγάλο μυστικό, σκοπός της δεν είναι να δώσει αγάπη σε έναν άντρα αλλά να τον σκοτώσει. Ας τα πάρουμε όλα από την αρχή, μια ομάδα φοιτητών πανεπιστημίου ανεβάζει ένα πατριωτικό έργο, ο αρχηγός της ομάδας ψήνει (σχετικά εύκολα) τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας να σταματήσουν την Ιαπωνική τυραννία με το να σκοτώσουν ένα υψηλό στέλεχος της Ιαπωνικής κυβέρνησης, τον κύριο Yee. Βάζουν λοιπόν την χαμηλοβλεπούσα της παρέας να το παίξει μαντάμ και να διπλαρώσει την γυναίκα του Yee που το μόνο που ήξερε να κάνει ήταν να παίζει Mahjong (όχι αυτό που έχουμε στους Η/Υ, ένα παρόμοιο αλλά πιο περίπλοκο) και να πίνει τσάι μαζί με άλλες κιούσπες (πλούσιες Κιουρίες/Μαντάμες). Έχοντας μπει στο σπίτι του Yee η πρώην χαμηλοβλεπούσα και νυν μαντάμ αρχίζει να φλερτάρει σιγά σιγά τον κύριο Yee, ο οποίος στην αρχή μας το έπαιζε βαρύ πεπόνι αλλά στο τελευταίο σαραντάλεπτο του έργου έβαλε κάτω την χαμηλοβλεπούσα και την έκανε να πει ήμαρτον από το πολύ σεξ. Για να σου δώσω να καταλάβεις η ταινία θεωρήθηκε ακατάλληλη σε πολλές ανατολικές χώρες και δεν προβλήθηκε ποτέ καθώς οι ερωτικές σκηνές ήταν πάμπολλες, αποκαλυπτικές και βίαιες. Ο σκηνοθέτης του έργου, Ang lee κέρδισε το χρυσό λέοντα της Βενετίας για αυτή του την ταινία δικαίως μάλιστα καθώς η ταινία σε μεταφέρει στην εποχή και σου μεταδίδει όλα τα συναισθήματα που βιώνει η πρωταγωνίστρια, η οποία μιας και την ανέφερα ήταν τρελά κωλόφαρδη γιατί ο σκηνοθέτης είδε τουλάχιστον 10.000 κοπέλες ώσπου να καταλήξει σε αυτήν. Στον ανδρικό ρόλο βέβαια δεν πρέπει να το έψαξε τόσο πολύ το θέμα, ο Tony Leung είναι ένας αξεπέραστος ηθοποιός που ο ρόλος απλά ήρθε και ταίριαξε πάνω στην φυσιογνωμία του σαν γάντι. Κλείνοντας η ταινία ίσως να είναι για μερικούς βαριά, για άλλους βαρετή (την πρώτη φορά που την είδα κοιμήθηκα, το ομολογώ και ντρέπομαι), για μερικούς άλλους μπορεί να είναι και προσβλητική για τις σεξουαλικές σκηνές της, το σίγουρο πάντως είναι πως η ταινία δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα τις κατασκοπευτικές ταινίες της δύσης.

Η Ατάκα : Wong Chia Chi: «Όχι μόνο θέλει να είναι μέσα στο σώμα μου, αλλά ζεσταίνει τον δρόμο προς την καρδιά μου σαν το φίδι. Είμαι σαν σκλάβα του και μπορώ μόνο να παίξω τον ρόλο μου περιμένοντας.»

Ποιον θα έπαιζα : Δεν θα ήθελα να κάνω κανέναν σε αυτό το έργο.

Αγαπημένη σκηνή : Η σκηνή στο κοσμηματοπωλείο όπου η χαμηλοβλεπούσα προειδοποιεί το θύμα της.

Χειρότερη σκηνή : Η πρώτη κιόλας σκηνή όπου μας μεταφέρει λίγο πιο μπροστά στην ιστορία μας. Το μόνο που καταφέρνει να κάνει είναι να μας μπερδέψει και να μας εκνευρίσει με τις κιούσπες που παίζουν Mahjong.

Δες την : Γιατί έχει καλή σκηνοθεσία, κατασκοπευτικό σενάριο, καλές ερμηνείες και δυνατές ερωτικές σκηνές.

Μην την δεις : Αν είσαι πολύ σεμνότυφος απέναντι στις ερωτικές σκηνές.

Με ποιον να την δεις : Με την κοπέλα σου, αν και εφόσον αντέχει τις κατασκοπευτικές ταινίες από την ανατολή.

Μην την δεις με : Ιάπωνες προδότες!

Chungking Express

Υπόθεση : Δυο ιστορίες, δυο ερωτοχτυπημένοι αστυνομικοί, δυο τα αντικείμενα του πόθου τους. Στην πρώτη ιστορία μια ηρωίδα πρώτης γραμμής, έμπορος ναρκωτικών που έχει τραπεί σε φυγή για να γλιτώσει από το αφεντικό της καθώς έχασε το φορτίο της. στην δεύτερη ιστορία μια νεαρή και ελαφρόμυαλη σερβιτόρα έχει στην κατοχή της τα κλειδιά του διαμερίσματος της κρυφής της αγάπης. Όλες οι ιστορίες ένα γρήγορο καλειδοσκόπιο χρωμάτων με φόντο το Χονγκ Κονγκ του 1990.

Με μια κουβέντα : Μια ταινία, δυο ιστορίες, δυο έρωτες, ένας σκηνοθέτης.

Γενικά : Κάτσε τώρα να σου πω ένα παραμύθι. Μια φορά και ένα καιρό ήταν ο Quentin Tarantino, ήταν βράδυ και μόλις είχε φορέσει τα μπιτζαμάκια του, κάθισε λοιπόν στο φτωχικό κρεβάτι του και έβαλε στο dvd το ¨Chungking Express¨. 1 ½ ώρα αργότερα με δάκρια στα μάτια κατευθύνεται στο αεροδρόμιο του L.A. και παίρνει την πρώτη πτήση για Χονγκ Κονγκ, εκεί συναντά τον σκηνοθέτη της ταινίας Kar Wai Wong του φιλά τα χέρια και φεύγουν μαζί για της Κάννες. Έτσι λοιπόν μικρέ μου αναγνώστη ο Kar Wai Wong έφυγε από την μεθυστική αφάνεια της ανατολής και έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο. Το ¨Chungking Express¨ είναι σίγουρα το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της δουλείας τους, είναι 100% δικό του. Μια ταινία γυρισμένη με την γνώστη κάμερα στον ώμο μέσα στους πολυπληθής δρόμους των φτωχικών συνοικιών του Χονγκ Κονγκ, με γρήγορες εναλλασσόμενες εικόνες, βασισμένη πάνω σε πράγματα συνηθισμένα και ευτελή ο σκηνοθέτης μεγαλουργεί και ακροβατεί ανάμεσα στο μεταμοντέρνο και στο κλασσικό. Η ταινία χωρίζεται έξυπνα σε δυο μέρη, στο πρώτο έχουμε τον αστυνομικό 223 ο οποίος είναι χωρισμένος, κολλημένος με την πρώην του, απογοητευμένος με την ζωή, τρώει συνέχεια κονσέρβες ανανά και γενικώς έχει χάσει την πίστη του στον εαυτό του. Παράλληλα βλέπουμε μια ύποπτη γυναίκα με ξανθιά περούκα καμπαρντίνα και γυαλιά ηλίου μέσα στην νύχτα, αυτή η τύπισσα είναι έμπορος ναρκωτικών και κάποιο βράδυ κυνηγημένη από το αφεντικό της συναντά τον αστυνομικό 233, παίρνουν ένα βράδυ μαζί και δεν ξανασυναντιούνται. Στο καπάκι περνάμε στην δεύτερη ιστορία που διαδραματίζεται στους ίδιους δρόμους με την πρώτη αλλά πλέον υπάρχει ένας καινούργιος αστυνομικός ο 663, εκείνος κολλημένος με την πρώην του που είναι αεροσυνοδός αρχίζει ένα χαζοφλέρτ με την σερβιτόρα ενός κινέζικου γυράδικου, η οποία είναι ελαφρώς στον κόσμο της και ακούει στην διαπασών το ¨California Dreamin¨ . Η ταινία δεν είναι για όλους κυρίως γιατί είναι λιγάκι μουντή και ελαφρώς βαρετή για τον περισσότερο κόσμο, εμένα πάντως μου άρεσε, την παρακολούθησα με ενδιαφέρων και είδα δυο ρομαντικές ιστορίες όπου η κάμερα στον ώμο ήταν ανήσυχη και σε συνεχή κίνηση, με κανονικά πλάνα που έδεναν με εκείνα που ήταν πιο αργά στην ροή τους, σίγουρα μπορεί να μπερδέψει τον θεατή αλλά αν εκείνος καταφέρει και προσπεράσει την αρχική θολούρα τότε θα βρεθεί μπροστά σε μια πλούσια και υπέροχη ταινία.

Η Ατάκα : He Zhiwu, Cop 223: «Είμαστε όλοι ατυχείς με τον έρωτα μερικές φορές. Όταν αυτό συμβαίνει με μένα, τρέχω. Το σώμα χάνει νερό όταν τρέχεις, έτσι δεν έχει μείνει άλλο για τα δάκρυα».

Ποιον θα έπαιζα : Τον αστυνόμο 223 για την παραπάνω ατάκα αλλά γιατί έφαγε 31 κονσέρβες ανανά!

Αγαπημένη σκηνή : Η σκηνή όπου ο αστυνόμος 223 τρέχει μέσα στην βροχή και κλαίει και μετά παίρνει ένα μόνιμα από την γυναίκα με την ξανθιά περούκα που του ευχόταν χρόνια πολλά.

Χειρότερη σκηνή : Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη.

Δες την : Γιατί είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Kar Wai Wong και γιατί έχει μια κάποια αίσθηση nouvelle vague (νέου κύματος).

Μην την δεις : Αν θες να γλιτώσεις τον εαυτό σου από το να ακούσει το "Dreams" των Cranberries στα κινέζικα…. Τραγικό!

Με ποιον να την δεις : Με την κοπέλα σου.

Μην την δεις με : Με τους φίλους σου.