Madagascar 3: Europe's Most Wanted

Υπόθεση :  Ο Alex (Ben Stiller), ο Marty (Chris Rock), η Gloria (Jada Pinkett Smith) και ο Melman (David Schwimmer) προσπαθούν για μια ακόμα φορά να επιστρέψουν στην Νέα Υόρκη, αλλά χωρίς τους πιγκουίνους δεν γίνεται δουλειά. Έτσι αποφασίζουν να πάνε να τους βρουν στο Μόντε Κάρλο, όπου εξαπατούν ασύστολα το καζίνο της πόλης. Δυστυχώς όμως εκεί ανακαλύπτονται από την αστυνομία άγριων ζώων και για να ξεφύγουν ξεκινάνε το πιο απίθανο ταξίδι μέσα στην Ευρώπη, παίρνοντας μέρος σε ένα περιοδεύον τσίρκο.

                     

Με μια κουβέντα : Στην τελική χάνεται και ο τίτλος του έργου καθώς Μαδαγασκάρη ακούμε και Μαδαγασκάρη δεν βλέπουμε.

Γενικά : Παίζει να είναι η χειρότερη ταινία κινουμένων σχεδίων που είδα φέτος και αν όχι η χειρότερη σίγουρα βγαίνει ισόπαλη με την Εποχή των Παγετώνων 4! Πραγματικά δεν ξέρω από πού να αρχίσω, δεν ξέρω τι να πρωτοπώ; Βασικά το πρώτο και πιο τραγικό πράγμα που συμβαίνει στο έργο και θα έπρεπε να είναι το κλου σας για να σταματήσετε να βλέπετε την ταινία είναι το γεγονός πως οι βασικοί μας ήρωες πρέπει να πάνε από την Αφρική στο Μόντε Κάρλο. Σε αυτό βέβαια δεν βλέπουμε τίποτα το μεμπτό, αφού πήγαν από την Μαδαγασκάρη στην Αφρική με αεροπλάνο, σίγουρα μπορούν να πάνε και στην Ευρώπη. Έλα όμως που δεν χρησιμοποιούν αεροπλάνο, ούτε καν την βαρκούλα του ψαρά, αποφασίζουν λοιπόν, άκουσον  άκουσον να πάνε στο Μόντε Κάρλο κολυμπώντας… από την Αφρική! Φυσικά δεν θα ασχοληθώ καν με το ΠΩΣ κολύμπησαν από την Αφρική μέχρι το Μόντε Κάρλο, θα έρθω όμως να κάνω μια απλή ερώτηση, αφού λοιπόν ένα λιοντάρι, μια ζέβρα, ένας ιπποπόταμος  και μια καμηλοπάρδαλη μπορούν να κολυμπήσουν μια μεγάλη απόσταση, γιατί γ@μω τον μπελά μου δεν κολύμπησαν μέχρι την Νέα Υόρκη, που είναι και ο τελικός τους προορισμός; Και μην τολμήσει κανείς να μου πει για τα κρύα νερά του Ατλαντικού θα σφαχτούμε. Από εκεί και ύστερα η ταινία είναι άλλα ντάλα της Παρασκευής το γάλα, ένα σενάριο με μηδαμινή πλοκή και ενδιαφέρον και ανύπαρκτα αστεία. Θα μου πεις, βέβαια, ότι έγινα και 23χρονών γαϊδούρι, τί περίμενα από κινούμενα σχέδια; Έλα όμως που η ταινία δεν είναι καν αστεία για ένα 10 χρόνο και ας μην αναφερθούμε καν σε άλλα κινούμενα σχέδια που είναι αποκλειστικά για το χιούμορ των μεγάλων. Από την άλλη όμως έχουμε ένα κάλο στοιχείο που είναι οι μπόλικοι καινούργιοι χαρακτήρες που γνωρίζουμε, μια τίγρη, μια λεοπάρδαλη και ένας θαλάσσιος λέοντας  είναι οι τρεις βασικοί καινούργιοι πρωταγωνιστές που μονοπωλούν το ενδιαφέρων του θεατή. Όμως τα καινούργια πρόσωπα έχουν ένα μεγάλο μειονέκτημα, γιατί ενώ τους δίνετε χρόνος μέσα στο έργο να γίνουν πιο οικείοι με τους θεατές, χάνεται αναπόφευκτα χρόνος για τους παλιούς μας γνώριμους, Έτσι μην περιμένετε και πολλές ατάκες από τον Βασιλιά Τζούλιαν φέτος και ας συνάπτει ερωτικό δεσμό με μια μουγκή αρκούδα, ενώ ακόμα και ο Μέλμαν περνά απαρατήρητος. Κλείνοντας γιατί δεν έχω τι άλλο να πω, η τρίτη ταινία της Μαδαγασκάρης είναι μεγάλο φάουλ στην σειρά, πραγματικά δεν ξέρω ποιος έδωσε το οκ για να γυριστεί, αλλά σίγουρα ήταν τρομερό λάθος, καθώς η ιστορία είναι πρόχειρη, άγευστη και άχρωμη παρόλα τα πυροτεχνήματα και τα καλειδοσκοπικά τεχνάσματα του 3D.

Η Ατάκα : King Julien: «Ε, αυτή δεν είναι πρώτη θέση».

Ποιον θα έπαιζα :  Κανέναν.

Αγαπημένη σκηνή :  Ούτε να το σκέφτεσαι

Χειρότερη σκηνή : Πραγματικά σιχάθηκα να βλέπω τον θαλάσσιο λέοντα.

Δες την :  Γιατί είσαι υποχρεωμένος ή γιατί έχασες κάποιο στοίχημα.

Μην την δεις :  Ακόμα και οι πιγκουίνοι είναι άφαντοι στο έργο.

Με ποιον να την δεις :  Με τα ανιψάκια σου, όσο πιο μικρά τόσο το καλύτερο.

Μην την δεις με :  Τους φίλους σου.

Abduction

Υπόθεση :  Ο Nathan (Taylor Lautner) είναι ένας ντροπαλός έφηβος με λίγο οξύθυμο χαρακτήρα. Κάποια στιγμή χρειάζεται να κάνει μια εργασία με την Karen (Lily Collins) με την οποία είναι ερωτευμένος. Ψάχνοντας στο internet ανακαλύπτουν ένα site με φωτογραφίες παιδιών που έχουν απαχθεί από τους γονείς τους. Κάνοντας ένα τεστ για το πώς κάποια από αυτά τα παιδιά μπορεί να έχει ανατηχθεί ανακαλύπτουν πως ένα από αυτά θα μπορούσε να είναι ο Nathan σε μικρότερη ηλικία. Με το που γίνεται αυτή η αποκάλυψη και οι γονείς του παραδέχονται ότι δεν είναι οι πραγματική του οικογένεια, εισβάλουν μέσα στο σπίτι κάτι πράκτορες και σκοτώνουν τους μέχρι πρότινος γονείς του Nathan. Τώρα πρέπει να κρυφτεί μαζί με την Karen, ενώ παράλληλα πρέπει να ανακαλύψει την αλήθεια για τους πραγματικούς γονείς του χωρίς όμως να ξέρει ποιον από τους καλοθελητές που συναντά, να εμπιστευτεί.

                     

Με μια κουβέντα :  Μήπως ο τίτλος του έργου είναι λιγάκι παραπλανητικός;

Γενικά : Και αυτό το λέω γιατί στον Στρατιγάκη μάθαμε ότι ¨abduction¨ σημαίνει απαγωγή, αλλά στο έργο δεν βλέπουμε κανέναν που να απαγάγεται. Και ναι ξέρω τι θα πεις, πως λίγο πιο πάνω έγραψα για ένα site με παιδιά που έχουν απαχθεί, αλλά όπως εξελίσσεται αμέσως μετά η ιστορία μαθαίνεις ότι το site ήταν μουσαντό από τους ¨κακούς¨ και πως η γονείς του πρωταγωνιστή μας τον είχαν υιοθετήσει και όχι απαγάγει, άρα άκυρος ο τίτλος. Και με αυτό ως αρχικό στοιχείο θα πάμε να κριτικάρουμε την ταινία. Ένα έργο λοιπόν του οποίου ο πρωταγωνιστής είναι ένα νέο και φρέσκο πρόσωπο καθώς ο  Taylor Lautner έχει παίξει ως δεύτερος ρόλος στο saga του λυκόφωτος. Στην πρώτη ταινία όπου και πρωταγωνιστή, δεν θα πρέπει να μας εκπλήξει το γεγονός ότι το μουσκουλιασμένο αυτό αγόρι προσπαθεί με νύχια και με δόντια να σώσει την κατάσταση από μια ταινία που βουλιάζει. Μην με παρεξηγείται, δεν είναι δα και ο De Niro, αλλά τουλάχιστον κάτι κάνει. Ο λόγος λοιπόν που το έργο πατώνει αργά και σταθερά είναι το σενάριο. Με τρύπες και ανεξήγητα, όπως αυτό με το τίτλο και με δεκάδες κλισέ ατάκες του τύπου: «Η εμπιστοσύνη πρέπει να κερδίζεται», «Δεν φεύγω χωρίς αυτήν» και το μοναδικό «Πως ξέρεις το όνομα μου;», το σενάριο δεν μας αφήνει να αγιάσουμε. Θα μου πεις: Τι περίμενες να δεις και εσύ από μια action τύπου ταινία; Ναι δεν αντιλέγω, αλλά καθώς περνάνε τα χρόνια και γίνομαι όλο και μεγαλύτερος γεροντοκόρος χάνω σιγά σιγά την ανεκτικότητα μου στην προχειροδουλειά, αφού το σενάριο γράφτηκε σε 2 μόλις μήνες και στην τελική im too old for this shit, που λέγαμε και στο φονικό όπλο. Από τα έτσι και έτσι του έργου ήταν η σκηνοθεσία που σε μερικά σημεία κατάφερε να μας δώσει την δράση την οποία θέλαμε να δούμε, βέβαια υπήρχαν άκρως τραβηγμένες σκηνές όχι μόνο λόγω της ακρότητας των όσων συνέβαιναν αλλά εξαιτίας των ατυχημάτων που είχαν οι ήρωες μας αλλά αυτό δεν τους πτοούσε να τρέχουν για την ζωή τους. Διπλά στον Lautner συναντάμε την Lily Collins στο ρόλο του ερωτικού ενδιαφέροντος και όπως είχα ξαναπεί στο ¨Καθρέφτη Καθρεφτάκι μου¨ όπου έπαιζε την Χιονάτη, θα πρέπει να κάνει κάτι με τα φρύδια της γιατί δεν πάει άλλο η κατάσταση της. Να φανταστείς πως στις σκηνές που έπαιζε, πρώτα έβγαιναν τα φρύδια και μετά ολόκληρη η Collins. Ακόμη συναντάμε την Sigourney Weaver και τον Alfred Molina που αν και μικροί οι ρόλοι τους ήταν χρήσιμοι για να δώσει μια ώθηση στο έργο το όνομα τους. Κλείνοντας το Abduction δεν είναι κάτι τρομερό, είναι κάτι που λίγο πολύ έχεις ξαναδεί, μπορεί βέβαια να σε κρατήσει με τις πιο περιπετειώδης σκηνές του αλλά και αυτές πόσο να σε εκπλήξουν.

Η Ατάκα : Nathan: «Ξέρεις το όνομα μου;».

Ποιον θα έπαιζα :  Κανέναν.

Αγαπημένη σκηνή :  Ίσως οι σκηνές στο τρένο.

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή όπου ο Nathan με στραμπουλιγμένο αστράγαλο καταφέρνει να τρέξει.. Θαύμα θαύμα!

Δες την :  Γιατί είσαι γκρούπι του Taylor Lautner.

Μην την δεις :  Γιατί δεν είσαι 15χρονη μαθητριούλα!

Με ποιον να την δεις :  Με την αδελφή σου ή την ξαδέλφη σου γιατί γουστάρουν τον Lautner, αλλά και με τους κολλητούς σου, όχι επωδή γουστάρουν τον Lautner, αλλά γιατί πρόκειται για μια περιπέτεια.

Μην την δεις με :  Κινηματογραφικούς γεροντοκόρους σαν εμένα!

Bachelorette

Υπόθεση :  Η Regan (Kirsten Dunst), η  Katie (Isla Fisher) και η Gena (Lizzy Caplan) είναι κολλητές από την εποχή που πήγαιναν ακόμα σχολείο και καταφέρνουν να διατηρούν την σχέση τους ακόμα και αν ζουν μακριά η μια από την άλλη. Μια μέρα, η τέταρτη της παρέας, και ίσως η πιο παραγκωνισμένη λόγο της εμφάνισης της, ανακοινώνει στην Regan ότι παντρεύεται και πως θέλει να μαζευτούν όλες για το γάμο της και φυσικά για το bachelor πάρτη. Η παρέα ξαναενώνεται αλλά το βράδυ μετά από ένα ανεπιτυχές πάρτη οι τρεις βασικές φίλες μεθάνε, το ρίχνουν στα χάπια και στα ναρκωτικά και καταλήγουν να καταστρέφουντο νυφικό της φίλης τους. Έτσι λοιπόν αναγκάζονται μέσα στην μαύρη νύχτα να γυρίζουν την πόλη για να φτιάξουν το νυφικό και να αποκαταστήσουν την σχέση τους με την νύφη.

Με μια κουβέντα : Πως λέμε Bridesmaid; Ε, καμία σχέση.

Γενικά : Να σε ενημερώσω από την αρχή πως το γεγονός ότι την έχω κατατάξει στην κατηγορία: ¨Κωμωδία¨ δεν σημαίνει ότι είναι κι΄ολας απλά δεν ήξερα που αλλού να την κατατάξω. Όσοι από εσάς έχουν δει το Bridesmaid θα περιμένουν κάτι ανάλογο, όπως ακριβώς και εγώ, δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Κάπου διάβασα ότι η αυτή η ταινία είναι σαν να πήραν το Bridesmaid και να το ξεγύμνωσαν από το χιούμορ του και τελεία το μόνο που μένει να δεις είναι τρεις κομπλεξικές γυναίκες που χρειάζονται επείγοντος  βοήθεια. Ας γνωρίσουμε όμως τους χαρακτήρες. Η Kirsten Dunst ίσως να παίζει τον πιο πιστευτό ρόλο της καριέρας της, μιας κοπέλας που είναι τόσο αυταρχική, τόσο τσιτωμένη, τόσο νευρωτική, σνομπ, ξινή, φαντασμένη, ζηλόφθονη και εγωκεντρική που δεν μπορείς παρά να την σιχαθείς. Από την άλλη η Isla Fisher επαναλαμβάνει τους ρόλους της χαζούλας γκομενίτσας από της προηγούμενες ταινίες της και δεν έχω κάτι άλλο να πω, εκτός από το να σου ξανατονίσω ότι είναι θεόχαζη. Τρίτη στην παρέα Lizzy Caplan που ήταν σαν το αντράκι της παρέας, αρκετά σαρκαστική, σπιρτόζα, αλλά όχι τόσο συμπαθής όσο ακούγεται. Και κλείνουμε με την νύφη που την υποδύεται η στρουμπουλή αλλά τοοοοοοσο αστεία Rebel Wilson (που παίζει σε ότι κωμωδία και αν δω τώρα τελευταία), η οποία όμως παρόλο το έμφυτο χιούμορ της παίζει μια σεμνή και σοβαρή κοπέλα. Με άλλα λόγια ένα ειλικρινά δυνατό καστ καταλήγει να παίζει τόσο διαφορετικούς και πραγματικά αταίριαστους χαρακτήρες που καταστρέφουν το όλο πλάνο του έργο για να βγει ως κωμωδία. Το σενάριο φυσικά φταίει για όλα γιατί οι ερμηνείες ήταν καλές, απλά οι ρόλοι ήταν αντιπαθητικοί. Σε κάνει να σκεφτείς αν όντως υπάρχουν κοπέλες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους που καταφέρνουν να μένουν και να θεωρούνται φίλες. Πάντως σε αυτή την ταινία διαπιστώσαμε πως με τόσο διαφορετικούς χαρακτήρες καταφέρνουν να έχουν μόνο τον εγωισμό σαν κοινό τους γνώρισμα, ενώ η φιλία μπορεί να στεριώσει αφού πρώτα η μια βγάλει τα μάτια της άλλης. Τέλος πάντων πέρα από τις αχαρακτήριστες ηρωίδες και το σενάριο που τις θέλει να σέρνουν το νυφικό μέχρι και στις σιχαμένες τουαλέτες ενός στριπτιτζάδικου, το έργο μας πλασάρει και έναν εντυπωσιακό μπουφέ από ναρκωτικές ουσίες. Το λέω αυτό φυσικά γιατί η μία έπινε ότι της σέρβιραν, η άλλη κατάπινε χάπια σαν να ήταν παστίλιες κακοσμίας και η τρίτη σνίφαρε ότι έβρισκε στο τραπέζι. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα έβλεπα αυτά τα πράγματα, όχι ότι είμαι εύθικτος και δεν βλέπω έργα με ναρκωτικά, άλλα νόμιζα ότι πρόκειται για κωμωδία, που αν δεν προορίζεται για όλη την οικογένεια τότε τουλάχιστον θα ήταν ένα έργο μπορούσε να το δει η μάνα μου χωρίς νομίζει ότι όλοι στις μέρες μας πίνουμε μπάσους και παίζουμε pro. Τέλος πάντων η ταινία δεν είναι καλή, το σενάριο πέρα από τους λόγους που ανέφερα δεν μου άρεσε γιατί δεν είχε στάλα κωμικότητας, οι ερμηνείες μεν ήταν καλές και πιστευτές και το έργο σκηνοθετημένο σε ικανοποιητικό βαθμό, άλλα η κατάσταση δεν σώζεται.

Η Ατάκα : Becky: «Η κατάσταση είναι γάμισε τα. Θα πάω στον γάμο φορώντας τις πιτζάμες μου, θα είμαι σαν τον Michael Jackson.»

Ποιον θα έπαιζα :  Κανέναν.

Αγαπημένη σκηνή :  ΧΑ!

Χειρότερη σκηνή : Χάπια από εδώ, χάπια από εκεί, ξεράσματα παρακάτω, μαστουρωμένα και μεθυσμένα βλέμματα, χάρμα όλη η ταινία!

Δες την :  Γιατί είσαι αγύριστο κεφάλι.

Μην την δεις :  Γιατί έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κανείς όπως να πλέξεις ένα πουλόβερ για το κρύο που δεν λέει να έρθει.

Με ποιον να την δεις :  Μόνος και έρημος.

Μην την δεις με :  Την μικρή σου αδελφή.

What to Expect When You're Expecting

Υπόθεση :  Η ταινία ασχολείται με τις ζωές πέντε ζευγαριών που βλέπουν την καθημερινότητα τους να αλλάζει όταν αρχίζουν να ασχολούνται ζεστά με το θέμα της εγκυμοσύνης. Έχουμε λοιπόν την Jules (Cameron Diaz) γνωστή γυμνάστρια που δεν ξέρει αν η εκτεθειμένη στα μέσα σχέση της με τον χορευτή Evan θα μπορέσει να αντέξει και τον ερχομό ενός μωρού. Από την άλλη έχουμε την Wendy (Elizabeth Banks) συγγραφέα μητρικών βιβλίων χωρίς να έχει παιδί, να προσπαθεί με λύσσα να αποκτήσει ένα. Ενώ την ίδια ώρα ο άντρας της προσπαθεί να δεχτεί ότι ο πατέρας του και η καινούργια και πολύ νέα μητριά του περιμένουν παιδί. Η φωτογράφος Holy (Jennifer Lopez) δεν μπορεί να κάνει παιδιά και αποφασίζει να υιοθετήσει αν και ο σύντροφος της Alex δεν είναι και πολύ σίγουρος για αυτή της την επιλογή. Και κλείνοντας η Rosie (Anna Kendrick) και ο Marco είναι αντίπαλοι στην μάχη της καλύτερης καντίνας, βγαίνουν ραντεβού, γίνεται το μοιραίο και η Rosie μένει έγκυος. Πέντε ιστορίες εγκυμοσύνης για όλα τα γούστα και τις περιπτώσεις.

                     

Με μια κουβέντα :  ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (συγγνώμη για τα κεφάλαια, είναι αγένεια το ξέρω).

Γενικά : Πρέπει να μαζευτούμε όλοι μαζί μια μέρα και να ορίσουμε καινούργιες κατηγορίες ταινιών σε παγκόσμιο επίπεδο και αυτό το λέω γιατί δεν είναι δυνατόν να μου πλασάρεις αυτή την ταινία ως κωμωδία, ενώ δεν γέλασα ούτε μια φόρα, έτσι για να έχω να λέω. Έτσι λοιπόν αποφασίζω και διατάζω και αν θέλετε με ακολουθείτε να ορίσω μια καινούργια κατηγορία με την επονομασία: Ευχάριστο. Προς θεού, όχι ευχάριστο ως προς το θέμα της απλά ευχάριστο γιατί δεν είναι θρίλερ, δεν είναι αστυνομικό, περιπέτεια κτλ κτλ, είναι απλά κάτι χαλαρό που θα το δεις (δεν θα γελάσεις να εξηγούμαστε) και θα περάσεις άσκοπα και αδιάφορα την ώρα σου. Αφού κλείσαμε και με αυτές τις τεχνικές λεπτομέρειες βουτάμε στα της ταινίας. Μιλάω αποκλειστικά σε γυναίκες εδώ και λέω πως αν αγαπητή μου φίλη δεν είσαι έγκυος, αν δεν είσαι ήδη μάνα και αν στην τελική δεν βλέπεις μωράκια στο δρόμο και χαμογελάς, τότε καλά θα κάνεις να αποφύγεις αυτό το έργο, γιατί μόνο αυτό έχει να σου προσφέρει. Επί δυο ολόκληρες ώρες καθόμουν και έβλεπα τόσο μα τόσο αδιάφορα πράγματα που κόντεψα να πεθάνω από ανία. Σίγουρα μια γυναίκα θα εκτιμήσει το έργο πολύ περισσότερο από εμένα, αλλά επειδή δεν είμαι γυναίκα δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Αυτό που με χάλασε δεν είναι το 100% μουρουδιακό θέμα του έργου, αλλά το ότι η ταινία ανήκει σε εκείνες τις ταινίες όπου ένα μάτσο αστέρες του Hollywood μαζευτήκαν για τα φράγκα να κάνουν μια χαζοκωμωδία που καταπιάνεται με ένα κάρο πράγματα. Έχουμε και λέμε: Cameron Diaz, Elizabeth Banks, Jennifer Lopez, Anna Kendrick, Dennis Quaid, Matthew Morrison και Chace Crawford μαζεύτηκαν για ένα και μόνο λόγο, για να τραβήξουν ανυποψίαστο κόσμο στο κινηματογράφο με σκοπό να αφήσει τα λεφτά του σε μια ταινία για την εγκυμοσύνη. Το σενάριο είναι τόσο γρήγορο και πρόχειρο που για να προλάβει σε δυο ώρες να αναλύσει πέντε διαφορετικές ιστορίες εγκυμοσύνης δεν καταφέρνει να δώσει στον θεατή το αίσθημα της ταύτισης  με κάποιον από τους ήρωες. Προσωπικά δεν μου άρεσε καμία ιστορία καθώς κανένα από τα πέντε ζευγάρια δεν ήταν εκείνο το τυπικό ανδρόγυνο που απλά έτυχε και είναι καλοδεχούμενη η εγκυμοσύνη. Αντιθέτως στο έργο έχουμε την υστερική τύπισσα που προσπαθεί να κάνει παιδί με πρόγραμμα, την άλλη που δεν μπορεί να κάνει παιδί και υιοθέτει (αυτή δεν ξέρω γιατί ήταν στην ταινία για εγκυμοσύνες), την άλλη κοπέλα που δεν περίμενε το παιδί και δεν ξέρει πώς να το διαχωριστεί εκτός γάμου και σχέσης γενικότερα, και την κοπέλα που με μια ξεπέτα μένει έγκυος και νοιώθει το χάος. Αυτή η τελευταία κοπέλα ερμηνευμένη από την Anna Kendrick ίσως να ήταν και η μόνη ιστορία που θα μπορούσε να σταθεί μόνη της σε μια ταινία γιατί κακά τα ψέματα είχε μια συγκίνηση. Κλείνοντας γιατί είπα πάρα πολλά για μια ταινία που δεν μου άρεσε, σε αποτρέπω να δεις το έργο αν το ιδιαίτερο θέμα της δεν σε απασχολεί έστω και λίγο, αν όχι λοιπόν, παράτα την και δες κάτι πραγματικά αστείο.

Η Ατάκα : Wendy: «Λοιπόν το λέω, η εγκυμοσύνη είναι χάλια. Το να κάνεις έναν άνθρωπο είναι πραγματικά δύσκολο. Δεν έχω έλεγχο του σώματος μου ούτε των συναισθημάτων μου. Γκαρ λυπάμαι αλλά το μόνο που θέλω είναι να σου δώσω μπουνιά.»

Ποιον θα έπαιζα :  Κανέναν.

Αγαπημένη σκηνή :  Δεν έχω αγαπημένη σκηνή αλλά λάτρεψα την Rebel Wilson που μας αποδεικνύει το πηγαίο κωμικό της ταλέντο παίζοντας μια αφελή/χαζούλα κοπέλα.

Χειρότερη σκηνή : Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπήρξε στην ταινία ο ρόλος της Jennifer Lopez. Η ταινία πραγματεύεται την εγκυμοσύνη, όχι την επιθυμία μιας γυναίκας να κάνει παιδί.

Δες την :  Για να ξέρεις τι σε περιμένει.

Μην την δεις :  Αν δεν έχεις τώρα στα κοντά σχέδια για να κάνεις ένα παιδί μην μπεις καν στο κόπο.

Με ποιον να την δεις : Με τις φιλενάδες σου που είστε όλες μαζί γκαστρωμένες, τι χαριτωμένο… Όχι! 

Μην την δεις με :  Μην διανοηθείς και την δεις με το αγόρι σου, σε έσφαξε στο γόνατο.