fwto

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

Edward Scissorhands


Υπόθεση : Ένα μοντέρνο παραμύθι το οποίο εξιστορεί την ζωή του Edward (Johnny Depp), ενός άντρα που δημιουργήθηκε από έναν επιστήμονα, ο οποίος πέθανε προτού ολοκληρώσει το δημιούργημα του, με αποτέλεσμα να το αφήσει χωρίς ανθρώπινα χέρια και στην θέση αυτών να υπάρχουν ψαλίδια. Μια μέρα, μία αντιπρόσωπος της Avon επισκέπτεται την έπαυλη του επιστήμονα και βρίσκει τον Edward σε άθλια κατάσταση. Τον παίρνει μαζί της στην πόλη και εκείνος βλέπει την ζωή του να γίνεται το επίκεντρο του ενδιαφέροντος από όλους τους κατοίκους της περιοχής. Σύντομα όμως η παραξενιά και οι οπισθοδρομικές σκέψεις των κατοίκων θα τους οδηγήσουν σε ακραίες συμπεριφορές και αυθαίρετα συμπεράσματα που θα κάνουν την ζωή του Edward μαρτύριο.

Με μια κουβέντα : Η ταινία που απογείωσε την καριέρα του Johnny Depp και η αγαπημένη ταινία του Tim Burton.

Γενικά : Για άλλη μια φορά ο Tim Burton επιλέγει στον ρόλο του πρωταγωνιστή τον κουμπάρο - φίλο του Johnny Depp, ο οποίος ερμηνεύει έναν ρόλο που θα μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου καθώς το απόμακρο και αποκρουστικό περίβλημα του έκανε την κάρδια μια νεαρής κοπέλας να λιώσει σαν παγάκι. Λοιπόν η ιστορία δεν λέει και πολλά, για την ακρίβεια η ταινία δεν λέει τίποτα από πολλές πλευρές. Το σενάριο απλοϊκό όσο δεν πάει, ο Johnny Depp σε όλο το έργο λέει μονό 169 λέξεις, ενω όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί και που μιλάνε δεν λένε και κάτι τρομερό. Η σκηνοθεσία σαν όλες τις ταινίες του Burton, αν σου αρέσουν τα σκοτεινά και κάπως μακάβρια σκηνικά τότε είναι ο άνθρωπος σου. Σε δεύτερους ρόλους συναντάμε την αξιαγάπητη και υστερικά πρόσχαρη Dianne Wiest ως αντιπρόσωπο της Avon που πάει και παίρνει τόσο εύκολα έναν άγνωστο τύπο με ψαλίδια για χέρια και τον βάζει στο σπίτι της. Μέσα σε αυτό το σπίτι σκάει μύτη η Winona Ryder, αγνώριστη με εκείνο το ξανθοκόκκινο μαλλί και μπορώ να πω ότι μου άρεσε όπως έπαιζε (Μετά έφαγε την κατρακύλα). Ενδιαφέρουσα είναι και η μουσική του έργου, πολύ ατμοσφαιρική και είναι σαν να παροτρύνει τους χαρακτήρες να δράσουν. Γενικά ο ψαλιδοχέρης είναι μια όμορφη ταινία, απλοϊκή σε πολλά επίπεδα που μιλά για την αγάπη, για την παρηγοριά, για την φροντίδα και όλα αυτά μέσα από το πρίσμα ενός σκηνοθέτη που τοποθετεί ένα μαύρο και σκοτεινό πύργο λίγο έξω από τα κλασικά αμερικανικά σπίτια των πλούσιων προαστίων. Λογικά την συγκεκριμένη ταινία την έχεις δει, όποτε δεν χρειάζεται να την ξαναδείς ιδίως όταν την έχεις δει μικρός, όπως και εγώ, γιατί μεγαλώνοντας γίνεσαι πιο αυστηρός με μια ταινία.

Η Ατάκα : Edward: «Δεν έχω ολοκληρωθεί

Ποιον θα έπαιζα : Ή τον πρωταγωνιστικό ρόλο ή τίποτα.

Αγαπημένη σκηνή : Η σκηνή όπου ο Edward ψαλιδίζει έναν άγαλμα από πάγο και η Kim χορεύει στα μικρά κομματάκια του πάγου που πέφτουν στον αέρα σαν να είναι χιόνι… τι ρομαντικό….

Χειρότερη σκηνή : Η σκηνή που ξαφνικά οι γείτονες από εκεί που είχαν τον Edward για θεό, ξαφνικά άλλαξαν συμπεριφορά και καταλήγουν στο τέλος να τον κυνηγούν για να τον σκοτώσουν.

Δες την : Γιατί είσαι μια μικρή και ρομαντική ψύχη, που της αρέσουν τα παραμύθια. Ακόμη δες την αν είσαι φαν του Burton ή του Depp και γιατί κακά τα ψέματα είναι κλασσική.

Μην την δεις : Αν την έχεις δει πιο παλιά και απλά δεν βρίσκεις τον λόγο να την ξαναδείς.

Με ποιον να την δεις : Με την κοπέλα σου.

Μην την δεις με : Με άτομα που την έχουν δεις ένα εκατομμύριο φορές.




2 σχόλια:

ShareThis